Tragedia Skały Ulsanbawi na górze Seorak, ograniczenia i wyzwania stojące przed człowiekiem w obliczu majestatu natury. > Wiadomości

Po południu 14-tego doszło do katastrofy, która dotknęła grupę czterech osób lubiących wspinaczkę skałkową w Ulsanbawi Rock na górze Seorak, co natychmiast zamieniło spokojną weekendową wędrówkę w koszmar. Podczas wspinaczki 50-letni mężczyzna spadł ze skały, a wraz z nim zagubiona została związana z nim lina. Pozostałe trzy osoby zostały uwięzione na przyprawiającym o zawrót głowy klifie, nie mogąc ruszyć dalej. Zespół ratownictwa górskiego wysłany po otrzymaniu zgłoszenia wykonał dronem i przeszukał cały klif, aż w końcu udało mu się znaleźć wspinaczy, którzy trzymali się skalnej ściany, trzymając się promyka nadziei. Szczególnie obraz leżącej bezradnie kobiety w czerwonym mundurze alpinistycznym ukazuje pilną sytuację tamtych czasów. Niestety, na miejscu potwierdzono zgon mężczyzny, co dobitnie pokazuje, jak śmiertelnie niebezpieczna jest wspinaczka po trudnej trasie.

Najważniejszym momentem tej akcji ratunkowej była nadludzka odwaga i umiejętności, jakie wykazali się członkowie Specjalnego Zespołu Górskiego Pogotowia Ratunkowego. Aby dotrzeć do osieroconych ludzi, ratownicy wspięli się gołymi rękami po nierównej skalnej ścianie, przy minimalnej pomocy sprzętu. Proces odwracania się tyłem do skalnej ściany, chwili na złapanie oddechu i ponownego wyciągania ręki, by dosięgnąć ofiar, był napięty jak film. Son Gyeong-wan, dowódca specjalnego zespołu ratownictwa górskiego w górach Seorak, podkreślił, że trasa Ulsan Rock jest bardzo trudna i bardzo niebezpieczna dla osób niewykwalifikowanych, i ujawnił, że akcję ratunkową udało się przeprowadzić po desperackiej walce, która trwała cztery godziny. To poświęcenie ekipy ratowniczej pokazuje wolę ratowania cennego życia przed surową naturą, ale z drugiej strony napawa żalem, dlaczego nie można zapobiec powtarzającym się co roku wypadkom w Ulsanbawi. Ponieważ 70-letni turysta zmarł w tym samym miejscu na zatrzymanie akcji serca 29 grudnia ubiegłego miesiąca, Ulsan Rock nieustannie wysyła wspinaczom ostrzeżenia.

To nie tylko Ulsan Rock. Tego samego dnia wypadki w górach rozprzestrzeniły się jak pożar w całym Gangwon-do. W pobliżu Ermitażu Bongjeongam na górze Seorak 60-letni turysta wykazywał oznaki paraliżu i został przetransportowany helikopterem, a w pobliżu Centrum Eksploracji Namseorak w Yangyang-gun miał miejsce poważny wypadek, gdzie 60-letni turysta spadł z 10 metrów. Ponadto na górze Duta w mieście Donghae 70-letni turysta upadł podczas nagłego zatrzymania krążenia w wyniku nagłego zatrzymania krążenia i ostatecznie zmarł, a góry w regionie Gangwon były przez cały weekend dosłownie zapełnione wezwaniami służb ratunkowych. Wypadki te wykraczają poza zwykłe upadki i obejmują wiele problemów, które pojawiają się, gdy wspinacze zapominają o własnych ograniczeniach fizycznych, takich jak choroby układu krążenia lub zmniejszona siła fizyczna. Wraz ze wzrostem liczby osób odwiedzających góry nie możemy zapominać, że góry mogą w każdej chwili stać się miejscem katastrofy, jeśli nie podejmiemy z chłodnym osądem naszej siły fizycznej i wyposażenia.

Tymczasem, poza tragedią wypadków górskich, długa historia Ulsan Rock daje nam kolejny wydźwięk. „Głowa harpunu z rogu jelenia osadzona w kości wieloryba”, niedawno ogłoszona narodowym dziedzictwem kultury ludowej, jest cennym zabytkiem potwierdzającym, że Ulsan było centrum cywilizacji morskiej od epoki neolitu. Ten relikt, który zawiera umiejętności niezbędne do utrzymania naszych przodków 7000 lat temu, kiedy przemierzali morza i łowili wieloryby, ukazuje historię przetrwania na zupełnie innym poziomie niż sposób, w jaki dzisiaj cieszymy się wspaniałą przyrodą góry Seorak. Przyroda jest czasem przedmiotem, który człowiek musi pokonać, a czasem obiektem zachwytu, a jednocześnie jest dobrem kulturowym, które musimy chronić. Jest to punkt ostrego kontrastu między współczesnymi ludźmi, którzy są odurzeni pięknem Ulsan Rock i zapominają o niebezpieczeństwach, a naszymi przodkami, którzy mądrze współistnieli z naturą nawet w trudnych warunkach.