초여름의 뜨거운 습격과 기후 위기의 서막: 6월의 변덕스러운 하늘이 던지는 경고 > 뉴스

W weekend 13 i 14 najwyższa temperatura w ciągu dnia w większości części kraju wzrośnie do 32 stopni, zwiastując szczyt wczesnego lata. W dużych miastach, takich jak Seul, Daejeon i Daegu, przedwczesne fale upałów dotykają mieszkańców, a temperatury przekraczają 30 stopni Celsjusza, czyli znacznie powyżej średniej temperatury. Nie tylko temperatury są wysokie, ale wskaźnik UV również osiągnął „bardzo wysoki” poziom, co wymaga ostrożności podczas zajęć na świeżym powietrzu. Na to zjawisko wysokiej temperatury może wpływać tymczasowe ciśnienie atmosferyczne, ale trudno zaprzeczyć, że leżą za nim skumulowane skutki globalnego ocieplenia. Wiadomość o opadach deszczu rozpoczynających się w regionie Jeolla i rozszerzających się do regionu centralnego wraz z gorącym słońcem pokazuje typowy letni układ pogodowy, który występuje, gdy ciepło w atmosferze staje się niestabilne.

Kluczem do prognozy pogody na ten weekend są „lokalne ulewne deszcze” i „nagła pogoda”. 14 stycznia spodziewane są silne opady deszczu o prędkości do 20 mm na godzinę, które spadną głównie w obszarze metropolitalnym, Chungcheong i Jeolla, a procesowi temu będą prawdopodobnie towarzyszyć porywy wiatru, grzmoty, błyskawice, a nawet grad. Meteorologicznie jest to zjawisko występujące, gdy różnica temperatur pomiędzy górną i dolną warstwą atmosfery jest duża, a wilgotność powietrza wysoka. Ze względu na charakter opadów oczekuje się, że zróżnicowanie opadów będzie bardzo duże nawet na tym samym obszarze. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezpieczeństwo ruchu drogowego we wczesnych godzinach porannych, gdy mgła jest gęsta, a intensywne opady deszczu utrudniają widoczność. Koreańska Administracja Meteorologiczna prosi o częste sprawdzanie obrazów radarowych w czasie rzeczywistym, ponieważ lokalne zmiany pogody wykraczające poza zakres prognozy stały się znacznie częstsze i silniejsze niż w przeszłości.

Niestabilność zjawisk meteorologicznych to problem nie tylko Półwyspu Koreańskiego. Niedawno Japońska Agencja Meteorologiczna oficjalnie ogłosiła wystąpienie zjawiska El Niño w oparciu o wzrost temperatury powierzchni morza na równikowym Pacyfiku. Jest to najwcześniejsza ocena wydana przez jakąkolwiek agencję meteorologiczną na świecie, a modele klimatyczne ostrzegają, że do końca tego roku temperatura powierzchni morza na równikowym Pacyfiku może wzrosnąć nawet o 3,8 stopnia Celsjusza powyżej normy. Pojawienie się tzw. „Super El Niño” jest głównym winowajcą wzrostu średniej globalnej temperatury i zwiększenia częstotliwości ekstremalnych zjawisk pogodowych na całym świecie. Fakt, że aktywność burz tropikalnych w regionie Pacyfiku już wzrasta, sugeruje, że El Niño wstrząsa samym systemem cyrkulacji atmosferycznej Ziemi, wykraczając poza proste zmiany temperatury powierzchni morza. Zmiany w tych wielkoskalowych systemach pogodowych nieuchronnie będą miały bezpośredni wpływ na rozkład opadów w lecie na Półwyspie Koreańskim i intensywność fal upałów.

Gdy kryzys klimatyczny staje się rzeczywistością, najpotężniejszą bronią, jakiej możemy użyć, aby zareagować, jest „wiarygodność danych”. Zgodnie z prognozami na przyszłość opublikowanymi przez Koreańską Administrację Meteorologiczną, w „scenariuszu wysokoemisyjnym” bez wysiłków na rzecz redukcji emisji dwutlenku węgla oczekuje się, że ryzyko krajowych pożarów lasów w drugiej połowie tego stulecia wzrośnie o ponad 40% w porównaniu z obecnym poziomem. W szczególności regiony Gangwon Yeongdong i Gyeongbuk, w połączeniu z suchym klimatem, są podatne na pożary lasów i znajdują się w strefie ryzyka „wskaźnika pogody dotyczącego ekstremalnych pożarów lasów”. Aby naukowo obserwować te sytuacje kryzysowe i odzwierciedlać je w politykach, niezbędna jest „standaryzacja obserwacji meteorologicznych” na poziomie krajowym. Dzieje się tak, ponieważ analiza AI lub wykorzystanie dużych zbiorów danych bez wiarygodności danych nie różni się od budowania zamku na piasku. Regularne testowanie i systematyczne zarządzanie sprzętem obserwacyjnym to najbardziej podstawowa i podstawowa infrastruktura umożliwiająca reagowanie na kryzys klimatyczny.