Główny program szczytu G7 można podsumować jako „budowanie nowych partnerstw i odbudowa międzynarodowej solidarności”. W sytuacji, gdy międzynarodowa pomoc rozwojowa kurczy się w wyniku niedawnego kryzysu geopolitycznego i recesji gospodarczej, Prezydent Lee skupia się na przedstawieniu nowego modelu współpracy, który może współistnieć między krajami-darczyńcami i krajami otrzymującymi pomoc. W szczególności kładziemy nacisk na praktyczne rozwiązania, które odchodzą od jednostronnej pomocy polegającej po prostu na transferze zasobów finansowych i pomagają krajom otrzymującym pomoc w wykorzystaniu zasobów publicznych w celu pobudzenia inwestycji prywatnych i osiągnięcia niezależności gospodarczej. Pokazuje to, że Korea odradza się z kraju, który w przeszłości otrzymał pomoc, do „globalnego kraju o kluczowym znaczeniu”, który obecnie rozwiązuje międzynarodowe zaburzenia równowagi jako odpowiedzialna w skali światowej potęga.

We współczesnym społeczeństwie, gdzie przepaść technologiczna prowadzi do nierówności ekonomicznych, wizja „globalnego społeczeństwa podstawowego opartego na sztucznej inteligencji” podkreślona przez Prezydenta Lee jest zdecydowanie najważniejszym punktem tego spotkania. Dopilnowanie, aby korzyści płynące z technologii sztucznej inteligencji nie koncentrowały się wyłącznie w krajach rozwiniętych, jest zadaniem istotnym dla wspólnej przyszłości ludzkości. Plan koreańskiego rządu dotyczący budowy globalnego centrum sztucznej inteligencji nie polega jedynie na zapewnieniu przewagi technologicznej, ale zawiera także międzynarodową obietnicę zmniejszenia luki cyfrowej, jaką może powodować sztuczna inteligencja, oraz zapewnienia uniwersalnych korzyści technologicznych. Przywódcy każdego kraju wykazują żywe zainteresowanie tym, czy wiodące działania Korei mogą stać się właściwym kamieniem milowym dla przyszłego rozwoju technologicznego, dzięki czemu Korea umacnia swoją pozycję jako normatywnej potęgi wykraczającej poza potęgę technologiczną.

To spotkanie ma również szczególną wagę, ponieważ jest pierwszym spotkaniem przywódców G7 od czasu ogromnego geopolitycznego punktu zwrotnego porozumienia USA-Iran mającego na celu zakończenie wojny. Uwaga świata w naturalny sposób skupia się na powodzeniu dwustronnego spotkania prezydenta Lee z prezydentem USA Donaldem Trumpem. Choć Błękitny Dom zachowuje ostrożną postawę, jest duża szansa, że ​​rola Korei wyjdzie na jaw w kolejnych dyskusjach na temat stabilizacji Cieśniny Ormuz po zakończeniu wojny i projektach odbudowy wartych setki miliardów dolarów. Społeczność międzynarodowa uważnie obserwuje, jak Korea wykorzysta G7 jako okazję do rozpoczęcia dyplomacji z Europą na pełną skalę i dalszego ugruntowania swojej pozycji kluczowego gracza na rzecz globalnego bezpieczeństwa i rekonstrukcji gospodarczej.

Zaproszenie Korei do G7 przez dwa lata z rzędu udowadnia, że Republika Korei nie jest już obserwatorem na peryferiach, ale dumnym członkiem przewodzącym agendzie międzynarodowej. Linia dyplomatyczna, w tym dyrektor Biura Bezpieczeństwa Narodowego Wi Sung-rak, planuje dzięki tej podróży umocnić status Korei i ugruntować jej wizerunek jako kraju, który znacząco przyczynia się do rozwiązania problemów globalnych. Jak ogłosił prezydent Lee w mediach społecznościowych, jest to szansa na potwierdzenie głębokiego zaufania społeczności międzynarodowej do Republiki Korei, a także proces weryfikacji przyszłego motoru wzrostu Korei na arenie światowej. W rezultacie konferencja w Evian posłuży jako przyczółek do poszerzenia horyzontów koreańskiej dyplomacji poza Europę i Amerykę Północną do poziomu globalnego.