Szok związany z „0 akcjami oferty publicznej SpaceX”, bolesny autoportret, przed którym stoi Korea na światowym rynku kapitałowym > Wiadomości

Istotę braku przydziału akcji w ofercie publicznej można upatrywać w jednostronnej decyzji o przydziale podjętej przez Goldman Sachs, wiodącego światowego gwaranta emisji, oraz braku siły negocjacyjnej krajowych firm zajmujących się papierami wartościowymi. Mirae Asset Securities została wymieniona w prospekcie inwestycyjnym jako gwarant emisji i obiecała przydział 2,31 mln akcji, jednak w końcowym etapie kwota ta wynosiła „0”. Trudno uniknąć krytyki, że jest to reakcja pełna samozadowolenia, nieuwzględniająca specyfiki amerykańskiego rynku IPO. W odróżnieniu od krajowych praktyk IPO, rynek amerykański ma strukturę, w której główny gwarant ma pełną władzę i dokonuje realokacji wolumenu w oparciu o wyniki prognoz popytu. W rezultacie wielkość subskrypcji prezentowana przez Mirae Asset Securities nie była wystarczająca, aby obsłużyć ogromny popyt na rynku globalnym, w wyniku czego krajowi inwestorzy znaleźli się w beznadziejnej sytuacji, w której ich marże zostały zwrócone, nie mogąc cieszyć się oczekiwaną premią za akcje w ofercie publicznej.

Krajowe spółki zarządzające aktywami, którym nie udało się zabezpieczyć wolumenu oferty publicznej, natychmiast zrewidowały swoje strategie zarządzania i wybrały kolejną najlepszą opcję, czyli zakup na rynku. Spółki zarządzające, na czele z Korea Investment Trust Management i Samsung Asset Management, agresywnie kupowały akcje SpaceX po cenach rynkowych od pierwszego dnia notowania, zwiększając ich włączenie do ETF. W szczególności spółka Samsung Asset Management wykorzystała wcześniej zaprojektowane specjalne przepisy dotyczące włączenia, aby szybko zabezpieczyć wolumen na mocy uchwały Komisji Indeksowej, a spółka Korea Investment Trust Management również włączyła SpaceX jako podstawową akcję do swojego portfela w drodze aktywnej strategii. Jednakże reakcja ta nałożyła obciążenie kosztami w postaci konieczności zakupu akcji po cenie rynkowej znacznie wyższej niż cena w ofercie publicznej, co spowodowało bezpośredni wpływ na zwroty z funduszy ETF. Inwestorzy ponieśli podwójny cios w postaci utraty kosztów alternatywnych w wyniku braku przydziału akcji w ofercie publicznej oraz wzrostu ceny zakupu w wyniku gwałtownego wzrostu rynku.

Ten incydent spowodował ogromne zwroty i brak równowagi pomiędzy podażą a popytem w funduszach ETF o tematyce lotniczej. Chociaż Space Dzieje się tak dlatego, że ceny akcji powiązanych spółek, takich jak Rocket Lab i AST Space Mobile, które wcześniej tworzyły fundusz ETF z branży lotniczej, spadły w związku z szybkim napływem funduszy inwestycyjnych do przestrzeni kosmicznej. W przypadku pasywnych funduszy ETF podążających za indeksem podstawowym istnieje potrzeba sprzedaży istniejących akcji związanych z przestrzenią kosmiczną w celu dodania nowych akcji, co maksymalizuje zmienność portfela. Ostatecznie pojawienie się gigantycznej spółki o nazwie SpaceX wymusiło realokację środków w istniejącym ekosystemie przemysłu kosmicznego, przypominając inwestorom o znaczeniu wyborów strategicznych.

Władze finansowe uważnie obserwują tę sytuację i rozpoczęły kontrolę procesu oferty publicznej Mirae Asset Securities oraz metod marketingowych spółek zarządzających. Kluczowym przedmiotem dochodzenia prowadzonego przez Służbę Nadzoru Finansowego jest to, czy Mirae Asset Securities w wystarczającym stopniu powiadomiła o ryzyku inwestycyjnym oraz czy spółki zarządzające aktywami nie nagłośniły sprawy nadmiernie, uznając fakt dokonany za zabezpieczenie akcji w ofercie publicznej. Z prawnego punktu widzenia była to subskrypcja dla inwestorów profesjonalnych i w prospekcie inwestycyjnym wskazano możliwość nieprzydziału, więc raczej nie zakończy się to procesem sądowym, ale pozostawiło duży ślad w zakresie ochrony inwestorów i zaufania rynku. W niektórych kręgach pojawiają się mocne głosy wskazujące na nierówności strukturalne polegające na tym, że w przeciwieństwie do dużych instytucji, takich jak Krajowa Służba Emerytalna czy KIC, które zabezpieczały oferty publiczne za pośrednictwem zagranicznych banków inwestycyjnych, oferty publiczne skierowane do inwestorów branżowych były całkowicie wykluczone. Stawia to nas przed wyzwaniem, w jaki sposób krajowe firmy zajmujące się papierami wartościowymi będą wykorzystywać swoją siłę negocjacyjną z globalnymi IB podczas udziału w IPO na dużą skalę w przyszłości i ustanawiać system, który może zapewnić inwestorom zaufanie.