To bardzo symboliczne wydarzenie, że Bank Japonii podniósł krótkoterminową stopę procentową o 0,25 punktu procentowego z 0,75% do 1% podczas tego spotkania poświęconego podejmowaniu decyzji w sprawie polityki finansowej. Liczba ta, osiągnięta 31 lat po 1995 r., sygnalizuje koniec ultraluźnej polityki pieniężnej prowadzonej przez Japonię. W szczególności fakt, że decyzja ta została podjęta przy przeważającej aprobacie członków komitetu politycznego (7 za, 1 przeciw), nawet pod nieobecność gubernatora Kazuo Uedy ze względów zdrowotnych, dowodzi, że wola japońskich władz monetarnych zacieśnienia polityki pieniężnej jest niezachwiana. Oceniali, że zablokowanie rosnącej presji cenowej, która już w nas głęboko przeniknęła, jest pilniejsze dla stabilności gospodarki niż możliwość załamania gospodarczego spowodowanego chaosem politycznym na Bliskim Wschodzie.

Kluczowym tłem tej podwyżki stóp procentowych jest wszechstronne zjawisko przenoszenia cen, na czele którego stoi wzrost cen ropy. Bank Japonii zdiagnozował, że wzrost cen, który rozpoczął się w transakcjach między przedsiębiorstwami, rozprzestrzenia się obecnie na ceny konsumenckie w ogóle, zagrażając konstytucji gospodarczej. W sytuacji, gdy warunki zatrudnienia i dochodów poprawiają się, a zyski przedsiębiorstw pozostają solidne, istnieje obawa, że ​​inflacja może przyspieszyć w przypadku zamrożenia stóp procentowych. W rzeczywistości Bank Japonii jasno przedstawił swoje stanowisko, że będzie w dalszym ciągu stopniowo podnosił stopy procentowe i ograniczał luzy finansowe w zależności od przyszłych warunków gospodarczych, dając jasno do zrozumienia, że ​​będzie kontynuował silną tendencję oszczędnościową, a nie środki tymczasowe.

Wraz ze zmianami w polityce pieniężnej warto zwrócić uwagę na działania stabilizujące rynek obligacji. Bank Japonii podjął decyzję o całkowitym zaprzestaniu ograniczania zakupów długoterminowych obligacji rządowych od kwietnia przyszłego roku, co stanowi ostatni element układanki dwuwymiarowej polityki łagodzenia polityki pieniężnej obowiązującej od 2013 roku. Celem jest odejście od praktyki tłumienia funkcji rynkowych poprzez zakup dużych ilości obligacji rządowych i stworzenie normalnego środowiska finansowego, w którym stopy procentowe ustalane są na zasadach rynkowych. Jednak strategia polegająca na wywołaniu miękkiego lądowania poprzez delikatne dostosowanie wielkości zakupów do pierwszego kwartału przyszłego roku, aby zapobiec nagłym szokom na rynku, wyraźnie pokazuje, jak starannie japońskie władze finansowe zaprojektowały to zacieśnienie.

Posunięcie Japonii wywołuje niepokój inwestorów na całym świecie, stymulując możliwość likwidacji „handlu carry trade jenami” na światowym rynku finansowym. Jeśli duże ilości kapitału, który pożyczył pieniądze na niskie stopy procentowe w Japonii i zainwestował w zagraniczne aktywa o wysokiej stopie zwrotu, powrócą do swoich krajów macierzystych, oczekuje się, że zmienność na rynkach akcji i obligacji nieuchronnie wzrośnie. W szczególności gospodarka koreańska stoi przed mieczem obosiecznym, jakim jest poprawa konkurencyjności eksportu w związku z mocnym jenem i spowolnieniem popytu eksportowego do Japonii. Ponadto Bank Korei również znajduje się w sytuacji, w której wymagana jest wyrafinowana reakcja, aby przygotować się na ponowne pojawienie się globalnych środków oszczędnościowych, w związku z trudnościami w prowadzeniu polityki stóp procentowych w obliczu złożonej presji cenowej, kursowej i obciążenia cenami importu.