Sytuacja w miejscu powodzi jest w dalszym ciągu powolna, z dużymi różnicami temperatur pomiędzy regionami. Na niektórych obszarach zakończono konserwację rzek i naprawy mostów, ale mieszkańcy, którzy stracili domy w wyniku osunięć ziemi, nadal są rozproszoni i cierpią, nie mogąc nawet rozpocząć budowy kompleksów relokacyjnych. Ze względu na trudności finansowe wiele gospodarstw domowych nie ma innego wyjścia, jak tylko porzucić zrujnowane domy, zamiast przywrócić je do pierwotnego stanu. Spowodowało to poważny problem społeczny wykraczający poza zwykłe fizyczne zniszczenie i upadek społeczności. Władze administracyjne zobowiązały się do zakończenia awaryjnej odbudowy do końca tego miesiąca, ale strach i niepokój odczuwane przez lokalnych mieszkańców już znacznie przekraczają tempo powrotu do zdrowia.

Ruch instytucji publicznych na rzecz zapobiegania katastrofom próbuje zmienić dotychczasowe skupienie się na inspekcji obiektów na praktyczny system reagowania. Szefowie samorządów lokalnych, w tym szef Agencji Policji Północnej w Gyeonggi, prowadzą inspekcje na miejscu obszarów narażonych na klęski żywiołowe i wzmacniają swoje zdolności wstępnego reagowania, szczególnie w przypadku kempingów o wysokim ryzyku osunięcia się ziemi i obszarów narażonych na częste powodzie. Ponadto Gangseo-gu i Geumcheon-gu w Seulu prowadzą wspólne szkolenia przy założeniu rzeczywistej sytuacji katastrofy i dokładają wszelkich starań, aby osiągnąć zero ofiar, wprowadzając system „partnerów towarzyszących” dla grup bezbronnych mieszkających w półpiwnicach. Prywatne organizacje humanitarne angażują się również w zapobiegawcze działania mające na celu oczyszczanie środowiska, aby zapobiec wylewom rzek, wykazując w ten sposób zwiększoną świadomość społeczeństwa w zakresie zapobiegania klęskom żywiołowym.

Jednak pomimo tych wysiłków rozwój rzeczywistych obiektów zapobiegania katastrofom jest nadal powolny. Wskaźnik instalowania barier wodnych na parkingach podziemnych kompleksów apartamentowych w Gangwon-do wynosi zaledwie 12%, przy czym powszechnie obserwuje się unikanie instalacji ze względu na obawy związane z obciążeniem kosztami i spadającymi cenami mieszkań. Choć obiekty przeciwpowodziowe są ostatnim bastionem ochrony życia poza ochroną mienia, to niefortunna jest sytuacja, gdy brakuje podstaw prawnych do ich egzekwowania lub wsparcie finansowe ze strony samorządów nie nadąża za rzeczywistością. Eksperci są zgodni co do tego, że potrzebne są odważne decyzje polityczne, takie jak wyjście poza wsparcie dotacyjne i nałożenie na samorządy obowiązku inwestowania całego budżetu w celu wprowadzenia obowiązkowych urządzeń przeciwpowodziowych.

Sektor publiczny przyspiesza budowę wieloaspektowej siatki bezpieczeństwa w ramach przygotowań na ekstremalne opady deszczu spowodowane zmianami klimatycznymi. Korea Hydro & Nuclear Power przeprowadziła pełną kontrolę gotowości zakładów wytwarzania energii do reagowania na powódź w całym kraju i zapewniła ich operacyjność w ramach przygotowań na lokalnie ulewne deszcze, a Korea Railroad Corporation wprowadziła zakaz wwożenia do pociągów urządzeń do poruszania się wyposażonych w baterie litowe o dużej pojemności, aby zapobiec ryzyku pożaru u źródła. To efekt tego, że instytucje publiczne w obliczu nowej ery kryzysu klimatycznego traktują priorytetowo bezpieczeństwo obywateli i proaktywnie eliminują czynniki ryzyka. Należy jednak zapewnić stałe monitorowanie i informacje zwrotne, aby zapewnić pełną realizację tych zakrojonych na szeroką skalę polityk w każdym zakątku dziedziny i zapewnić ich skuteczność w rzeczywistych sytuacjach kryzysowych.