벼랑 끝에 선 경제, ‘파산’이라는 이름의 성적표가 말하는 것들 > 뉴스

Upadłość na starość, która niszczy życie jednostki, jest katastrofą społeczną, której nie można już dłużej lekceważyć jako indywidualnej niekompetencji lub pokusy nadużycia. W Korei, która weszła w fazę superstarzenia się społeczeństwa, statystyki pokazujące, że ponad połowa całkowitej liczby osób w wieku 60 lat i starszych złożyła wniosek o upadłość, dowodzą, że nasza gospodarka słabnie. Mimo że przez całe życie sumiennie pracowali, rzeczywistość osób starszych, które na skutek minionego kryzysu gospodarczego czy strukturalnego braku środków na życie nie są w stanie wydostać się z bagna długów, jest niezwykle żałosna. Nie jest to wybór jednostki, ale nieunikniony skutek braku siatki bezpieczeństwa socjalnego i braku równowagi w strukturze pracy. Nadszedł czas na obniżenie progu, aby system upadłościowy mógł zostać uznany i aktywnie wykorzystany nie tylko jako narzędzie do umorzenia długów, ale jako ostatni instrument zabezpieczenia społecznego zapewniający godne życie ludzkie.

Nawet w świecie korporacji zegar upadłości tyka szybciej. 859 wniosków o ogłoszenie upadłości przedsiębiorstw zarejestrowanych w kwietniu tego roku to coś więcej niż tylko liczby; są sygnałem ostrzegawczym pokazującym, jak podatne stały się nasze małe i średnie przedsiębiorstwa na potrójny cios, jakim są wysokie stopy procentowe, wysoka inflacja i niestabilność łańcucha dostaw. Wielu menedżerów pragnie się utrzymać, postrzegając odrodzenie jako rodzaj deklaracji poddania się lub piętna, ale bankructwo po ominięciu złotego czasu doprowadzi jedynie do nieodwracalnej ruiny. Prawdziwa mądrość zarządzania wypływa z odwagi podejmowania decyzji tuż przed upadkiem, to znaczy, kiedy jest jeszcze czas na poprawę swojej kondycji poprzez restrukturyzację lub sprzedaż aktywów. Kierownictwo musi zmierzyć się z rzeczywistością, w której rehabilitacja nie jest przywilejem, ale strategicznym wyborem mającym na celu uratowanie zarówno wierzycieli, jak i firmy.

Cień bankructwa przełamuje wręcz granice i granice władzy. Przypadek zwykłych inwestorów doprowadzonych na skraj bankructwa przez biznes kryptowalutowy rodziny Trumpów wyraźnie pokazuje tragedię, jaka ma miejsce, gdy władza i kapitał łączą się. Ponadto przypadki ogłoszenia upadłości większościowego akcjonariusza firmy będącej liderem na światowym rynku lub utknięcia w martwym punkcie przedsiębiorstwa w wyniku bankructwa kluczowego partnera w przyszłych branżach, takich jak miejski transport lotniczy (UAM), wyraźnie ujawniają niepewność nowych branż. Fakt, że nawet organizacje międzynarodowe takie jak Organizacja Narodów Zjednoczonych są na skraju bankructwa z powodu niepłacenia składek przez potężne państwa, symbolicznie pokazuje, że chwieją się fundamenty porządku międzynarodowego. To ostrzega przed trudną rzeczywistością, w której nawet duże organizacje lub siły mogą szybko stać się bezsilne, jeśli przepływ środków zostanie zablokowany.

Wspólnym mianownikiem tych bankructw jest „nieprzygotowany kryzys” i „niewłaściwa reakcja”. Podobnie jak kryzys zarządzania w elektrowni fotoelektrycznej Saman lub niepowodzenie projektu UAM na wyspie Jeju, upadek konkretnego podmiotu pogrzebie jednocześnie wielu interesariuszy i powiązaną z nim infrastrukturę. Prognoza mówiąca, że ​​liczba upadłości przedsiębiorstw osiągnie najwyższy poziom w historii, pokazuje, jak niepewne są podstawy naszego wzrostu finansowanego długiem. Eksperci twierdzą, że upadek firmy nie jest wstydem. Problem w tym, że upada bez żadnego przygotowania lub nawet bez przegapienia ostatniej szansy na reakcję. Teraz bardziej niż kiedykolwiek potrzebna jest strategia zachowująca zimną krew, która wsłuchuje się w krzyki z pola ukryte za liczbami w sprawozdaniach finansowych i zapobiegawczo sprawdza system reagowania, zanim nastąpi kryzys.