인공지능 시대의 대전환, 한국 산업계가 직면한 기회와 과제 > K-wave Trends

De recente beleidscontroverse rond de halfgeleiderindustrie laat duidelijk zien hoe de twee waarden van het veiligstellen van het nationale concurrentievermogen en een evenwichtige regionale ontwikkeling met elkaar botsen. Met de opname van de clausule ‘uitsluiting van grootstedelijke gebieden’ in de handhavingsverordening van de Speciale Wet inzake Halfgeleiders, die door de overheid wordt gepromoot, is er een rood licht aangegaan voor de investeringsplannen van bedrijven in de provincie Gyeonggi, die al ‘s werelds grootste halfgeleider-megacluster heeft gebouwd. Deskundigen benadrukken dat de halfgeleiderindustrie een vakgebied is dat wordt bepaald door de efficiëntie van een geïntegreerd ecosysteem, en wijzen erop dat beleidsflexibiliteit nodig is om de concurrentiekracht van bestaande clusters te maximaliseren in plaats van de reeds voltooide infrastructuur kunstmatig te verspreiden. Er bestaat grote bezorgdheid dat regelgeving die eenvoudigweg gericht is op het handhaven van het administratieve evenwicht het moeilijk zal maken om extra investeringen aan te trekken van mondiale apparatuurbedrijven, wat uiteindelijk een fataal vacuüm zou kunnen creëren in het ecosysteem van de halfgeleiderindustrie van het hele land.

De verbetering van de industriële structuur versnelt ook op het gebied van management. Het conflict over prestatiebeloning en de controverse over overplaatsingen tussen afdelingen die binnen Samsung Electronics ontstonden, laten duidelijk de lichte en donkere kant zien van een prestatiegerichte organisatiecultuur te midden van de mondiale economische neergang. Vooral omdat werd voorspeld dat het verschil in prestatiebeloning tussen de divisies DS (halfgeleider) en DX (eindproducten) honderd keer zo groot zou kunnen worden, nam de ontevredenheid binnen de organisatie toe, en dit verspreidde zich zelfs naar onbevestigde geruchten, zoals geruchten over kinderen van hoge functionarissen die naar andere afdelingen zouden verhuizen. In plaats van deze conflicten eenvoudigweg af te doen als interne onrust, worden bedrijven geconfronteerd met de taak om de relatieve deprivatie van leden op te lossen die is ontstaan ​​tijdens het reageren op de snel veranderende marktomgeving en het herstellen van een eerlijk evaluatiesysteem. De oprichting van een vakbond voor kantoortechnici bij Hyosung Heavy Industries voor het eerst sinds de oprichting ervan wordt ook geïnterpreteerd als een teken dat de leden hun stem beginnen te verheffen tegen de rigide belonings- en evaluatiesystemen die geen gelijke tred houden met de veranderende tijden.

Aan de andere kant zetten zich opmerkelijke sprongen voort op het gebied van technologische innovatie en mondiale partnerschappen. Hanwha Ocean's lancering van een demonstratieproject om humanoïde robots in te zetten op scheepsbouwlocaties met behulp van het technologie-ecosysteem van NVIDIA is een representatief voorbeeld van hoe de traditionele productie-industrie kan worden getransformeerd in een 'AI-scheepswerf' door te combineren met AI. Bovendien betekent het feit dat Paros iBio zich heeft aangesloten bij ‘Lily Tune Lab’, het AI-platform voor de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen van de mondiale grote farmaceutische industrie Eli Lilly, dat de binnenlandse biotechnologie wordt erkend vanwege zijn technologische capaciteiten die voldoen aan mondiale normen. Deze pogingen zijn een strategische keuze om de beperkingen te overwinnen van het bouwen van een AI-infrastructuur die enorme fondsen en gegevens vereist door middel van mondiale samenwerking en federatief leren, wat erop wijst dat Koreaanse bedrijven zich van eenvoudige fabrikanten ontwikkelen tot leveranciers van intelligente oplossingen.

In het centrum van deze technologische innovaties ligt een interessant fenomeen: veranderingen in de ‘branding’ van bedrijfsleiders. De aanblik van CEO’s die zich losmaken van het mystieke management uit het verleden en het publiek bereiken terwijl ze genieten van gezamenlijk eten met NVIDIA-CEO Jensen Huang benadrukt hoe belangrijk ‘open communicatie’ een overlevingsstrategie is in het AI-tijdperk waarin grenzen tussen industrieën vervagen. Dit is een zeer strategische zet die verder gaat dan alleen het verbeteren van het imago, waarbij de toekomstige technologische richting van het bedrijf rechtstreeks aan het publiek en investeerders wordt uitgelegd en sterke partnerschappen binnen het ecosysteem worden opgebouwd. Net als de mondiale trend waarbij CEO's als Richard Branson of Elon Musk bedrijfsiconen worden, passen ook Koreaanse bedrijven zich aan aan een nieuwe managementomgeving waarin het leiderschap van de CEO rechtstreeks verband houdt met de innovatiekracht van het bedrijf.

Ondertussen wordt de vraag naar transparantie en verantwoording in het management van bedrijven steeds intenser. Zoals blijkt uit het geval van het vennootschapsbelastingrisico van Seojin Systems in Vietnam, ondermijnt de praktijk van het verstrekken van beperkte informatie vanwege het gebrek aan openbaarmakingsverplichtingen het vertrouwen in de kapitaalmarkt en veroorzaakt informatie-asymmetrieproblemen. De kritiek dat het vermoeden om risico's preventief alleen met institutionele beleggers te delen, het scheve speelveld nog steviger maakt, valt moeilijk te vermijden. Naarmate het aantal organisaties dat autonoom management nastreeft door te worden uitgesloten van externe evaluaties die geen juridische kracht hebben, zoals de Korea Local Administrative Mutual Aid Association, toeneemt, zal de vraag of een transparant monitoringsysteem via een intern besluitvormingsorgaan effectief functioneert, bovendien een sociale verantwoordelijkheid blijven die publieke instellingen in de toekomst moeten bewijzen.