W centrum tej burzy znajduje się znakomity występ Arabii Saudyjskiej. Arabia Saudyjska, zajmująca 61. miejsce w rankingu FIFA, objęła prowadzenie przeciwko zajmującemu 16. miejsce Urugwajowi, a pierwszego gola strzelił Abdullah Al-Amri w 41. minucie pierwszej połowy. Choć nie byli w stanie zapewnić sobie zwycięstwa, pozwalając Araujo na wyrównanie w 35. minucie drugiej połowy, ich solidna organizacja w defensywie przez cały mecz i niesamowite interwencje bramkarza Ala Owaisa wystarczyły, aby zneutralizować atak Urugwaju. Ten mecz udowodnił, że siła, która cztery lata temu zatopiła Argentynę w Pucharze Świata w Katarze, nie była bynajmniej jednorazowym incydentem i wepchnęła całą grupę H do walki wręcz z jednym punktem dla każdego, podnosząc napięcie w fazie grupowej do szczytu.

Seria niepokonanych krajów azjatyckich nie ogranicza się do Arabii Saudyjskiej i wydaje się rozprzestrzeniać na cały kontynent. Korea rozpoczęła mecz od zwycięstwa 2:1 nad Czechami, a Australia także pokazała swoją siłę, pokonując Turkie 2:0. Katar zremisował 1:1 z potężną Szwajcarią, a Japonia sprawiła kłopoty, remisując 2:2 z Holandią, zajmującą 8. miejsce w rankingu FIFA. Do tej pory kraje należące do Azjatyckiej Konfederacji Piłki Nożnej (AFC) osiągnęły zdumiewający rekord 2 zwycięstw i 3 remisów, co udowadnia, że ​​8,5 miejsca przyznane temu turniejowi nie było wygórowane.

Tymczasem przykład ducha walki Iranu pomimo napięć politycznych i niestabilnego otoczenia pokazuje złożony aspekt tych mistrzostw świata. Pomimo trudnego harmonogramu wykorzystania Meksyku jako bazy i podróżowania tam i z powrotem między Stanami Zjednoczonymi a Meksykiem z powodu konfliktu dyplomatycznego ze Stanami Zjednoczonymi, Iran wykazał się wytrwałością w meczu z Nową Zelandią, dwukrotnie oddając prowadzenie, ale utrzymując się do końca. Poza stadionem doszło do protestów irańsko-amerykańskich oraz konfliktu wokół hymnu narodowego, jednak piłkarze przezwyciężyli te czynniki zewnętrzne i zremisowali 2:2 po wyrównaniu Mohammada Mohebiego. To była dramatyczna scena, która pokazała, jak sport może pokonać trudności polityczne i uwolnić ludzką wolę.

Ale za tymi festiwalami wciąż budzą kontrowersje, które budzą zdziwienie. Zaraz po meczu pomiędzy Japonią a Holandią niektórzy japońscy kibice zostali przyłapani na wyciąganiu flagi Wschodzącego Słońca i wiwatowaniu na ulicach, co spotkało się z wielką krytyką. Ponieważ FIFA surowo zabrania sformułowań i działań o charakterze politycznym, zablokowano ich wnoszenie na stadion, jednak zwrócono uwagę, że ponowne eksponowanie symbolu militaryzmu poprzez uliczny doping jest działaniem głupim i sprzecznym z duchem sportu. W czasach, gdy umiejętności piłkarskie przyciągają uwagę świata, zachowanie niektórych kibiców, którzy chcą gloryfikować niewłaściwą historię z przeszłości, budzi obawy, że może to nawet zaszkodzić pozytywnemu wizerunkowi, jaki zbudowała azjatycka piłka nożna.