147세 상환 약정의 그늘, 벼랑 끝에 선 소상공인 금융안전망의 민낯 > K-wave Trends

Het slechte beheer van de Stichting Regionale Kredietgarantie, zoals blijkt uit de overheidsaudit, is werkelijk schokkend. Sommige lokale stichtingen hebben de aflossingsperiode van de schulden met maar liefst 88 jaar verlengd, waardoor schulden effectief worden afgelost tot de leeftijd van 147 jaar, en er zijn veel terugbetalingsplannen ontdekt voor mensen ouder dan 100 jaar, die de levensverwachting ruimschoots overschrijden. Dit is het resultaat van een onzorgvuldig besturingssysteem dat redelijke incassoprocedures negeert in naam van het helpen van debiteuren bij het terugvorderen, en gelooft dat alles mogelijk is met de goedkeuring van een hoger geplaatste goedkeurder. Bovendien werd bevestigd dat niet-geannuleerde deposito's ter waarde van meer dan 1,9 biljoen won onbeheerd bleven als gevolg van nalatigheid bij het annuleringsproces van de garantie. Dit gebrek aan garantie ging verder dan een simpele administratieve omissie, waardoor de algehele garantiecapaciteit werd verstoord en de onevenwichtigheid in de verdeling van de middelen tussen grootstedelijke en niet-grootstedelijke gebieden werd verdiept, waardoor de geloofwaardigheid van de beleidsfinanciering tot op de bodem werd verlaagd.

Achter dit slechte management schuilt de harde realiteit van de financiële wereld van kleine bedrijven. Voor zelfstandigen die op het punt staan ​​failliet te gaan als gevolg van de drievoudige klap van hoge inflatie, hoge rentetarieven en afnemende binnenlandse vraag, is lokaal nieuws in feite het laatste bastion en de laatste reddingslijn. Naarmate de economische recessie echter aanhield en het aantal mislukte garanties en subrogaties snel toenam, bereikten lokale nieuwsuitzendingen een breekpunt waarop ze het niet langer konden volhouden. In het veld kampen we met de druk om het garantieaanbod te vergroten en de realistische muur van slecht management. Het aantal mensen dat garantie nodig heeft, neemt exponentieel toe, maar de financiële middelen om dit te ondersteunen blijven ontoereikend, waardoor de angst in het veld een hoogtepunt bereikt.

Met een gevoel van crisis hebben de presidenten van regionale kredietgarantiestichtingen in het hele land onlangs de 'Chairman's Council' opgericht en een sterke kaart van gezamenlijke reactie tevoorschijn gehaald. Ze drongen er bij de regering en de Nationale Vergadering met klem op aan om het hergarantiebudget in de aanvullende begroting weer te geven, en verzochten om verbetering van het systeem om de garantieleveringscapaciteit uit te breiden. Vorig jaar werd minder dan de helft van het door de Centrale Vereniging aangevraagde herstelbudget daadwerkelijk toegewezen, en lokale kranten worden geconfronteerd met de realistische angst voor verstoring van het garantieaanbod. Een veel voorkomende analyse in het veld is dat als de financiële middelen niet op tijd worden versterkt, dit zou kunnen leiden tot een verlies aan financiering voor eigenaren van kleine bedrijven, wat zou kunnen leiden tot een reeks instortingen van de lokale economie.

De kwestie van gelijkheid onder garantie-instellingen is ook een van de belangrijkste agenda's van deze bijeenkomst. Momenteel bedraagt ​​de wettelijke bijdrage van Local Shinbo voor financiële bedrijven ongeveer 0,05%, wat aanzienlijk lager is dan het Kredietgarantiefonds (0,225%) of de Korea Technology Finance Corporation (0,135%). Hoewel het lokale nieuws de Korea Technology Finance Corporation overtreft wat betreft de omvang van het gegarandeerde saldo, is de bijdragebasis nog steeds zwak. Deze structurele discriminatie fungeert als een factor die de duurzaamheid van de beleidsfinanciering belemmert. Daarom is het, naast het simpelweg ontvangen van begrotingssteun, urgent om een ​​structuur op te zetten om stabiele financiële middelen veilig te stellen door een systeem van redelijke bijdragetarieven in te voeren dat in verhouding staat tot de omvang van het gegarandeerde aanbod.

Ondertussen heeft het lokale persbureau de intentie uitgesproken om tegelijkertijd externe steun te eisen en zelfreddingsmaatregelen te nemen om het interne risicobeheer te versterken. Wij zetten ons in voor inspanningen om de financiële soliditeit te verbeteren door het toepassingsgebied van de gedeeltelijke garantieratio uit te breiden en de onrealistische looptijdstructuur te reorganiseren om zich te concentreren op aflossing. Dit is niet simpelweg een maatregel om een ​​berisping bij accountants te voorkomen, maar een essentieel proces om een ​​sterker financieel vangnet voor kleine bedrijven in stand te houden. Nu moeten we loskomen van de rigide besluitvormingsstructuur waarin de National Association centraal staat en transformeren naar een flexibel systeem waarin lokale nieuwsberichten in het hele land als één team kunnen werken en stemmen uit het veld rechtstreeks in het beleid kunnen weerspiegelen.