Nadchodzi era sztucznego słońca: przed komercjalizacją druga strona rynku syntezy jądrowej, który początkowo był napędzany „specjalnymi ofertami budowlanymi” > Wiadomości

Oczekuje się, że do 2040 r. rynek budowy elektrowni termojądrowych wzrośnie do około 110 bilionów KRW, czyli kwoty znacznie przekraczającej przychody ze sprzedaży energii elektrycznej, które zostaną uzyskane po uruchomieniu elektrowni. Zjawisko to sugeruje, że synteza jądrowa wykracza poza jej wartość jako przyszłego źródła energii i zapewnia ogromne możliwości gospodarcze dla obecnego rynku łańcucha dostaw i inżynierii budowlanej. Właśnie dlatego duże firmy technologiczne, takie jak Google, Amazon i Microsoft, przeznaczają astronomiczne kwoty na start-upy zajmujące się syntezą jądrową, aby zapewnić stabilne zasilanie centrom danych AI. Synteza jądrowa wykracza obecnie poza cyniczny żart, że zawsze będzie to technologia na 20 lat, i przekształca się w praktyczny model biznesowy, który powinien zapewnić wymierne rezultaty inżynieryjne w ciągu najbliższych 5–10 lat.

Agresywne działania Chin przodują w wyścigu o hegemonię technologiczną. Chiny koncentrują swoje krajowe zdolności, aby w przyszłym roku przeprowadzić pierwszy na świecie eksperyment z zapłonem termojądrowym i systematycznie wdrażają plan działania mający na celu weryfikację zrównoważonego rozwoju i potencjału komercjalizacji reakcji termojądrowej za pomocą urządzeń eksperymentalnych, takich jak EAST i BEST. Prędkość Chin jest wystarczająco duża, aby zagrozić ITER, międzynarodowemu projektowi syntezy jądrowej skupiającemu się w Stanach Zjednoczonych i Europie, i odzwierciedla wolę kraju dotyczącą reorganizacji porządku energetycznego. Nie dając się prześcignąć, samorządy lokalne, takie jak amerykański stan Tennessee, aktywnie przygotowują regulacje dotyczące elektrowni termojądrowych i tworzą instytucjonalne bariery dla komercjalizacji technologii, a globalna konkurencja w budowie strefy ekonomicznej syntezy jądrowej nabiera tempa.

Tymczasem za szybkim rozwojem ekosystemu syntezy jądrowej kryje się także cień wrażliwości strukturalnej w łańcuchu dostaw. Produkcja kluczowych materiałów, takich jak magnesy nadprzewodzące, koncentruje się w niektórych krajach lub w niewielkiej liczbie przedsiębiorstw, dlatego w przypadku gwałtownego wzrostu popytu w przyszłości prawdopodobne jest wystąpienie wąskich gardeł. W przypadku Korei, pomimo posiadania najwyższego na świecie poziomu technologii syntezy jądrowej, ocenia się, że wykazuje ona dość ostrożną postawę w rywalizacji o dominację w komercyjnym łańcuchu dostaw. Jednakże, w miarę jak Hyundai Engineering i Koreański Instytut Energii Termojądrowej połączyły niedawno siły, aby zaprojektować mały reaktor demonstracyjny, krajowy przemysł również odchodzi od rozwoju technologii skupiającego się na ośrodkach badawczych i rozpoczyna poważne wysiłki w celu zabezpieczenia możliwości inżynieryjnych na potrzeby faktycznej budowy elektrowni.

Godnym uwagi trendem jest także dywersyfikacja technologii syntezy jądrowej nowej generacji. Wychodząc poza tradycyjną metodę utrzymywania w polu magnetycznym zwaną „Tokamak”, koreańscy badacze pod kierownictwem GIST poszerzają swoje horyzonty technologiczne, realizując krajowe projekty badawcze mające na celu zabezpieczenie oryginalnej technologii syntezy jądrowej za pomocą laserów. Jest to próba internalizacji potencjału syntezy laserowej, potwierdzonego wynikami prac amerykańskiego National Ignition Facility, do krajowej bazy badawczej, mając na celu stworzenie przyszłej elektrowni, różniącej się od istniejących metod. Krajowe firmy, takie jak Doosan Energy, Mobis i Korea Steel, również stale wzmacniają swoją pozycję w łańcuchu wartości syntezy jądrowej, uczestnicząc w globalnych projektach, wykorzystując technologię produkcji i systemów sterowania w zakładach pracujących w ultrawysokiej temperaturze.