Czy to romantyzm w klasie, czy odchylenie w edukacji: poważny temat w koreańskiej edukacji poruszony przez „incydent w Pucharze Świata” > Wiadomości

Istotą tego zdarzenia jest różnica w interpretacji wielowarstwowej roli przestrzeni szkolnej. Jeśli chodzi o oglądanie meczu Pucharu Świata, które zapoczątkowało incydent, szkoła określiła je jako niewłaściwe działanie, naruszające prawo do zajęć i zakłócające postępy w przygotowaniach do egzaminów końcowych. Z drugiej strony uczniowie oceniali to miejsce nie jako zwykły deficyt zajęć, ale jako miejsce „żywej edukacji”, która buduje poczucie wspólnoty i buduje więź emocjonalną między nauczycielami i uczniami. Jak widać na przykładzie byłego dyrektora Lee Myung-haka, w rzeczywistości, w której szkoły nie są w stanie wyrwać się z okowów dominacji seksualnej i przeradzają się w „republikę zakazaną”, uczniowie instynktownie czują, że wartość, jaką szkoły muszą zapewniać, wykracza poza przekazywanie wiedzy. Dzieje się tak dlatego, że solidarność i emocje poprzez sport mogą czasem dostarczyć głębszych lekcji charakteru, niż ta, którą można znaleźć w podręcznikach.

Reperkusje wywołane poleceniem dyrektora szkoły „polowania na nauczycieli” obnażyły ​​autorytarną stronę naszego systemu edukacji. W oświadczeniu uczniowie wyrazili swój żal z powodu traktowania nauczycieli jak przestępców oraz złość z powodu sztywnej postawy dyrektora szkoły. Odzwierciedla to wymagania czasów, w których nauczyciele i uczniowie powinni zmierzać w kierunku społeczności edukacyjnej, w której szanują się nawzajem, a nie wertykalna relacja kontroli. Z drugiej strony, istnieją również trudności, na jakie napotykają dyrektorzy szkół, którzy nie mogą powstrzymać się od skarg rodziców, którzy cenią sobie efektywność w nauce w okresach egzaminów. Ten konflikt, który pojawia się pomiędzy osądem administracyjnym, który podkreśla zasady, a elastycznością edukacyjną, jest jednym z najbardziej chronicznych problemów, które koreańska edukacja musi rozwiązać.

Nie można kierować dziedziną edukacji kierując się wyłącznie jednolitymi zasadami. Jak widać w przypadku szkoły średniej Daeryun, istnieją szkoły, które praktykują wartości szanujące życie, takie jak oddawanie krwi i starają się kultywować charaktery uczniów, ale są też innowacyjne przypadki, takie jak szkoła podstawowa Gapyeong, które łączą bezpieczeństwo i edukację w zakresie sztucznej inteligencji w celu rozwijania przyszłych możliwości. Metody nauczania stają się coraz bardziej zróżnicowane, a nauczycielom należy zagwarantować autonomię w zakresie elastycznego prowadzenia programu nauczania. Istotą edukacji nie jest po prostu przestrzeganie planu zajęć. Proces wprowadzania infrastruktury cyfrowej, aby nadążać za zmianami czasów i tworzenia kultury bezpieczeństwa uczniów, to kierunek, w którym powinniśmy podążać w przyszłej edukacji.

Również w tym kontekście Komisja Nadzoru ds. Przekształcenia Edukacji w Daejeon podniosła jako swój sztandar hasło „Edukacja wychowująca ludzi”. Nie można przecenić zasady, że „przyszłość dzieci” i „głos nauczycieli terenowych” powinny zawsze znajdować się w centrum polityki edukacyjnej. Edukacja nie kończy się poprzez kontrolę i dyscyplinę, ale musi cechować się żywotnością, która rośnie dzięki komunikacji i empatii pomiędzy członkami. Metoda etykietowania nauczycieli, którzy oglądali mistrzostwa świata, jak przestępców, zmniejsza autonomię pola edukacyjnego i ostatecznie powoduje, że uczniowie podążają za zamkniętą kulturą „podawania tylko właściwej odpowiedzi”. Nadszedł czas, aby dziedzina edukacji stała się miejscem, w którym ludzie mogą dzielić się różnorodnymi doświadczeniami i stać się dojrzałymi obywatelami, a nie przestrzenią nadzoru.