Czy mamy do czynienia z „jedną drużyną” na krawędzi przepaści, czy też z niepowstrzymaną „walką o władzę”: sprawdzianem przywództwa Jeonga Cheong-rae? > Wiadomości

Ostatnio atmosfera w Partii Demokratycznej zdaje się stąpać po cienkim lodzie. W partii nasilają się głosy krytyczne wobec posła Chung Cheong-rae, a kluczowe jest zwłaszcza twierdzenie o odpowiedzialności za porażkę w wyborach samorządowych. Personel partii, w tym członek Rady Najwyższej Hwang Myeong-seon i Kang Deuk-gu, skrytykował niekompetencję przywódców i ostrzegł, że „naród jest wieczny, a reżim krótki”. Krytyka ta wykracza poza samo rozczarowanie wynikami wyborów i sugeruje, że konflikt frakcyjny wewnątrz partii w pełni wyszedł na powierzchnię. Porządek w partii zostaje poważnie zachwiany, a nawet przedstawiciel Kim Yong-min ostro krytykuje przedstawiciela Chunga i premiera Kim Min-seoka, nazywając ich „punktami porażki” i stawiając fundamentalne pytania dotyczące kolejnego przywództwa.

W tej kryzysowej sytuacji w partii przedstawiciel Chung Cheong-rae zaczął strategicznie „ukorzyć się”, wychwalając prezydenta Lee Jae-myunga. Przedstawiciel Chung pochwalił osiągnięcia prezydenta Lee podczas europejskiej podróży jako „światowej klasy” i podkreślił jego zdolności dyplomatyczne w porównaniu z poprzednią administracją. Powtarzano to również przy oficjalnych okazjach, takich jak ceremonia upamiętniająca Szczyt Międzykoreański 15 czerwca, podczas której prezydenta Lee określono jako „rozjemcę”, który odziedziczył ducha byłego prezydenta Kim Dae-junga i dokładał starań, aby zasypać pęknięcia w stosunkach między partią a rządem. Eksperci interpretują tę zmianę w nastawieniu przedstawicielki Chunga jako reakcję na niedawne ostrzeżenie prezydenta Lee w mediach społecznościowych, aby skupił się na „języku odpowiedzialności” oraz jako wyrafinowaną kalkulację polityczną mającą na celu uniknięcie izolacji.

Rzeczywistość konfliktu partii z administracją wyraźnie ujawniają się także we wskaźnikach badań opinii publicznej. Według niedawnego sondażu Realmeter wskaźnik poparcia Partii Demokratycznej spadł poza margines błędu ze względu na to, że Partia Władzy Ludu po raz pierwszy od inauguracji administracji Lee Jae-myunga doświadczyła utraty zwolenników. Wydaje się, że jest to wynikiem połączenia złej sytuacji wyborczej Państwowej Komisji Wyborczej, chłodnej reakcji partii rządzącej oraz kontrowersji wokół przywództwa wokół posła Chung Cheong-rae. Szczególnie bolesne dla Partii Demokratycznej jest to, że umiarkowani i młodzi ludzie po dwudziestce odwracają się od partii. Choć partia nawołuje do zbadania prawdy poprzez złożenie odpowiedzialności za organizację wyborów na Państwową Komisję Wyborczą, opinia publiczna jest już zmęczona walką frakcyjną w partii i odwraca się od niej plecami.

Niemniej jednak kierownictwo Partii Demokratycznej aktywnie zaprzecza teorii konfliktu między urzędami partii i spieszy się z ewolucją, twierdząc, że jest to „proces wzmacniania”. Przedstawiciel Kim Hyun-jung i inni interpretują obecny chaos jako proces konwergencji mający na celu uczynienie partii zdrowszą i podkreślają, że ocena wyborów i przywrócenie przywództwa zostaną przeprowadzone w drodze konwencji krajowej. W niektórych kręgach dominuje jednak analiza, że ​​trudno jest stłumić konflikt po prostu chwaląc osiągnięcia dyplomatyczne, gdy emocje już się pogłębiły, jak na przykład nieobecność przedstawiciela Chunga na imprezie pożegnalnej prezydenta Lee. Nadszedł czas, aby Partia Demokratyczna zadała sobie pytanie, czy nie gubi się w wirze wewnętrznych walk o władzę, zamiast przedstawiać alternatywy polityczne zapewniające obywatelom środki do życia.