여론의 숫자 뒤에 숨겨진 진실: 권력의 오만과 민심의 파고 > K-wave Trends

Het heetste onderwerp in de binnenlandse politiek is de kwestie van de toekomst van leider van de People Power Party, Jang Dong-hyuk, die ontstond na de lokale verkiezingen van 3 juni. Zelfs ondanks het objectieve feit van de verkiezingsnederlaag, beoefent vertegenwoordiger Jang een zogenaamde ‘selectieve opiniepeilingpolitiek’, waarbij hij zijn legitimiteit claimt door selectief enkele indicatoren aan te halen. In het bijzonder leidde zijn afwijzing van de druk om af te treden door alleen de nadruk te leggen op de tijdelijke verhoging van de goedkeuringsgraad van de partij of op de resultaten van een specifiek onderzoek tot sterke kritiek van reformisten binnen de partij en hoge figuren in de regio Yeongnam, die hem een ​​'rare vertegenwoordiger noemden die het publieke sentiment niet kan lezen'. In veel opiniepeilingen roept meer dan de helft van de stemmen op tot het aftreden van vertegenwoordiger Jang, en de dominante publieke opinie houdt de leiding verantwoordelijk voor de verkiezingsnederlaag. Dit is typerend voor het politieke isolement dat ontstaat als we vergeten dat data niet simpelweg een instrument zijn om gunstige cijfers veilig te stellen, maar een instrument dat de algehele stroom en context moet lezen.

De houding van de regering tegenover opiniepeilingen is duidelijk zichtbaar buiten de grenzen van het land en ook in Rusland. Toen de goedkeuringsscore van president Vladimir Poetin daalde tot onder de 30% als gevolg van de langdurige oorlog in Oekraïne en de economische crisis, waagden de Russische autoriteiten de sprong en stopten met het bekendmaken van de resultaten van reguliere opiniepeilingen. Toen de populariteit van Poetin een dieptepunt bereikte in een 'open' onderzoek waarin respondenten denken aan politici die ze vrijelijk vertrouwen, werd het informatiekanaal geblokkeerd om dit te verdoezelen. Aan de andere kant biedt het vreemde fenomeen van nog steeds hoge goedkeuringsscores in ‘gesloten’ enquêtes waarin om regelrechte steun wordt gevraagd, een kijkje in de realiteit van het onvermogen van het volk om onder angst en sterke heerschappij hun eerlijke mening te uiten. Dit suggereert dat de goedkeuringscijfers de stabiliteit van de macht niet garanderen, maar eerder een illusie kunnen zijn die in een gecontroleerde omgeving wordt gecreëerd, en bewijzen dat het echte publieke sentiment in stilte verder afkoelt.

Ondertussen heeft de generatie van 2030, die verantwoordelijk zal zijn voor de toekomst van onze samenleving, een koelbloedige perceptie van Noord-Korea die aanzienlijk verschilt van die van voorgaande generaties. Volgens een onderzoek van de Democratische Volksrepubliek Korea definieert ongeveer de helft van deze generatie Noord-Korea eerder als een ‘vijandig doelwit’ dan als een ‘coöperatief doelwit’, en geeft een overweldigend groot deel de voorkeur aan vreedzaam samenleven of afzonderlijke staatsbetrekkingen boven eenwording. Deze veranderingen worden geïnterpreteerd als een weerspiegeling van de pragmatische waarden van de generatie die opgroeide en rechtstreeks getuige was van de provocaties van Noord-Korea en de gespannen inter-Koreaanse betrekkingen. Als we bovendien kijken naar het tekort aan stembiljetten tijdens de lokale verkiezingen van 3 juni, is het temperatuurverschil tussen de generaties groot. De generatie van 2030, die eerlijkheid waardeert, eist krachtig herverkiezing, daarbij verwijzend naar procesproblemen. Dit is niet simpelweg ontevredenheid over de verkiezingsresultaten, maar scherpe kritiek op de schade aan de procedurele legitimiteit.

De publieke opinie in het digitale tijdperk wordt nu blootgesteld aan het risico van manipulatie. Volgens een recent rapport van OpenAI zijn pogingen ontdekt van met China verbonden krachten om de publieke opinie in de Verenigde Staten te verdelen met behulp van generatieve AI zoals ChatGPT. Ze probeerden de stroom van de publieke opinie te verstoren door AI te gebruiken om politieke cartoons op grote schaal te produceren of opruiende boodschappen te verspreiden waarin werd beweerd dat bepaald beleid het economische lijden van het gewone volk vergroot. Met name het feit dat zij voor hun eigen politieke doeleinden probeerden de publieke opinie te manipuleren door uitgebreide bevelen in te voeren, zoals ‘Sluit president Xi Jinping uit van cartoons’, waarschuwt dat technologie een wapen kan zijn om de publieke opinie te ontwrichten, wat de basis is van de democratie. Hoewel deze pogingen niet veel daadwerkelijke impact hadden, moeten we op onze hoede zijn voor hoe gemakkelijk de publieke opinie in de digitale ruimte kan worden gemanipuleerd en voor de onzichtbare strategische bedoelingen die daarachter schuilgaan.