Tragedia Seoraka i ostrzeżenie Ulsan Rock: zawrotna walka na skalnej ścianie oddzielającej życie od śmierci. > Wiadomości

14-tego doszło do wypadku czterech osób, które lubiły wspinać się po skałach w Ulsanbawi Rock na górze Seorak, zamieniając ich spokojne codzienne życie w piekło. Do niefortunnej sytuacji doszło, gdy 50-letni mężczyzna spadł ze skały i ostatecznie zmarł, a w następstwie wypadku lina opadła na dno klifu, pozostawiając pozostałe trzy osoby w stanie izolacji i niezdolności do poruszania się. Ekipa ratunkowa za pomocą drona odnalazła ludzi, którzy wisieli na przyprawiającym o zawrót głowy klifie, a specjalny zespół ratownictwa górskiego musiał przeprowadzić zagrażającą życiu akcję ratunkową, wspinając się gołymi rękami po skalnej ścianie. Ta walka, która rozegrała się na niezwykle trudnym torze Ulsanbawi, wyraźnie pokazała, do jakich niebezpieczeństw nie powinni się pochopnie zbliżać osoby niewykwalifikowani.

Tym bardziej szokujący jest ten wypadek, że wypadek, który miał miejsce w Ulsanbawi, nie jest zdarzeniem jednorazowym. Zaledwie 15 dni temu, 29 grudnia ubiegłego miesiąca, miał miejsce wypadek, w którym 70-letni turysta zmarł w tym samym miejscu po zatrzymaniu krążenia, a w ten weekend otrzymano szereg wniosków o pomoc w nagłych przypadkach z powodu upadków i chorób, które dotknęły różne góry w regionie Gangwon. 70-letni turysta nagle upadł podczas wędrówki na górę Dutasan i został zabrany do szpitala, ale zmarł. 60-letni turysta spadł z 10 metrów w pobliżu Centrum Turystycznego Namseorak i doznał poważnych obrażeń. Pasmo górskie Gangwon dosłownie pogrążyło się w „wirze wypadków”. Te powtarzające się wypadki alpinistyczne sugerują, jak niebezpieczna jest niewrażliwość na bezpieczeństwo i nadmierna pewność siebie co do fizycznych ograniczeń jednostki w miarę wzrostu populacji wspinaczy.

Tymczasem wartość historyczna Skały Ulsan budzi inny poziom zachwytu niż surowość natury. Fakt, że „głowa harpunu z rogu jelenia osadzona w kości wieloryba”, która świadczy o technologii wielorybniczej epoki neolitu sprzed 7000 lat, została niedawno uznana za narodowe dziedzictwo kultury ludowej, świadczy o znaczeniu tego regionu w historii ludzkości. Zabytek ten, wraz z petroglifami Bangucheon, pokazuje, że region Ulsan był centrum prehistorycznej cywilizacji morskiej, podkreślając, że jest to cenne dziedzictwo, które musimy chronić i zachować, niezależnie od zagrożeń, jakie natura stwarza dla człowieka. Musimy zastanowić się nad podwójnym znaczeniem: surowe, skaliste góry są czasami okrutnymi przestrzeniami, które odbierają życie, ale jednocześnie są także ojczyzną ludzkości, w której nasi przodkowie byli pionierami życia.

Wspólnym wątkiem łączącym te myśli jest przyznanie się do tego, jak słaby jest człowiek wobec gigantycznej rzeźby natury. W historii ludzkości powszechne jest używanie w dyskursie politycznym lub konflikcie społecznym metafor, takich jak „uderzenie skałą jajkiem”, aby wyrazić ograniczenia polityczne, ale Skała Ulsan na górze Seorak to byt fizyczny, który wykracza poza metaforę i karci ludzką arogancję. Podejmowanie wyzwania, na które nie jesteś przygotowany, nie jest odwagą, ale lekkomyślnością, a wędrówka bez chłodnej analizy swojej siły fizycznej i otoczenia doprowadzi bezpośrednio do tragedii. Dlatego tylko wtedy będziemy mogli przerwać ten cykl tragedii, uznając przyrodę nie za przedmiot podboju, ale za przedmiot współistnienia, który należy traktować z szacunkiem i pokorą.