Oświadczenie komisarza Agencji Policji Metropolitalnej w Seulu Park Jeong-bo wygłoszone na regularnej konferencji prasowej, że „jeśli sympatyzujesz z nielegalnymi działaniami, może przynieść hańbę”, zawiera mocny przekaz wykraczający poza zwykłe ostrzeżenie. Nie była to po prostu chęć grożenia protestującym, ale zapowiedź, że użycie zbiorowej siły przekraczającej granicę, na przykład przymusowe przeszukanie rzeczy młodych zawodników reprezentacji piłki ręcznej, jest przestępstwem, którego nie można dłużej tolerować. Policja nie uważa tego za zwykłe przestępstwo z użyciem przymusu, ale za „szczególne przestępstwo z użyciem przymusu” z wykorzystaniem władzy kilku osób i traktuje je jako poważny przypadek, zagrożony karą do 10 lat więzienia. Obecnie komisariat policji w Songpa prowadzi dochodzenia w 15 nielegalnych sprawach, w tym przeszukaniach mienia i napaściach na reporterów, i już przyspiesza aresztowania, identyfikując osoby zaangażowane. Jest to interpretowane jako wyraz silnej woli władzy publicznej, aby przywrócić porządek sądowy w dziedzinie, w której załamała się praworządność.

Polityczne konsekwencje tego incydentu rozprzestrzeniły się dalej, gdy prezydent Lee Jae-myung bezpośrednio podczas swojej podróży do Europy wydał instrukcje za pośrednictwem wideokonferencji, mówiąc: „Nie można tolerować prywatnych inspekcji ani aktów utrudniania prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu siły”. Bezpośredni komentarz najwyższego władcy wzmocnił twardą reakcję policji, ale jednocześnie stał się iskrą, która wywołała silny sprzeciw partii opozycyjnej, Partii Władzy Ludowej. Ustawodawcy Partii Władzy Ludowej osobiście odwiedzili Agencję Policji Metropolitalnej w Seulu, aby zaprotestować, twierdząc, że reakcja policji i przemoc wobec pomocników była nadmierna, a także zdecydowanie domagali się kary i oficjalnych przeprosin od osób odpowiedzialnych. Przedstawiciele partii, w tym republikanin Na Kyung-won, skrytykowali policję za okazanie aroganckiej postawy poprzez tłumienie nawet członków partii opozycyjnej, którzy próbowali przekazać głosy obywateli przy użyciu siły fizycznej, i podnieśli głos, twierdząc, że zagrożona jest wolność wyrażania opinii przez obywateli, będąca podstawą demokracji.

Tymczasem w związku z długotrwałym protestem blokującym odbywającym się w pobliżu lokalu wyborczego Jamsil, pojawiają się jedna po drugiej niespodziewane ofiary. Organizacje zrzeszone w Koreańskiej Radzie Sportu, których siedziby znajdują się na stadionie piłki ręcznej, doświadczają poważnych zakłóceń w działalności, nie mogą nawet wejść do swoich biur przez ponad 10 dni z powodu blokowania dostępu przez protestujących. Policja intensyfikuje swoje działania w zakresie gromadzenia danych, definiując tę ​​sytuację jako miejsce przestępstwa, na którym kontynuowana jest wyraźnie nielegalna działalność, a nie zwykłe miejsce zgromadzeń. Komisarz Park przyznała, że ​​jest to forum debaty publicznej, na którym gromadzili się protestujący, aby podnosić zarzuty łamania praw wyborczych, ale potwierdziła zasadę, że osoby, które naruszają prawa innych i zakłócają wykonywanie obowiązków publicznych, zostaną pociągnięte do odpowiedzialności prawnej nawet po fakcie. Ostatecznie policja znalazła się w sytuacji, w której nie ma innego wyjścia, jak tylko wyciągnąć miecz postępowania sądowego na granicy pokojowych zgromadzeń i nielegalnego użycia siły.

Konflikt wokół tego incydentu przeradza się w bitwę sądową, w której grupy obywatelskie oskarżają prezydenta Lee Jae-myunga i Agencję Policji Metropolitalnej w Seulu o nadużycie władzy i groźby. Komitet ds. Środków Zaradczych dla Ludowych środków utrzymania podjął kroki prawne, twierdząc, że polityka zdecydowanego reagowania policji jest aktem blokującym uczciwe wyrażanie opinii przez ludzi, jednak rząd i policja podtrzymują swoje stanowisko, że jest to nieunikniony środek w celu ustanowienia praworządności. W ten sposób protesty w Jamsil wykraczają poza zwykłe wyjaśnianie podejrzeń dotyczących kart do głosowania i ukazują złożone wyzwania stojące przed koreańską demokracją, gdzie ścierają się zakres sprawowania władzy publicznej oraz wolność zgromadzeń i protestów. Zwraca się uwagę, czy twarde stanowisko organów śledczych nie będzie skutkować w przyszłości tłumieniem nielegalnych działań protestujących, czy też faktycznie doprowadzi do pogłębienia konfrontacji politycznej.