Zwycięstwo Zvereva 3:2 nad Flavio Cobolim w finale French Open było najbardziej dramatycznym zwrotem w jego karierze. W zaciętej walce, która trwała 4 godziny i 16 minut, dobrze rozpoczął, dominując w pierwszym secie, jednak dzięki uporczywej pogoni Koboli przegrał drugiego seta, a nawet przegrał czwartego w tie-breaku, co postawiło go na skraju wyprzedzenia traumy z przeszłości. Jednak jego koncentracja w 5. secie była inna niż w przeszłości. Przejął pełną kontrolę, przełamując serwis Koboliego gem za gemem, kończąc partię przytłaczającym wynikiem 6-1, pokazując, że przekracza własne granice.

Oczekuje się, że to zwycięstwo zostanie zapisane jako monumentalne wydarzenie w historii niemieckiego tenisa. Po raz pierwszy od 30 lat niemiecki zawodnik osiągnął szczyt turnieju singlowego Wielkiego Szlema od czasu Borisa Beckera w 1996 r., a zawężając zakres do French Open, jest to rekord osiągnięty zaledwie od 89 lat. Zverev zdobył swój pierwszy tytuł w swoim 41. wielkim finale, co było cennym osiągnięciem po zanotowaniu drugiej co do wielkości liczby występów w finale w historii, po Goranie Ivanisevicu. Jego upór w dotarciu na szczyt po 11 próbach na scenie Rolanda Garrosa udowadnia, że ​​podąża drogą legendarnych zawodników, takich jak Djokovic.

Dla Zvereva dwór Philippe'a Chatriera to przestrzeń, w której współistnieją rany i gojenie. Dla niego, który podczas meczu półfinałowego w 2022 roku z Rafaelem Nadalem doznał makabrycznej kontuzji – siedmiu zerwanych więzadeł w kostce i złamanych kości – to zwycięstwo było jak rytuał mający na celu całkowite wymazanie koszmaru przeszłości. W szczególności od dawna prześladuje go wspomnienie porażki w finale z Carlosem Alcarazem w 2024 roku bez możliwości utrzymania prowadzenia 2:1. Tym razem jednak nie załamał się nawet w kryzysowym czwartym secie i w pomeczowym wywiadzie wyznał: „Zarówno najlepsze, jak i najgorsze momenty w moim życiu przeżyłem na tym korcie” i zdradził, że wręcz wykorzystał swój ból jako podstawę zwycięstwa.

Z technicznego punktu widzenia zwycięstwo Zvereva było wynikiem dokładnych przygotowań. Przez cały mecz utrzymał wysoką skuteczność pierwszego serwisu na poziomie 77%, blokując ataki Koboli z wyprzedzeniem i ugruntował zwycięstwo stabilną grą w każdym ważnym momencie. W szczególności fakt, że w rewanżu atakował 41% serwisów przeciwnika i wywierał presję przez cały mecz, po raz kolejny potwierdził, że jest czołowym zawodnikiem światowych rankingów. Zawsze był nazywany „najlepszym graczem bez najważniejszego tytułu”, ale dzięki temu zwycięstwu zwiastował nowy okres świetności, wykazując się zarówno doskonałością techniczną, jak i siłą psychiczną.