동해안의 새로운 풍경, '바다의 로또' 참다랑어가 던진 경고와 기회 > K-wave Trends

Onlangs vond op de veilinglocatie Jumunjin Port in Gangneung een ongewoon schouwspel plaats waarbij meer dan 170 volwassen blauwvintonijnen, die bijna 2 meter lang waren en 140 kilogram wogen, in één keer werden verkocht. Hoewel aan de oostkust vaak blauwvintonijn is ontdekt, wordt zo'n grote hoeveelheid die in één keer wordt vrijgelaten, gezien als een ongekende gebeurtenis. Vissers hebben het gevoel dat inheemse vissoorten zoals elft, die ooit de oostkust vulden, geleidelijk aan verdwijnen en worden vervangen door blauwvintonijn, een subtropische vissoort. Dit fenomeen gaat verder dan de simpele beweging van specifieke vissoorten en dient als indicator dat de watertemperatuur aan de oostkust is getransformeerd in een omgeving die compleet anders is dan vroeger.

Volgens wetenschappelijke analyse is de temperatuur van het oppervlaktewater in de wateren rond Korea de afgelopen decennia sterk gestegen, en vooral de Oostzee warmt veel sneller op dan andere zeegebieden. Uit gegevens van het National Institute of Fisheries Science blijkt dat deze stijgende watertemperaturen de trekroutes van blauwvintonijn fundamenteel hebben veranderd. Blauwvintonijn, die van nature de voorkeur geeft aan warme zeeën, reist naar het noorden op zoek naar scholen sardines, makreel en inktvis, die hun voedsel zijn. Nu de watertemperatuur aan de oostkust echter verandert in een omgeving die geschikt is voor hun leefgebied, verlaten ze het gebied nu steeds vaker niet, zelfs niet in de herfst en de winter. Uiteindelijk is de 'grote vangst van blauwvintonijn' waar we getuige van zijn een product van de reorganisatie van het milieu, veroorzaakt door de opwarming van de aarde, en niet zozeer van een natuurlijke ecologische cyclus.

De plotselinge stijging van de vangsten bood economische kansen voor vissers, maar bracht ook onvoorspelbare beheersproblemen met zich mee. Het weggooien van een stapel van 1.400 blauwvintonijnen die in het verleden plaatsvond in Yeongdeok, Gyeongsangbuk-do, was een pijnlijke les die liet zien hoe onvoorbereide overvloed tot nutteloze resultaten kan leiden. Het geval waarin kostbare hulpbronnen in de steek werden gelaten vanwege een gebrek aan een goed distributienetwerk en opslagsysteem in die tijd, was een grote wake-up call voor de visserijsector. Om herhaling van deze tragedie te voorkomen, zijn de overheid, lokale overheden en particuliere bedrijven begonnen met grootschalige verbeteringen aan de distributiestructuur. Dit gaat verder dan alleen het vangen van vis en is ook het begin van een strategische reactie op de vraag hoe de gevangen visbestanden weer een hoge toegevoegde waarde kunnen krijgen.

Het publiek-private samenwerkingsmodel dat voornamelijk in Gyeongsangbuk-do wordt gepromoot, maakt deel uit van een specifieke inspanning om de structuur van de visserijsector aan de oostkust te verbeteren. In overleg met het Ministerie van Oceanen en Visserij heeft de lokale overheid de vangstquota voor blauwvintonijn aanzienlijk verhoogd en een flexibele toewijzingsmethode geïntroduceerd die is afgestemd op veldomstandigheden die in realtime veranderen. In het bijzonder omvat de samenwerking met een gespecialiseerd distributiebedrijf dat is uitgerust met vriesfaciliteiten bij ultra-lage temperaturen een ambitieus plan om de versheid van blauwvintonijn te behouden, de kwaliteit te maximaliseren en deze te exporteren naar nieuwe overzeese markten zoals Japan en Europa. De totstandbrenging van dit distributienetwerk, gecombineerd met het moderniseringsproject van de vismarkt, zal naar verwachting een sleutelrol spelen bij het stabiliseren van het inkomen van vissers door een snelle aankoop en verwerking mogelijk te maken, zelfs wanneer tijdelijk grote hoeveelheden vis worden gevangen.

Maar onafhankelijk van deze industriële reacties moeten we nog steeds op onze hoede zijn voor de onzekerheid op de lange termijn die de verandering van de oceanen met zich mee zal brengen. De vestiging van blauwvintonijn als belangrijke vissoort aan de oostkust zou een nieuwe bron van inkomsten voor vissers kunnen zijn, maar de mogelijkheid van onvoorspelbare mariene rampen als gevolg van verstoring van het bestaande ecosysteem en klimaatverandering kan niet volledig worden uitgesloten. De inspanningen van de Kustwacht om het beloningssysteem voor het melden van zeevervuiling te versterken en om het project voort te zetten om jonge vissen vrij te laten met behulp van verwarmd afvalwater van kerncentrales zijn ook wanhopige maatregelen om op de een of andere manier het evenwicht van het ecosysteem te midden van deze veranderingen te behouden. We bevinden ons nu op een kruispunt waar we meer verfijnde en gedetailleerde beleidswijsheid voor duurzame visserij moeten toepassen, tussen de waarschuwingen en geschenken die door de oceaan worden gestuurd.