디지털 화폐의 대전환: 혁신과 신뢰 사이에서 길을 잃은 금융의 미래 > K-wave Trends

De virtuele activamarkt vertoont nu een volwaardige beweging om voorbij het stadium van louter speculatieve activa te gaan en opgenomen te worden in institutionele financiering. De poging van de regerende Liberaal-Democratische Partij van Japan om een ​​wettelijke basis te creëren voor het toestaan ​​van exchange-traded funds (ETF's) voor virtuele activa suggereert dat virtuele activa worden erkend als een activaklasse, in navolging van de Verenigde Staten en Hong Kong. Binnen de markt worden echter op technische analyses gebaseerde bearish signalen waargenomen, en de verkoopbewegingen van activa door grote investeringsmaatschappijen veroorzaken alarm onder beleggers. Deskundigen wijzen er met name op dat wanneer virtuele activa een fase ingaan waarin ze worden vergeleken met traditionele financiële activa, ze onvermijdelijk harde evaluaties krijgen in termen van stabiliteit en rendement, in plaats van explosieve groei zoals in het verleden.

De verspreiding van stablecoins trekt de aandacht als een krachtig instrument voor het maximaliseren van de betalingsefficiëntie, maar de bijwerkingen en risico’s die daarmee gepaard gaan zijn ook aanzienlijk. Centrale banken over de hele wereld, waaronder de Bank of Korea, benadrukken de noodzaak van digitale valuta van de centrale bank (CBDC) en wijzen op de beperkingen van stablecoins in hun eenheid, elasticiteit en integriteit. Stablecoins uitgegeven door particuliere bedrijven hebben een fatale zwakte omdat ze moeilijk kunnen omgaan met de schok van plotselinge geldopnames of problemen met de betrouwbaarheid van de reserves van de emittent. Dienovereenkomstig komt een hybride model dat particuliere innovatie mogelijk maakt en tegelijkertijd de monetaire soevereiniteit van de centrale bank behoudt om de stabiliteit van het betalingssysteem te garanderen, naar voren als een realistisch alternatief.

‘Project Han River’, dat wordt gepromoot door de Bank of Korea, is een representatief voorbeeld dat de behoeften van deze tijd weerspiegelt en een poging is om de betalingsinfrastructuur te digitaliseren door institutionele CBDC en stortingstokens te combineren. De bestaande sequentiële batch-afwikkelingsmethode had te lijden onder betalingsvertragingen en niet-betalingsrisico's, maar de strategie is om dit te reorganiseren in een onmiddellijke betalingsomgeving via een tokenized infrastructuur. In dit proces ontstaat echter het zogenaamde ‘triple dilemma’ waarbij de drie waarden van betalingsefficiëntie, kredietverstrekking en bescherming van persoonlijke informatie met elkaar in conflict komen. Een efficiënte kredietverstrekking vereist een transparante tracking van transactiegegevens, maar dit kan al snel leiden tot controverse over inbreuk op de individuele privacy. Het is dus erg belangrijk om een ​​beleidsevenwicht te vinden.

Vooruitgang in de kunstmatige intelligentietechnologie verschuift het paradigma van financiële diensten snel naar ‘AI-agenthandel’. We gaan nu een tijdperk binnen waarin mensen worden uitgesloten van het betalingsproces en AI zijn eigen beslissingen neemt om activa te verplaatsen en goederen te kopen. Om op deze veranderingen te kunnen reageren, moeten niet alleen de technische infrastructuur, maar ook juridische en institutionele maatregelen om deze te ondersteunen dringend tot stand worden gebracht. In het bijzonder is het essentieel om inspanningen te leveren om de juridische status van op gewonnen gebaseerde stablecoins te verduidelijken, de relaties tussen gegevens te systematiseren door middel van ontologieprojecten die hiervan gebruik maken, en een kenniskaart op te bouwen die machines kunnen begrijpen. Dit is een tijd waarin een nationale strategie nodig is die verder gaat dan de groei die afhankelijk is van de halfgeleiderindustrie en die fysieke AI en productie-innovatie integreert.

De publieke perceptie van digitale financiën is nog steeds scherp verdeeld, en de misverstanden en geruchten die tijdens dit proces ontstaan, kunnen een obstakel worden voor de acceptatie van technologie. Het recente geval waarin sommige beïnvloeders verstrikt raakten in ongegronde beschuldigingen van het bepleiten van CBDC weerspiegelt de publieke bezorgdheid dat digitale valuta zal leiden tot staatstoezicht en controle op persoonlijke bezittingen. Technologie is neutraal, maar de kracht van de sociale consensus varieert afhankelijk van hoe de technologie wordt gebruikt. Daarom moeten de overheid en de financiële autoriteiten ernaar streven de transparantie van het beleid te vergroten en een inclusief financieel klimaat te creëren, zodat de digitaal kwetsbaren niet worden buitengesloten. Alleen als de snelheid van de technologische ontwikkeling gelijke tred houdt met het herstel van het levensonderhoud van mensen, zullen we het vertrouwen van het publiek kunnen winnen.