W ostatnim czasie Trybunał Konstytucyjny całkowicie oddalił skargę konstytucyjną wniesioną w związku z brakiem kart do głosowania w wyborach samorządowych i zajął stanowcze stanowisko, że nie będzie rozpatrywał nawet sprawy opartej na naruszeniu podstawowych praw człowieka, jeśli nie będzie ona spełniać przesłanek uzasadnionego roszczenia. Trybunał Konstytucyjny jako główną przyczynę podał brak udowodnienia przez składającego petycję „samodzielności”, co dowodzi, że jest on wyborcą z odpowiedniego okręgu wyborczego. To jasno pokazuje, że Trybunał Konstytucyjny nie jest oknem do rozstrzygania skarg politycznych, ale organem rozstrzygającym spory prawne w pełni legalnie. Podobne sprawy kierowane obecnie również poddawane są rygorystycznej weryfikacji już na etapie wstępnej kontroli i interpretuje się, że sam Trybunał Konstytucyjny stawia rzetelną obronę przed możliwością nadużyć konstytucyjnego systemu odwoławczego.

Zdecydowanie najbardziej wrażliwe na zmiany w środowisku procesu konstytucyjnego są duże kancelarie prawne. Kancelaria Sejong niedawno znacznie wzmocniła swój zespół ds. postępowań konstytucyjnych, rekrutując prawników Dong-seung Shin i Hyeon-young Kim, którzy od dziesięcioleci zajmują się badaniami konstytucyjnymi i orzekaniem w Trybunale Konstytucyjnym. Są to weterani, którzy zajmowali się złożonymi sprawami, w których sprzeczne są wartości konstytucyjne, takie jak prawa wolności, prawa własności i prawa społeczne, pełniąc odpowiednio funkcję starszego badacza wydziałowego i starszego badacza konstytucyjnego. Powodem, dla którego kancelarie prawne rekrutują tak wysokiej rangi badaczy, jest to, że po wdrożeniu systemu sądownictwa zaawansowana logika konstytucyjna, różniąca się od istniejących postępowań administracyjnych lub cywilnych, okazała się kluczowym czynnikiem decydującym o zwycięstwie lub porażce.

Tymczasem w środowisku prawniczym istnieją mieszane obawy i oczekiwania dotyczące możliwości rozbudowy systemu sądownictwa. W niedawnym artykule akademickim sędzia Lee In-ho z Centralnego Sądu Rejonowego w Seulu ostrzegł, że sąd może skutecznie przekształcić się w „czwartą rozprawę” i zneutralizować ostateczne orzeczenie Sądu Najwyższego. Powołując się na „Formułę Hecka” niemieckiego Federalnego Trybunału Konstytucyjnego argumentował, że członkowie sądu nie powinni po prostu kwestionować ważności interpretacji prawnych, ale interweniować jedynie wtedy, gdy wyrok sądu całkowicie błędnie rozumie istotę praw podstawowych lub poważnie podważa sprawiedliwość proceduralną. Oczekuje się, że ta krytyczna opinia sędziego orzekającego będzie ważną wskazówką przy określeniu zakresu, w jakim Trybunał Konstytucyjny dopuści w przyszłości interwencję sądową przy rozpatrywaniu spraw z udziałem członków sądu.

Obecnie do Trybunału Konstytucyjnego od czasu wprowadzenia systemu członków sądu wpłynęły setki skarg i przyjmuje ostrożne podejście, poddając pod formalne rozstrzygnięcie jedynie niewielką część z nich. Większość spraw pozostaje na poziomie sporów o uchybienia proceduralne lub różnice w interpretacji prawa, a bezpośrednim zadaniem Trybunału Konstytucyjnego stało się wyselekcjonowanie przypadków naruszenia praw podstawowych związanych bezpośrednio z wartościami konstytucyjnymi. Pomimo tej niepewności kancelarie prawnicze przewidują, że spory konstytucyjne staną się rdzeniem sporów z zakresu prawa publicznego i dokładają wszelkich starań, aby ustanowić „kompleksową obsługę prawną”, zatrudniając na pierwszy plan byłych badaczy procesowych z Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego. Ostatecznie system sądowy jest nowym modelem zysku i wyzwaniem dla prawników, a jednocześnie poligonem doświadczalnym dla społeczeństwa, mającym potwierdzić ostatni bastion sprawiedliwości sądowej.