60년의 갈증과 도난당한 전술판: 잉글랜드 축구, 북중미 월드컵의 불길한 전조 > 뉴스

Istota tego incydentu jest taka, że wykraczał on poza zwykłą kradzież i pozostawił fatalną lukę w skrupulatnym procesie przygotowań reprezentacji Anglii. Według policji w Kansas City w USA wiele kluczowych elementów wyposażenia zaginęło z pojazdu transportowego, gdy reprezentacja Anglii po zakończeniu obozu udawała się do ostatniego obozu bazowego. Obejmuje to niestandardowe buty piłkarskie, które idealnie pasują do stóp Harry'ego Kane'a, a także tablicę z kluczami, której menedżer Thomas Tuchel używa do planowania i dyktowania taktyki. W związku z utratą sprzętu kondycyjnego, który pomagał zawodnikom regenerować się po zmęczeniu, harmonogram przygotowań zespołu do pierwszego meczu grupowego z Chorwacją, który dzieli już zaledwie kilka dni, został całkowicie zakłócony. Angielski Związek Piłki Nożnej natychmiast rozpoczął ocenę rozmiarów szkód, ale brak sprzętu bezpośrednio powiązanego z wynikami prawdopodobnie będzie miał negatywny wpływ na stabilność psychiczną zawodników.

Spojrzenie na trenera Thomasa Tuchela to także jeden z głównych punktów, na który warto zwrócić uwagę podczas tego Pucharu Świata. Trener Tuchel, który w przeszłości budował reputację w Chelsea i Bayernie Monachium, został wybrany jako właściwa osoba do zakończenia 60-letniej nieobecności Anglii, ale przy okazji kilkakrotnie znalazł się w centrum uwagi ze względu na tarcia z zawodnikami i ostre spory z mediami. W szczególności jego szczera krytyka i taktyczny upór w stosunku do niektórych zawodników uczyniły z niego „sprawcę problemów”, za co niedawno wysłał ostre ostrzeżenie do kluczowego zawodnika Jude Bellinghama, wprowadzając w ten sposób napiętą atmosferę w zespole. Jest to interpretowane jako utrudnienie próby przeszczepienia filozofii Tuchela na reprezentację narodową, wykraczającej poza zwykłą dyscyplinę. Czas pokaże, czy dogmatyczne przywództwo trenera Tuchela na etapie Pucharu Świata, gdzie najważniejsza jest spójność zespołu, będzie szansą na pozytywne odbicie, czy też stanie się ziarnem niezgody w drużynie.

Tymczasem te zawody to także ogromny poligon doświadczalny, który ma sprawdzić, czy uda się przełamać „zaklęcie o nieistotności zagranicznych trenerów”. Statystyka mówiąca, że ​​drużyna prowadzona przez zagranicznego trenera nigdy nie zdobyła trofeum od rozpoczęcia mistrzostw świata w 1930 roku, jest uważana za silne tabu w świecie piłki nożnej. Jednak podczas tych Mistrzostw Świata w Ameryce Północnej i Środkowej 26 z 48 uczestniczących krajów, czyli ponad połowa, mianowało trenerów zagranicznych, co stanowi najwyższy odsetek w historii. Nie tylko trener reprezentacji Anglii Tuchel, ale także światowej sławy gracze, tacy jak Brazylijczyk Carlo Ancelotti i Portugalczyk Roberto Martinez, rzucają wyzwanie temu szaleństwu. FIFA szacuje również, że turniej ten ma największe szanse na pobicie 96-letniego rekordu, dlatego uwaga fanów piłki nożnej na całym świecie skupiona jest na ich poczynaniach.

Jednak pomiędzy statystyką a rzeczywistością istnieje ogromny mur do pokonania. Podczas ostatniego mundialu w Katarze wiele mocnych drużyn pozyskało trenerów z zagranicy, ale niewiele z nich osiągnęło znaczące wyniki. Dodatkowo fakt, że silni pretendenci do tytułu, jak Argentyna, Hiszpania i Francja, zajmujące obecnie czołowe miejsca w rankingach FIFA, znajdują się pod okiem trenerów z własnych krajów, wywiera dużą presję na trenerów zagranicznych. Anglia ponosi także ciężar psychologiczny związany z koniecznością przezwyciężenia bólu związanego z powtarzającymi się miejscami na drugim miejscu i odpadaniem z półfinału w ostatnich dużych turniejach, pomimo zatrudnienia utalentowanego stratega o imieniu trener Tuchel. Niefortunny początek kradzieży sprzętu, etykieta zagranicznego menedżera i trudne zadanie uporania się z 60-letnimi urazami spoczywają na barkach reprezentacji Anglii.