Czy wyciek „aktywów bezpieczeństwa” w imię likwidacji agencji kontrwywiadu powtórzy tragedię sprzed ośmiu lat? > Wiadomości

W momencie rozwiązania Dowództwa Bezpieczeństwa Obronnego w 2018 roku Ministerstwo Obrony Narodowej przeprowadziło zakrojone na szeroką skalę redukcje kadrowe i powrót do bazy pod pretekstem zapewnienia neutralności politycznej. Według danych uzyskanych wówczas przez Komisję Obrony Narodowej Zgromadzenia Narodowego, spośród 181 oficerów polowych, którzy powrócili do służby wojskowej, czyli 61,9%, w ciągu trzech lat zdjęło mundur. W szczególności wskaźnik zwolnień oficerów wyższego szczebla, podstawowej klasy robotniczej, był bliski 60%, co sugeruje, że duża liczba profesjonalnego personelu kontrwywiadu i bezpieczeństwa, przeszkolonego przez rząd dysponujący ogromnym budżetem, nie była w stanie wytrzymać braku adaptacji wewnątrz organizacji i niedogodności kadrowych i pozostawiła go w dużych ilościach. Praca w kontrwywiadu nie jest umiejętnością, którą można zdobyć w krótkim czasie, ale jest wysoce wyspecjalizowaną dziedziną, wymagającą dziesięcioleci doświadczeń terenowych i know-how. Ta utrata zasobów ludzkich bezpośrednio doprowadziła do próżni w możliwościach bezpieczeństwa narodowego.

Plan rozwiązania Służby Kontrwywiadu obejmuje także plan redukcji lub przywrócenia do pierwotnej siły około 1000 z około 3000 pracowników, co zwiększa niepokój, że rozwinie się sytuacja podobna do tej, jaka miała miejsce w przypadku rozwiązania Dowództwa Bezpieczeństwa Obrony w przeszłości. Ministerstwo Obrony obiecuje dołożyć wszelkich starań, aby nie było ofiar wśród personelu, jednak żołnierze na polu walki pozostają sceptyczni. W przeszłości ci, którzy powrócili do dynastii Yuan, musieli otrzymywać rozkazy personalne, które w zasadzie oznaczały degradację, na przykład umieszczenie ich w nieznanym środowisku w jednostce polowej i na stanowisku, na którym nie mogli wykazać się swoją wiedzą. Reorganizacja organizacyjna skupiająca się wyłącznie na „redukcji personelu” bez żadnych praktycznych środków zarządzania stanowiskami ani planu działania dotyczącego honorowej transformacji prawdopodobnie powtórzy tragedię polegającą na przekształceniu elitarnych agentów, którzy poświęcili się bezpieczeństwu narodowemu, w ofiary polityczne.

Tymczasem słychać także mocne głosy autorefleksji na temat sztywnej kultury i niewłaściwego zachowania dowódców w organizacji wojskowej. Niedawne podejrzenie, że podpułkownik Dowództwa Korpusu Stołecznego zmusił ciężarną oficerkę do wcześniejszego przyjścia do pracy i znęcał się nad nią słownie, co ostatecznie doprowadziło do poronienia, dowodzi, że wrażliwość wojska na prawa człowieka w dalszym ciągu nie nadąża za duchem czasu. Na zewnątrz twierdzą, że wprowadzają najnowocześniejsze technologie i zwiększają efektywność organizacji, ale wewnętrznie istnieje głęboki cień współpracy odgórnej, w której nie są przestrzegane nawet podstawowe regulacje dotyczące usług, takie jak ochrona kobiet w ciąży. Minister Obrony Narodowej Ahn Kyu-baek odwiedza akademie wojskowe i kładzie nacisk na szkolenie elitarnych oficerów oraz pielęgnowanie przyszłych talentów w dziedzinie obronności, ale jeśli kultura organizacyjna nie szanująca praw człowieka i wiedzy w tej dziedzinie nie zostanie poprawiona, każdy plan reform będzie niczym innym jak pustym echem.

Istotą reorganizacji organizacyjnej nie powinno być bezwarunkowe rozwiązanie i redukcja, ale zachowanie i rozwój wiedzy funkcjonalnej. Zamieszanie w systemie dowodzenia i utrata motywacji profesjonalnego personelu, które występują w procesie rozpraszania funkcji kontrwywiadu, bezpieczeństwa i dochodzenia w sprawie bezpieczeństwa odpowiednio do Dowództwa Kontrwywiadu Obronnego, Dowództwa Śledczego i Grupy Wsparcia Bezpieczeństwa, są bardzo fatalnymi czynnikami ryzyka. Surowe działania dyscyplinarne i kary prawne dla osób zaangażowanych w stan nadzwyczajny 12/3 są naturalnym przebiegiem, ale niezależnie od tego, jeśli większość żołnierzy, którzy po cichu przyczynili się do pracy krajowego kontrwywiadu, znajdzie się w niekorzystnej sytuacji z powodu hurtowych płatności, morale całej armii z pewnością się pogorszy. Władze muszą zdawać sobie sprawę, że pielęgnowanie talentów zajmuje dziesięciolecia, ale wystarczy jedno błędne polecenie personelu, aby je wypuścić.