일터로 내몰리는 백발의 대한민국: ‘초고령 사회’가 마주한 생존의 기록 > K-wave Trends

Volgens recente statistieken is het aantal werkende mensen ouder dan 70 jaar voor het eerst in de geschiedenis de 2 miljoen gepasseerd, wat een steile opwaartse curve laat zien. Dit is een stijging van ongeveer 1,8 keer vergeleken met zes jaar geleden en is het hoogste niveau sinds de bijbehorende statistieken werden opgesteld. Wat vooral opmerkelijk is, is het feit dat het aantal werkende mensen boven de 60 voor het eerst in de geschiedenis het aantal werkende mensen van boven de 50 heeft overtroffen, wat erop wijst dat de omvang van onze arbeidsmarkt volledig verschuift van mensen van middelbare leeftijd naar ouderen. De oppervlakkige oorzaak van dit fenomeen is de toegenomen motivatie voor economische activiteit als gevolg van de toegenomen levensverwachting en het verbeterde gezondheidsniveau. Deskundigen waarschuwen echter dat we nooit de schaduw van structurele armoede die verborgen ligt achter de natuurlijke trends van demografische veranderingen over het hoofd mogen zien.

Achter de toename van de werkgelegenheid voor ouderen schuilt de zware realiteit van het ‘armoedecijfer onder ouderen’, dat onder de OESO-lidstaten overweldigend op de eerste plaats staat. Het Koreaanse inkomensarmoedecijfer onder senioren van 66 jaar en ouder bedraagt ​​39,7%, ruim tweemaal het OESO-gemiddelde van 14,8%. Veel senioren zijn zelfs na hun pensionering niet in staat de arbeidsmarkt te verlaten, niet uit vrijwillige keuze, maar om in hun levensonderhoud te voorzien. Met name in de regio Gyeongbuk, waar veel landbouw en visserij plaatsvindt, houdt de vergrijzende arbeidsmarkt rechtstreeks verband met het voortbestaan ​​van de lokale economie: één op de drie werkende mensen is ouder dan 60 jaar. Dit structurele fenomeen, gekoppeld aan de uitstroom van jongeren en de vergrijzing, is niet alleen een probleem voor individuele huishoudens, maar wordt een signaal dat de duurzaamheid van de hele gemeenschap bedreigt.

De vergrijzing veroorzaakt niet alleen seismische veranderingen op de arbeidsmarkt, maar ook in het medische systeem. Als we kijken naar de statistieken over veel voorkomende ziekten die onlangs zijn vrijgegeven door de Health Insurance Review and Assessment Service, kunnen we de enorme impact zien die geriatrische ziekten hebben op de financiën van de ziektekostenverzekeringen. ‘Senior cataract’, dat verslechtering van het gezichtsvermogen veroorzaakt, staat op de eerste plaats wat betreft het aantal gehospitaliseerde patiënten en genereert medische kosten ter waarde van honderden miljarden wonnen per jaar, terwijl de ziekte van Alzheimer op de eerste plaats staat, goed voor bijna 2 biljoen won aan medische kosten voor ziekenhuisopnames. Nu het aantal dementiepatiënten dit jaar naar verwachting de 1 miljoen zal overschrijden, laat de toename van geriatrische ziekten duidelijk zien dat de last van medische kosten in een vergrijzende samenleving binnenkort een sleutelvariabele zal worden die de stabiliteit van de nationale financiën zal beïnvloeden.

Om deze crisis te boven te komen, begon de regering serieus te discussiëren over een plan om het basispensioenstelsel te hervormen tot een ‘low-end, low-end systeem’. Het huidige basispensioenstelsel betaalt hetzelfde bedrag aan een bepaald percentage van de ouderen, ongeacht het inkomensniveau, wat financiële overbelasting veroorzaakt als gevolg van de snelle vergrijzing. Deskundigen suggereren dat de criteria voor het selecteren van ontvangers verfijnder moeten worden en dat meer uitkeringen gericht moeten worden op senioren met een laag inkomen die echt hulp nodig hebben. Er bestaan ​​echter ook grote zorgen dat de hervorming van het basispensioen niet zal ontaarden in een simpele inkrimping van het aantal begunstigden om de begroting te redden. Dit is een tijd waarin verfijnde beleidstrucs nodig zijn om de rationaliteit van het systeem te verbeteren en tegelijkertijd de ouderen die zich in de buurt van de armoedegrens bevinden, te beschermen.

Zelfs in de particuliere sector ontstaan ​​de een na de ander nieuwe bedrijfsmodellen die zich richten op de vergrijzende markt. Een representatief voorbeeld is een distributiebedrijf voor voedselmaterialen en een zorgplatform die samenwerken om een ​​bedrijfsmodel op te bouwen dat op maat gemaakte dieetplannen voor senioren en levensgerichte diensten combineert. Dit betekent dat de vergrijzing niet louter een uitgavenobject is, maar een groei-industrie kan worden die nieuwe diensten en technologieën combineert. Deze particuliere inspanningen alleen zijn echter niet voldoende om de fundamentele uitdagingen van armoede en gezondheidsproblemen op te lossen. Uiteindelijk moet Korea, dat een supervergrijzende samenleving is binnengegaan, dringend een bevolkingsstrategie vaststellen die arbeids-, huisvestings-, zorg- en medisch beleid integreert.