Największym tematem tego Pucharu Świata jest zdecydowanie „kontratak słabszego”. 16 stycznia incydent, w wyniku którego Republika Zielonego Przylądka, mały kraj wyspiarski liczący 520 000 mieszkańców, zremisował 0:0 z Hiszpanią uważaną za głównego pretendenta do mistrzostw, wywołał ogromny szok w piłkarskim świecie. Hiszpania miała problemy, nie udało jej się przekuć prawie 70% posiadania piłki na bramki, mimo że korzystała z pomocy światowej klasy zawodników, takich jak Rodri i Yamal. Dzieje się tak dlatego, że wraz ze wzrostem liczby uczestniczących krajów słabsze drużyny zmieniły strategię na „praktyczną piłkę nożną”, tworząc skrajny blok obronny i dążąc do kontrataku, a nie do nieuzasadnionego kontrataku. Zgodnie z regulaminem turnieju istnieje możliwość, że do turnieju awansuje również trzecia drużyna z grupy, dlatego słabsze drużyny postawiły sobie za realny cel zapobieżenie dużej stracie i zdobycie jednego punktu, co stało się skuteczną bronią do zawstydzenia mocnych drużyn.

Koreańska narodowa reprezentacja piłki nożnej również osiąga w tym turnieju niezwykłe wyniki. Po emocjonującym zwycięstwie nad Czechami Korea awansowała na 21. miejsce w aktualnych rankingach FIFA i umocniła się na drugim miejscu w Azji, po Japonii. W szczególności fakt, że Hong Myung-boho dąży do zwycięstwa w meczu z Meksykiem, przełamując „zabawę bez wygranej w drugiej rundzie Pucharu Świata”, podniósł oczekiwania krajowe do najwyższego poziomu. Meksyk również nabrał rozpędu pokonując RPA, więc ten mecz będzie de facto pojedynkiem, który zadecyduje o pierwszym miejscu w grupie. Oczekuje się, że dla koreańskiej drużyny narodowej, która wkrótce odnotuje pierwsze z rzędu zwycięstwa w Pucharze Świata od Mistrzostw Świata Korei i Japonii w 2002 roku, ten mecz z Meksykiem będzie ważnym sprawdzianem, który stanie się kamieniem milowym w historii koreańskiej piłki nożnej.

Uwaga świata skupiona jest także na poczynaniach „obrony tytułu” Argentyny i Lionela Messiego w Grupie J. Argentyna w pierwszym meczu zmierzy się z Algierią i pomimo przytłaczającej różnicy sił musi uważać na zorganizowaną obronę Algierii i kontrataki prowadzone przez Mahreza. Argentyna, z Messim w centrum uwagi, planuje przełamać dwuliniową obronę Algierii poprzez atak z tyłu i ataki z półprzestrzeni. Jednakże, jak widzieliśmy w poprzednich meczach, ponieważ silne zespoły często mają trudności z przebiciem się przez gęstą obronę, Argentyna również będzie musiała oderwać się od monotonnych ataków i przygotować różne warianty gry, takie jak stałe fragmenty gry i cięcia. Kluczową kwestią, która zadecyduje o wyniku tej grupy J, jest to, czy Messi nadal będzie mógł pochwalić się swoimi mocnymi umiejętnościami i poprowadzić zespół do zwycięstwa.

Patrząc na ogólny przebieg zawodów, Puchar Świata nie jest już tylko ucztą dla potężnych drużyn, ale stał się serią pojedynczych meczów o przetrwanie. Fani są podekscytowani każdym meczem, w którym pojawiają się supergwiazdy, takie jak francuski Mbappe, Haaland z Norwegii i Messi z Argentyny, ale za kulisami kraje peryferyjne, takie jak Haiti i Panama, są gotowe wstrząsnąć tarczą takich potęg, jak Brazylia i Ghana. Eksperci ostrzegają, że zespół, któremu brakuje elastyczności taktycznej, aby skutecznie atakować półprzestrzenie i szybko przechodzić na skrzydła, może w każdej chwili stać się drugą Hiszpanią. Ponieważ każdy mecz w fazie grupowej wywołuje napięcie nie różniące się od tego na turnieju, mistrzostwa świata w Ameryce Północnej i Środkowej stają się symbolicznymi rozgrywkami, które pokazują rosnącą standaryzację piłki nożnej.