샌프란시스코의 기적을 쓴 ‘바람의 손자’, 메이저리그를 매료시킨 18경기 연속 안타의 마법 > 뉴스

Rekordowa passa Lee Jeong-hoo osiągnęła teraz punkt, w którym nie tylko pisze na nowo historię koreańskich graczy z czołowych lig, ale przyciąga uwagę całej ligi. W tym meczu przeciwko Washington Nationals przedłużył swoją passę trafień do 18 gier, przedstawiając fenomenalny raport obejmujący 2 trafienia w 4 uderzeniach, 1 chodzie, 1 skradzionej bazie i 2 biegach. Ma to o tyle znaczenie, że odkąd pobił rekord najdłuższej passy trafień koreańskiego gracza Major League ustanowiony przez Choo Shin-soo i Kim Ha-seong, tworzy nową historię, każdego dnia przekraczając własne ograniczenia. Jego średnia odbijania w sezonie wzrosła do 0,338, tuż za Otto Lopesem, najlepszym odbijającym zawodnikiem w Lidze Narodowej, o zaledwie 4 ligi i tym samym wchodząc do rywalizacji o tytuł odbijania. Nie tylko jego rekordy, ale także koncentracja i kontrola odbijania piłki na płycie już teraz udowadniają, że są na najwyższym poziomie w lidze.

W tym meczu prawdziwa wartość Lee Jeong-hoo została wyraźnie ujawniona w końcówce 6. i 9. rundy, w krytycznym momencie, kiedy zespół musiał skupić się na grze. Linia odbijająca z San Francisco, która na początku miała problemy z powodu uwiązania przez początkowego miotacza Waszyngtonu Fostera Griffina, powoli wznieciła ogień pościgu w końcówce szóstej rundy po sensacyjnym uderzeniu Lee Jeong-hoo w prawą stronę. Najważniejszym wydarzeniem meczu było w szczególności uderzenie z lewej strony miotacza przeciwnika Mitchella Parkera w rozpaczliwej sytuacji, gdy zespół przegrywał 7-10 w końcówce 9. rundy bez żadnych autów na pierwszej i drugiej bazie. Przeciwna drużyna wykonała ruch zmieniający przebieg gry, wysyłając leworęcznego Parkera, aby zablokował Lee Jeong-hoo, najgorętszego pałkarza w lidze, ale Lee Jeong-hoo spokojnie odepchnął zewnętrzną szybką piłkę pomimo niesprzyjającej liczby piłek, tworząc okazję do zdobycia wielu baz. Bez jego znakomitego trafienia cud home runu Bryce’a Eldridge’a nie miałby miejsca.

Występ Lee Jeong-hoo nie ograniczał się tylko do kija. W końcówce 8. rundy, po pełnym doliczonym meczu, oddał cenny spacer, a następnie natychmiast ukradł drugą bazę, pokazując istotę „nożnego baseballu”. Walka zarejestrowana w ciągu 39 dni pokazała, jak wyrafinowany był jego plan narzucania, a późniejsza skradziona baza zachwiała energią przeciwnika, co ostatecznie doprowadziło do zdobycia runa, gdy ten trafił do siatki po trafieniu Daniela Susaeka w odpowiednim momencie. Ta gra oparta na bazach stała się siłą napędową, która całkowicie odwróciła losy meczu, pozwalając San Francisco zdobyć 5 runów tylko w 8. rundzie. Lee Jung-hoo nie tylko wywiera silny nacisk na płytę, ale także nieustannie nęka obronę przeciwnika w bazach, stając się zawodnikiem wszechstronnym, który doskonale rozwiązuje wszystkie zagadki, aby zwyciężyć zespół.

Dzięki tej grze San Francisco Giants nie tylko odnieśli jedno zwycięstwo, ale także stworzyli okazję do całkowitego odwrócenia losów drużyny. Ten powrót, który zmienił wynik meczu z 1-9 na 11-10, zostanie zapamiętany jako pamiętny mecz w historii Oracle Park. Home run Bryce’a Eldridge’a był symboliczną sceną zapowiadającą pojawienie się debiutanta, który poniesie przyszłość zespołu, ale to uparte uderzenia Lee Jung-hoo doskonale przygotowały scenę. Choć Waszyngton miał przewagę przez cały mecz, to w jednej chwili upadł z powodu ogromnej ściany Lee Jeong-hoo. Lee Jung-hoo nie jest już tylko obiecującym kandydatem z Korei, ale wyraźnie ugruntował swoją pozycję kluczowego pałkarza, którego kluby z czołowych lig powinny zachować szczególną ostrożność.