Jednym z najgorętszych tematów tego Pucharu Świata jest zdecydowanie „Ostatni taniec” Messiego. Messi, który wkrótce skończy 39 lat, po raz szósty w swojej karierze wchodzi na scenę Pucharu Świata i po raz drugi z rzędu po raz pierwszy od 62 lat pobija rekord Argentyny, który wygrał ten turniej. Pomimo niedawnych zmagań ze zmęczeniem mięśni i kontuzjami ścięgien podkolanowych nadal przewodzi drużynie jako duchowy i taktyczny rdzeń Argentyny. Argentyński Związek Piłki Nożnej był poruszony szczerą pasją fanów do Messiego i rozdał bilety fanom, którzy ukończyli długą podróż, tworząc wzruszającą scenę, w której reprezentacja narodowa i kibice zjednoczyli się. Jeśli Messi doda na tym turnieju 4 gole, będzie w stanie pobić rekord kariery Miroslava Klose w Pucharze Świata wynoszący 16 goli, a uwaga świata skupiona jest na tym, czy uda mu się zdobyć zarówno mistrzostwo drużyny, jak i swój rekord życiowy.

Z kolei Francuz Kylian Mbappe udowodnił, dlaczego jest kolejnym królem piłki nożnej, strzelając wiele bramek w pierwszym meczu grupowym przeciwko Senegalowi. Francja całkowicie zemściła się za szokującą porażkę, jaką poniosła po 24 latach z Senegalem w meczu otwarcia Mistrzostw Świata Korea-Japonia w 2002 roku i przyjemnie rozpoczęła swoje trzecie zwycięstwo. W szczególności Mbappe strzelił w tym meczu 14 goli w Pucharze Świata, pobijając rekord Justa Fontaine'a pod względem największej liczby bramek strzelonych przez francuskiego zawodnika w Pucharze Świata, a jednocześnie zdobył tytuł najlepszego strzelca w historii reprezentacji Francji z 58 golami w meczach międzynarodowych. Choć na początku mecz był nieco frustrujący ze względu na brak poczucia gry, wybuchowa umiejętność Mbappe w zdobywaniu punktów w drugiej połowie była decydującym momentem, który udowodnił, dlaczego Francja jest mocnym kandydatem do mistrzostwa.

Ogromny etap zwany Pucharem Świata staje się okrutnym sprawdzianem dla trenerów. Turniej ten nie był wyjątkiem od tego, że losy trenerów zależały od wyników pierwszego meczu grupowego. Sprawa trenera Tunezji Sabri Ramoussiego, który doświadczył upokorzenia po miażdżącej porażce ze Szwecją 1:5, został zwolniony zaraz po meczu, co wyraźnie pokazało, jak ekstremalną pracą jest stąpanie po cienkim lodzie jako trener reprezentacji narodowej. Tunezja od razu mianowała trenera Herve Renarda i szybko zreorganizowała drużynę. Chociaż istnieje wiele przypadków, w których trener Ghany Otto Addo i trener Maroka Walid Legragi odeszli z treningów z powodu słabych wyników lub presji opinii publicznej, Puchar Świata to także scena zaciętego przetrwania dla trenerów, którzy nieustannie wahają się pomiędzy taktyczną perfekcją a natychmiastowymi wynikami.

Rywalizacja pomiędzy Messim i Mbappe, którzy są jedynymi aktywnymi zawodnikami, którzy znaleźli się na liście 10 najlepszych legend Pucharu Świata wszechczasów wybranych przez BBC, to główny wątek fabularny tego turnieju. Obaj gracze, którzy stoją u boku legend tamtej epoki, takich jak Pele, Maradona i Ronaldo, biegną teraz do różnych miejsc, reprezentując odpowiednio Argentynę i Francję. Messi chce zakończyć swój ostatni Puchar Świata w chwale, podczas gdy Mbappe jest gotowy, aby osiągnąć swój szczyt i rozpocząć nową erę dla siebie. Gdy zbliżają się do ogromnej ściany z 16 bramkami Klose, ich rywalizacja w strzelectwie przekroczy zwykłe indywidualne rekordy i stanie się wielkim dramatem, który symbolizuje to, jak historia piłki nożnej zmienia pokolenia.