Czy u schyłku belgijskiej piłki nożnej „zagrożenie Lukaku” okaże się darem niebios? > Wiadomości

Ostateczna lista 26 zawodników ogłoszona przez trenera reprezentacji Belgii Rudiego Garcię była naprawdę szokująca. Najbardziej kontrowersyjnym punktem jest zdecydowanie wejście na pokład Romelu Lukaku, który w tym sezonie z powodu kontuzji i słabych wyników rozegrał dla swojego zespołu Napoli zaledwie 64 minuty, a obecnie przechodzi rehabilitację po kontuzji biodra. Niemniej jednak trener Garcia okazał mu duże zaufanie, chwaląc go jako „najlepszego i niezastąpionego napastnika wszechczasów w Belgii”. Można to postrzegać jako grę, w której wszystko opiera się na jego symbolice i doświadczeniu oraz jego obecności, która może zadać cios w decydującym momencie, a nie na umiejętnościach. Fakt, że Royce Offenda, który nie miał zielonego pojęcia o praktyce ze względu na wybór Lukaku, został wykluczony z ostatecznej listy, pokazuje, jak bardzo „lukakucentryczna” była ta decyzja.

Trzon taktyczny Belgii nadal skupia się na Kevinie De Bruyne, Thibaucie Courtois i Jeremym Doku, który stał się asem nowej generacji. W szczególności Doku udowodnił swoją wartość, popisując się świetnymi przełomowymi dryblingami i ostrymi asystami w ostatnich meczach międzynarodowych, i jest oceniany jako kluczowy zasób, który otworzy nowe możliwości ataku Belgii. Belgia, która miała problemy z występem Salaha w meczu z Egiptem i starała się utrzymać prowadzenie gry do końca, stanęła teraz przed zadaniem zrównoważenia umiejętności i ducha gry. Belgia w grupie G tego mundialu musi zmierzyć się z trudnymi przeciwnikami, takimi jak Egipt, Iran czy Nowa Zelandia, a ponieważ żadnego z nich nie jest łatwo dostrzec, muszą od początku dać z siebie wszystko.

Kłopoty belgijskiego futbolu mają swoje źródło w ramach „ostatniego tańca złotego pokolenia”, który trwał jeszcze przed ogłoszeniem składów. W miarę jak czołowe postacie z przeszłości starzeją się jedna po drugiej, Belgia stoi w obliczu ogromnej fali zmiany pokoleniowej. Odważny wybór obiecującego zawodnika Matiasa Fernándezpardo sugeruje, że trener Garcia nie zrezygnował całkowicie z przyszłości, jednak rzeczywistość jest taka, że ​​centralna oś zespołu nadal skupia się na weteranach po trzydziestce. Niektórzy są pesymistyczni, że Belgia może stracić dawną świetność i zostać zepchnięta na bok przez wymagającego ducha drużyn z Bliskiego Wschodu lub innych kontynentów. Jednak ze względu na krótkotrwały charakter Pucharu Świata jasne jest, że koncentracja, jaką wykazują doświadczeni weterani w sytuacjach kryzysowych, to potężna broń, której młodym zawodnikom nie da się łatwo naśladować.

Przygotowania Belgii do mistrzostw świata są jak ryzykowne ryzyko. Jeśli Lukaku jakimś cudem powróci do najlepszej formy na pięć tygodni pozostałych do pierwszego meczu Pucharu Świata, wybór trenera Garcii zostanie uznany za dar niebios, ale jeśli tak się nie stanie, trenerowi będzie trudno uniknąć ostrej krytyki i odpowiedzialności za wepchnięcie drużyny w kryzys. Wewnętrznie największym wyzwaniem dla zespołu jest rekonwalescencja kontuzjowanych zawodników i połączenie siły organizacyjnej, podczas gdy na zewnątrz najważniejsze jest pokonanie mocnych ataków przeciwników w fazie grupowej. Oczy fanów piłki nożnej na całym świecie zwrócone są na Amerykę Północną i Środkową, aby zobaczyć, czy Belgii uda się obalić swoją ocenę bycia na skraju wyginięcia i ponownie znaleźć się w centrum światowego futbolu.