리비에라의 메이저 혈투, 김세영이 쏘아 올린 우승의 신호탄 > K-wave Trends

Najgorętszym tematem tego turnieju jest zdecydowanie spektakularny powrót Kim Se-younga. Kim Se-young, który w trzeciej rundzie uzyskał wynik 3 poniżej normy z 5 birdie i 2 bogey, wysunął się na prowadzenie z łączną sumą 6 poniżej normy w okresie śródokresowym, ramię w ramię z numerem jeden na świecie Nellie Kordą. Dla niej, która od 2020 roku pragnie głównych mistrzostw, jej występ na Riwierze oznacza coś więcej niż tylko występ. W szczególności jej precyzyjne strzały kierowcy, które prawie nigdy nie minęły toru wodnego, oraz koncentracja w każdej krytycznej sytuacji udowadniają, dlaczego jest mistrzynią swojego pokolenia. Ponieważ pragnie odzyskać główny tron ​​​​po raz pierwszy od 5 lat i 8 miesięcy, jej determinacja jest silniejsza niż kiedykolwiek.

Impet Nelly Kordy, która będzie rywalizować z Kim Se-youngiem o trofeum mistrzowskie, też jest przerażający. Korda, który wygrał już trzy mecze w tym sezonie i wykazuje przytłaczającą formę, odwrócił nieco frustrujący trend z początku turnieju magiczną grą trzech kolejnych birdie pod koniec drugiej połowy. Dla niej, która pamięta rozczarowanie, jakie wywołało w zeszłym roku drugie miejsce, te zawody są ważną okazją do położenia nacisku na karierę. Jak wspomniała sama Korda, fakt, że jest wolna od presji wygrywania w przeszłości i podchodzi do gry z bardziej swobodnym nastawieniem, czyni ją jeszcze groźniejszą konkurentką. Zwraca się uwagę na to, jak w rundzie finałowej zaprezentuje się występ godny tytułu światowego nr 1.

Obecność głównej królowej Jeon In-ji jest również najlepszym punktem tego turnieju. Jeon In-ji, który wygrał te zawody w 2015 roku, w trzeciej rundzie zredukował dwa uderzenia, w tym orła, i awansował na trzecie miejsce, zaledwie jedno uderzenie za liderem. Nawet w krytycznych sytuacjach, jak wpadnięcie do bunkra, pokazała swój niezachwiany spokój, po raz kolejny udowadniając, że na dużej scenie jest szczególnie silna. Dla Jeon In-ji, która od 2022 roku nie miała żadnych wieści o wygranej, turniej US Women's Open to najlepszy moment na ogłoszenie swojego odrodzenia po czterech latach. Goniąc za prowadzeniem z Jennifer Kupcho, jej wyrafinowana krótka gra wystarczy, aby marzyć o powrocie w ostatnim dniu.

Za zaciętą walką o czołówki stoją łzy gwiazd, które przeżyły bolesną frustrację. Lydia Ko, której celem był rekord kariery w Wielkim Szlemie, niestety jednym uderzeniem nie trafiła w sedno i musiała czekać na kolejne. Co więcej, nawet mistrzynie, które w przeszłości wygrały US Women's Open, takie jak Park Sung-hyun i Lee Jeong-eun6, nie były w stanie pokonać zwiększonej trudności trasy i trudności z puttowaniem i musiały spakować walizki. W szczególności obiecujący gracze, tacy jak Yoon Ina i Hwang Yumin, również doświadczyli trudnych warunków panujących w dużych turniejach, ponieważ tuż przed przejściem do eliminacji zmagali się z trudnościami. Jest to dowód wysokiego poziomu wyrafinowania i cierpliwości wymaganego przez Riviera Country Club.

Tymczasem turniej ten był także okazją do potwierdzenia potencjału koreańskich graczy. Yoo Hyun-jo udowodniła swój potencjał jako królowej golfa nowej generacji, zajmując 8. miejsce już po swoim drugim występie, podczas gdy Kang Min-ji również podtrzymała ducha wyścigu o mistrzostwo, osiągając przyzwoity wynik, remisując na 11. miejscu. To budujące, że Lim Jin-hee, Da-yeon Lee i Yang Hee-young pokazali, że mają silną bazę graczy, walcząc na średnim poziomie. Z drugiej strony wyzwanie rzucone przez „matkę golfistkę” Allison Lee, która po porodzie wróciła na tournee i wskoczyła na szczyt, zaimponowała wielu fanom i wzbogaciła narrację o tym turnieju. Turniej ten, w którym splatają się ze sobą gracze z różnych pokoleń i środowisk, wyraźnie ukazuje dramatyczny urok golfa.