Zapłonem tego konfliktu była nieprzejrzystość działania kanału fundacji na YouTube podniesiona przez Przedstawiciela Kwaka Sang-eona. W wyniku analizy proporcji treści na kanale fundacji poseł Kwak zauważył, że zdecydowanie więcej krytyki i promocji publikacji pisarza Rhyu Si-mina niż filmów rzucających światło na filozofię i życie byłego prezydenta Roha. Porównał to do „piekarni promującej szefa zamiast chleba” i postawił mocne pytania o sytuację, w której mobilizowane są zasoby ludzkie i materialne fundacji w celu umocnienia pozycji konkretnej osoby. Rodziło to bolesne pytanie, czy celem powołania fundacji było odziedziczenie wartości po zmarłym, czy też została ona zredukowana do platformy dla konkretnego influencera politycznego.

W odpowiedzi pisarz Yoo Si-min postanowił zdystansować się od fundacji, rezygnując z funkcji stałego doradcy i zaprzestając wydawania „Alileo Books” zaledwie trzy dni po podniesieniu krytyki. Autor Yoo twierdził, że obawia się, że jego przyszła działalność krytyczna będzie obciążeniem politycznym dla fundacji, ale w rzeczywistości można to interpretować jako zamiar wczesnego zablokowania kontrowersji poprzez przyjęcie silnej presji ze strony pogrążonej w żałobie rodziny. Fakt, że on, który wywarł ogromny wpływ jako główny mówca obozów zwolenników Roh i zwolenników Księżyca, opuszcza fundację, odzwierciedla obecny złożony krajobraz polityczny, przed którym stoją symboliczne postacie ducha Roh Moo-hyuna, które dominowały w danej epoce.

W miarę rozprzestrzeniania się sytuacji fakt, że najstarszy syn byłego prezydenta Roh Moo-hyuna, Roh Geon-ho, osobiście wystąpił w roli mediatora, zwiększa wagę tej sytuacji. Pan Noh Geon-ho nazwał pisarza Yoo Si-mina „cennym intelektualistą” i bardzo pochwalił jego wkład, ale jednocześnie dał jasno do zrozumienia, że ​​jest w pełni świadomy krytycznej świadomości posła Kwak Sang-eona. Potwierdził zasadę, że fundacja należy do obywateli i towarzyszy, a nie prywatnej własności rodziny pogrążonej w żałobie, ale przyznał, że w fundacji brakuje komunikacji i fundamentalne różnice w perspektywach. Sugeruje to, że nawet w rodzinie pogrążonej w żałobie istnieją różne obawy co do kierunku i roli Fundacji Roh Moo-hyun.

Z politycznego punktu widzenia dominuje analiza, że incydent ten wykracza poza zwykłą kwestię funkcjonowania fundacji i jest wynikiem odzwierciedlenia odwiecznego konfliktu między siłami w Partii Demokratycznej podzielonymi na „proimienne” i „krzyk” lub „skoncentrowane na wartościach” i „skoncentrowane na praktyce”. W połączeniu z krytyką, że wyraźna krytyka pisarza Yoo, taka jak „teoria ABC”, zachęca do podziałów w partii i oporu wobec postrzegania majątku publicznego, takiego jak fundacje, jako eksplodowała wyłączna własność konkretnego obozu. Teraz Fundacja Roh Moo-hyun wyszła poza bycie miejscem pamięci o zmarłym i przeszła próbę, podczas której musi udowodnić, jakie wartości powinna w przyszłości traktować priorytetowo koreańska polityka.