학교라는 거대한 행정의 늪, 노동자의 고통으로 얼룩진 교육 현장의 민낯 > K-wave Trends

Het feit dat leraren, bestuurders en onderwijsfunctionarissen in de regio rond Seoel solidair de handen ineen sloegen door voor het eerst in de geschiedenis de 'Seoul Education Workers' Natural Association' te vormen, is zeer betekenisvol. Intussen was het arbeid-niet-conflict op het schoolterrein op zijn hoogtepunt door het zogenaamde ‘pingpongbestuur’, waarbij bestuurlijke taken aan elkaar werden uitgesteld, waardoor de onderwijsgemeenschap het risico liep uiteen te vallen. De gezamenlijke bijeenkomst bekritiseert scherp dat de toename van administratieve eisen, zoals de introductie van AI, de Neulbom School en het kredietsysteem voor middelbare scholen, de totale werklast van scholen tot het uiterste drijft, en dat de passieve houding van het onderwijsbureau feitelijk tot vijandschap onder collega's leidt. Ze eisen nu met één stem beleidsveranderingen van onderwijsautoriteiten om inefficiënte, op het bestuur gerichte praktijken uit te bannen en een democratische schoolcultuur te creëren die trouw is aan de essentie van onderwijs.

Wat schoolwerkers nog ellendiger maakt, zijn de slechte arbeidsomstandigheden tijdens de hittegolven die elk jaar terugkeren. Volgens een onderzoek uitgevoerd door het Nationale Hoofdkwartier voor Onderwijs en Ambtenarenzaken heeft het risico een kritiek punt bereikt, waarbij meer dan 80% van de cafetaria- en schoonmaakmedewerkers last heeft van hittegerelateerde ziekten. Vooral culinaire beoefenaars vechten tot de dood voor kokend kookgerei terwijl ze dikke sanitaire kleding en laarzen dragen, maar de door de onderwijsautoriteiten voorgestelde hittegolfmaatregelen zijn niets anders dan metingen van muurthermometers die de werkelijke temperatuur helemaal niet weerspiegelen. Als reactie op deze 'desktopadministratie' vormden werknemers in het hele land een 'hittegolfmonitoringsgroep' die rechtstreeks de temperatuur en vochtigheid meette en praktische gegevens veiligstelde. Hun poging om de onverantwoordelijkheid van de onderwijsautoriteiten te bewijzen door de temperatuur en vochtigheid van het veld te kwantificeren, kan worden beschouwd als een minimaal zelfverdedigingsmechanisme om te overleven.

Hoewel het aantal rustvoorzieningen hoger is dan 90%, laat de statistiek dat slechts 35% van de werknemers daadwerkelijk goed kan rusten, duidelijk zien hoe achterlijk onze scholen zijn op het gebied van arbeidsrechten. De realiteit is dat meer dan 60% van de werknemers de rustperiode niet in acht neemt, wat volgens de richtlijnen van het Ministerie van Werkgelegenheid en Arbeid verplicht is wanneer de gevoelstemperatuur boven de 33 graden ligt. Het terugdringen van het kookproces op hoge temperatuur in de cafetaria, het aanpassen van het dieet, het installeren van airconditioners en het voorzien in koelapparatuur voor schoonmaakpersoneel zijn geen eenvoudige welzijnseisen, maar zijn de minimale veiligheidsmaatregelen om het leven en de gezondheid van werknemers te beschermen. De onderwijsautoriteiten handhaven echter nog steeds een lauwe houding tegenover wanhopige oproepen uit het veld, waarbij ze budget en procedures als excuus gebruiken en een wrede structuur verankeren waarin werknemers geen andere keuze hebben dan te werken terwijl ze ziek zijn.

Deze conflicten op onderwijsgebied leiden tot een sterk verlangen naar verandering in het nieuwe onderwijsbestuur, zoals blijkt uit de recente verkiezingsresultaten van de Gangwon-do hoofdinspecteur van onderwijs. Het feit dat leraren en ambtenarenvakbonden allemaal welkomstboodschappen hebben gestuurd, bewijst dat het normaliseren van het schoolwerk en het respecteren van arbeid, die de afgelopen tijd zijn verwaarloosd, een taak van deze tijd is die niet langer kan worden uitgesteld. In plaats van simpelweg verkiezingsbeloften te doen, moet het Office of Education een toekomstgerichte houding aannemen, luisteren naar de stemmen van scholen en vakbonden erkennen als gelijkwaardige spelers in het onderwijs. De door de hoofdinspecteurs gekozen onderwijsinspecteurs hebben een enorme verantwoordelijkheid om het geschonden vertrouwen tussen het veld en het Office of Education te herstellen door een omgeving te creëren waarin leden van het onderwijs naast elkaar kunnen bestaan ​​en door beleid te implementeren dat al lang bestaande discriminatie en onredelijke behandeling verbetert.