Zintegrowany model przewidywany przez Ministerstwo Obrony Narodowej to tzw. struktura typu sieciowego 2+2, w ramach której podchorążowie na pierwszym i drugim roku otrzymują zintegrowane kształcenie w Akademii Sił Zbrojnych, a na trzecim i czwartym roku są podzieleni na poszczególne akademie wojskowe w celu wzięcia udziału w pogłębionych kursach głównych. Rząd twierdzi, że dzięki temu uda mu się przełamać egoizm poszczególnych rodzajów wojsk i zwiększyć solidarność, a przy tym efektywniej alokować środki na edukację i oszczędzać budżet. Jednakże Stowarzyszenie Absolwentów Wojskowych i generałowie rezerwy wyrażają poważne wątpliwości co do tego planu, twierdząc, że jest to pochopna administracja, która przeocza istotę edukacji wojskowej. Wskazuje się, że wymuszanie jednolitego kształcenia zintegrowanego w czasie, gdy każda służba musi wypracować swoją unikalną tożsamość i budować wiedzę specjalistyczną już od czasów podstawowych oficerów, niesie ze sobą duże ryzyko wykastrowania wyjątkowości każdej służby i osłabienia fundamentów organizacji wojskowej.

W szczególności pojawia się ostra krytyka dotycząca legalności proceduralnej tej polityki. Stowarzyszenie Absolwentów Koreańskiej Akademii Wojskowej krytykuje fakt, że Ministerstwo Obrony Narodowej powołało już grupę zadaniową i uczyniło integrację faktem dokonanym jeszcze przed publikacją wyników służby badawczej Koreańskiego Instytutu Analiz Obronnych (KIDA), co jest ewidentnie pochopnym posunięciem. Rodzice kadetów w czynnej służbie również skarżą się, że polityka podjęta jednostronnie bez wystarczającej komunikacji z zaangażowanymi stronami jedynie wpaja kadetom poczucie porażki i niepokój o przyszłość. W rzeczywistości Park Pan-jun, prezes Stowarzyszenia Absolwentów Koreańskiej Akademii Wojskowej, zwrócił uwagę na wdrażanie polityki ignorowającej procedury i wyraził zdecydowane stanowisko, że w przyszłości złoży nawet roszczenie o odszkodowanie. Obszar bezpieczeństwa nie powinien być poligonem doświadczalnym osiągnięć politycznych, brakuje zasady, że wszystkie procesy kształtowania polityki muszą być przejrzyste i obiektywnie weryfikowane.

W centrum kontrowersji znajduje się także kwestia relokacji wojsk na obszary regionalne. W miarę narastania spekulacji, że siedziba Taereung w Seulu zostanie przeniesiona na Uniwersytet Sangmu w Jangseong-gun w Jeollanam-do, stowarzyszenia absolwentów i eksperci ds. bezpieczeństwa budzą obawy. Taereung to nie tylko placówka edukacyjna, ale kolebka obrony narodowej z historią udziału w wojnie koreańskiej i jest oceniana jako optymalna lokalizacja do korzystania z doskonałej infrastruktury edukacyjnej obszaru metropolitalnego oraz środowiska współpracy przemysłu i środowisk akademickich. Z przeważającej analizy wynika, że ​​jeśli kadeci przeniosą się na obszar regionalny, trudno będzie zapewnić doskonałą kadrę pedagogiczną, a możliwości różnych wymian akademickich i wojskowych dostępne dla kadetów ulegną znacznemu ograniczeniu. Nieustannie pojawia się krytyka, że ​​przekształcenie symbolicznej przestrzeni bezpieczeństwa narodowego w zespół apartamentowy zgodnie z logiką rozwoju jest długoterminową stratą narodową.

Reakcja ze strony świata polityki jest również silna. Ustawodawcy Partii Władzy Ludu organizują jednoosobowy protest przed Ministerstwem Obrony Narodowej, określając tę ​​politykę jako „akt samookaleczenia bezpieczeństwa” i wzywając do natychmiastowego zaprzestania. We wspólnym oświadczeniu 13 byłych szefów sztabów armii podkreśliło również, że na pierwszym miejscu musi znaleźć się dogłębna weryfikacja przez ekspertów i wypracowanie konsensusu narodowego. Ministerstwo Obrony Narodowej nie używa obecnie oficjalnie terminu „konsolidacja”, udzielając ogólnej odpowiedzi, że przygotowuje się do utworzenia prestiżowej placówki edukacyjnej, która kształciłaby przyszłych elitarnych oficerów. Jednakże w sytuacji, gdy podchorążowie i wojskowi będący bezpośrednimi stronami zainteresowanymi tej polityki nie są przekonani o słuszności tej polityki, jednostronne podejście rządu polegające na wypieraniu się prawdopodobnie doprowadzi jedynie do większego konfliktu społecznego i podziałów w wojsku.