다시 뜨거워진 스크린, 한국 영화는 어떻게 침체기를 뚫고 부활의 서사를 쓰는가 > 뉴스

Najgorętszym obecnie tematem w kinach jest zdecydowanie „Kolonia” w reżyserii Yeona Sang-ho. Rekord ten, który w ciągu 24 dni od premiery przekroczył 5 milionów widzów, był najszybszym sukcesem kasowym wśród filmów koreańskich tego roku i o dwa dni pobił rekord „Córki Zombie”, który był najbardziej dochodowym filmem ubiegłego roku. Połączenie pełnych pasji występów solidnej głównej obsady, w tym Jeona Ji-hyuna, Koo Kyo-hwana i Ji Chang-wooka, z wyjątkową scenerią zombie w „zbiorowej inteligencji” zebrało pozytywne recenzje zarówno od krytyków, jak i publiczności. W szczególności popularność filmu nie spadła nawet w czwartym tygodniu od jego premiery, a kreacje wtórne, takie jak filmy krótkometrażowe i odcinki rozpowszechniane w mediach społecznościowych, pokazują, że filmy przekształciły się w „kulturę zabawy” wykraczającą poza zwykłe oglądanie treści. Tytuł zaproszenia do sekcji Midnight Screening Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes oceniany jest jako przykład udowadniający gatunkową konkurencyjność tego filmu w skali światowej.

Z kolei syndrom wywołany filmem „Człowiek, który mieszka z królem” stanowił kolejne wyzwanie dla teatrów. Nawet cztery miesiące po premierze w Yeongwol w Gangwon-do, miejscu kręcenia filmu, było pełno gości, co stworzyło zjawisko, w wyniku którego film wyszedł poza ekran i wzbudził lokalne zainteresowanie gospodarcze i historyczne. Dowodzi to, że nawet w epoce OTT odbiorcy są skłonni otworzyć swoje portfele, jeśli udowodni się, że „warto spędzać czas i pieniądze”. Jednakże w niektórych częściach branży filmowej można usłyszeć samozadowolenie, twierdząc, że tej koncentracji hitów kinowych nie można uważać za ożywienie branży jako całości. Dzieje się tak dlatego, że pogłębia się zjawisko polaryzacji, gdyż kapitał koncentruje się jedynie na niektórych dziełach o dużym prawdopodobieństwie sukcesu kasowego, a swoje miejsce tracą filmy niezależne i artystyczne, które powinny gwarantować różnorodność.

Jeśli chodzi o rentowność, liczba „10 milionów widzów” nie jest jedyną odpowiedzią. Tegoroczny hit kasowy „Salmokji” przyciągnął 3,23 miliona widzów i odnotował zdumiewający zwrot kosztów produkcji na poziomie 1100%. Choć może nie osiągnąć stopy zwrotu wynoszącej 1550% „Człowieka, który żył z królem”, który przyciągnął 16,89 mln widzów, jest to wynik świadczący o dużej opłacalności relatywnie niskobudżetowego gatunku horroru. Podobnie jak w poprzedniej epoce MFW, „Girl’s High School Ghost Story” wyznacza nowy kamień milowy dla koreańskich horrorów o niskim budżecie i służy jako brama do sławy, im bardziej następują czasy recesji, tym bardziej widzowie mają tendencję do zanurzania się w horrorach z wyraźnym poczuciem przyjemności gatunkowej. Sugeruje to, że inwestowanie dużych kwot kapitału nie jest jedynym rozwiązaniem dla producentów, a kluczowymi czynnikami wspierającymi rynek są „filmy o wartości dodanej”, które wykorzystują nowość projektu i cechy gatunku.

Aby zapewnić zrównoważoną przyszłość koreańskiego przemysłu filmowego, przemysł filmowy i rząd poszukują wieloaspektowych środków samoratowania. Reprezentatywne tematy dyskusji obejmują dystrybucję kuponów rabatowych do kin, wprowadzenie systemu karnetów subskrypcyjnych oraz ulepszenie systemu „wstrzymania”, który reguluje odstępy czasowe między kinami a OTT. Ponadto godne uwagi są także próby łączenia oglądania filmów z empiryczną edukacją kulturalną zamiast zwykłej konsumpcji, jak na przykład wydarzenie „Dzień Kultury Prawa Autorskiego” promowane przez Koreańską Komisję ds. Praw Autorskich. Jest to część wysiłków mających na celu stworzenie zdrowego ekosystemu filmowego w dłuższej perspektywie poprzez zaszczepienie widzom kultury prawidłowego korzystania z ochrony praw autorskich wykraczającej poza przyjemność oglądania filmów. Ostatecznie przezwyciężenie kryzysu w branży filmowej będzie możliwe, jeśli połączymy głęboką komunikację z widzami i wsparcie instytucjonalne, a nie ekspansję ilościową.