20년의 서사를 마감하는 라스트 댄스: 축구의 신들이 남긴 마지막 발자국 > 뉴스

„Wojna Meho” reprezentowana przez Lionela Messiego i Cristiano Ronaldo była ogromną czarną dziurą, która pochłonęła wszystkie tematy w świecie piłki nożnej w ciągu ostatnich 20 lat. Służyły jako symbole rywalizujących drużyn, odpowiednio Barcelony i Realu Madryt, dzieląc fanów piłki nożnej na całym świecie i ustanawiając nowe rekordy w każdym meczu. Podczas gdy Ronaldo popisał się swoją wybuchową fizycznością i umiejętnością bycia niemal idealną maszyną do zdobywania punktów, Messi pokazał artystyczną grę, która zneutralizowała obronę dzięki nisko położonemu środkowi ciężkości i genialnej wizji. Łączny wynik obu zawodników wynoszący prawie 2000 goli, 85 trofeów mistrzowskich i ponad 20 nagród Złotej Piłki uczyni z nich legendę, którą trudno będzie przełamać przez nadchodzące dziesięciolecia. Teraz, w wieku 39 i 41 lat, obaj zawodnicy rywalizują w szóstym Pucharze Świata, chcąc uczcić ostatni rozdział swojej własnej legendy.

Zaskakujące jest to, że dzieciństwo tych dwóch legend przypomina niemal kalkomanię. Messi dokonał cudu w postaci kontraktu na serwetki z Barcelony, aby przezwyciężyć fizyczne ograniczenia wynikające z niedoboru hormonu wzrostu w dzieciństwie, podczas gdy Ronaldo przezwyciężył skrajne ubóstwo i zagrażające życiu zagrożenie częstoskurczem sercowym dzięki zaangażowaniu rodziny i własnej niezłomnej woli. Nie wspięli się na szczyt jedynie dzięki talentowi, ale udoskonalili się dzięki zaciętej rywalizacji i treningom, które wznosiły się z dołu. Ta narracja zapadła dziś w pamięć wielu ludzi jako bohater ludzkiego dramatu, który wykraczał poza bycie zwykłym piłkarzem i pokonał trudności. Próby i zwycięstwa, których doświadczyli, stanowią najsilniejszą podstawę do wyjaśnienia, dlaczego we współczesnej historii piłki nożnej są szanowani jako gracze „nowego świata”.

Ten Puchar Świata to nie tylko etap dla Messiego i Ronaldo. Mimo że ma już 41 lat, wieczny pomocnik Chorwacji Luka Modrić wciąż dostosowuje tempo gry i przygotowuje się do „ostatniej symfonii”. Jest jedynym zawodnikiem, który zakończył system dwóch władz Messiego i Ronaldo zdobywając Złotą Piłkę, pokazując istotę przywództwa w prowadzeniu drużyny. Ponadto Son Heung-min, symbol koreańskiej piłki nożnej, również podejmie w tym turnieju wielkie zadanie, jakim jest awans do 1/8 finału po raz pierwszy od dwóch lat z rzędu. Choć możliwość zorganizowania kolejnego Pucharu Świata jest otwarta, wielu ekspertów przewiduje, że te zawody będą dla Son Heung-mina szczególnym punktem zwrotnym, biorąc pod uwagę jego wagę narodową i karierę.

Interesująca jest także analiza sił poszczególnych drużyn w rozgrywkach. „Finał futbolu” Anglia pod wodzą Harry’ego Kane’a planuje zrobić wszystko, co w jej mocy, aby zakończyć przerwę w zdobywaniu tytułu mistrzowskiego trwającą od 1966 roku, podczas gdy Chorwacja nie może się doczekać ostatniego tchnienia swojego złotego pokolenia pod wodzą Modricia. Podczas gdy czarne konie, takie jak Panama i Ghana, marzą o buncie dysponującym siłą organizacyjną, media na całym świecie zwracają szczególną uwagę na to, czy Argentyna i Portugalia awansują do turnieju jako czołowe miejsca w swojej grupie, a finałowy mecz pomiędzy Messim i Ronaldo odbędzie się w ćwierćfinale. Jeśli ten mecz stanie się rzeczywistością, będzie to najsłynniejsza scena w historii piłki nożnej, doskonale kończąca rywalizację ostatnich 20 lat.