혈연의 진실과 가족의 정의: ‘제5차 건강가정기본계획’이 열어젖힌 포용적 미래 > K-wave Trends

De sleutel tot deze beleidswijziging is de garantie van het recht van ongehuwde vaders om aangifte te doen van de geboorte van hun kinderen. Tot nu toe hebben ons Burgerlijk Wetboek en de Wet op de Registratie van Familierelaties de biologische moeder alleen toegestaan ​​de geboorte van een buitenechtelijk kind te melden, en als de biologische vader het kind rechtstreeks wilde aangeven, moest hij een moeilijk proces doorlopen, waaronder het bewijzen dat de verblijfplaats van de biologische moeder onbekend was. Met name door het ‘vaderschapsvermoedensbeginsel’, dat ervan uitgaat dat het kind van een vrouw in een wettig gehuwde relatie onvoorwaardelijk het kind van de echtgenoot is, is er een tegenstrijdigheid ontstaan ​​waarbij de biologische vader niet wordt erkend als de juridische vader, ook al voedt hij het kind feitelijk op. Om deze situatie van constitutionele onverenigbaarheid te boven te komen, heeft de regering besloten biologische vaders het recht te geven een ‘rechtszaak wegens geboorteweigering’ aan te spannen en aan te dringen op een herziening van de wet om snelle geboorteregistratie mogelijk te maken door middel van wetenschappelijk bewijs van bloedverwantschap. Dit is een vooruitstrevend besluit dat verder gaat dan eenvoudige verbeteringen in de administratieve procedures en dat het ‘recht van kinderen om hun geboorte te laten registreren’ volledig aanvaardt, wat vereist dat kinderen onder staatsbescherming worden geplaatst zodra ze worden geboren.

Naarmate de soorten gezinnen zich diversifiëren naar eenpersoonshuishoudens, ongehuwd samenwonen en gezinnen met een migrantenachtergrond, wordt het beleidsondersteuningssysteem van de overheid steeds compacter. Terwijl het concept van ‘gezonde gezinnen’ zich in het verleden alleen richtte op traditionele gezinsstructuren, richten we onze inspanningen nu op het ontdekken van nieuwe crisishuishoudens die zich in blinde vlekken bevinden, zoals geïsoleerde en teruggetrokken jongeren, borderline-intellectuelen en jongeren onder gezinszorg. Door een op kunstmatige intelligentie (AI) gebaseerd model voor het ontdekken van crisishuishoudens te introduceren om 47 soorten gegevens te analyseren, waaronder stroomstoringen, waterstoringen en achterstallige premies voor zorgverzekeringen, maken we een transitie door naar proactieve welvaart waarin de overheid het voortouw neemt. Deze veranderingen worden niet geïnterpreteerd als een wil om simpelweg het uiteenvallen van gezinnen te negeren, maar om een ​​sociaal vangnet te versterken dat hen helpt veilig terug te keren naar de samenleving als leden van de samenleving door middel van op maat gemaakte begeleiding en werkgelegenheidsgerelateerde programma's voor elke levenscyclus.

De economische en institutionele steun om de opvoedingsomgeving van kinderen te verbeteren zal ook aanzienlijk worden uitgebreid. Het plan om de betalingsleeftijd voor de kinderbijslag geleidelijk elk jaar met een jaar te verhogen, van de huidige leeftijd van jonger dan 9 jaar naar jonger dan 13 jaar tegen 2030, is bedoeld om een ​​praktische economische buffer te bieden in een tijd waarin de lasten van de kinderopvang toenemen. Bovendien omvat het beleid om extra uitkeringen te betalen aan kinderen die in niet-stedelijke gebieden en gebieden met een afnemende bevolkingsdichtheid wonen ook het perspectief van een evenwichtige regionale ontwikkeling om een ​​goede omgeving te creëren voor het baren en opvoeden van kinderen te midden van de crisis van regionale uitsterving. Bovendien is de bescherming voor slachtoffers van huiselijk geweld ook versterkt, door de toelatingsperiode voor kortetermijnbescherming te verlengen van 1 jaar naar 1 jaar en 6 maanden, en openbare huurwoningen te koppelen voor residentiële onafhankelijkheid, waarbij het hele proces zorgvuldig wordt ondersteund totdat slachtoffers ontsnappen aan de ketenen van geweld en volledige onafhankelijkheid bereiken.

In lijn met de intrede in een multiculturele samenleving wordt ook het inclusief beleid ten aanzien van gezinnen met een immigrantenachtergrond versterkt. Hoewel de bestaande Multicultural Family Support Act beperkt was tot bepaalde soorten gezinnen, breidt deze nu de reikwijdte van de steun uit naar alle ‘families met een immigrantenachtergrond’, waaronder niet alleen buitenlanders maar ook genaturaliseerde mensen, immigranten van de tweede generatie en gezinnen van Noord-Koreaanse overlopers. De dienst, die levensinformatie biedt in 14 talen met behulp van generatieve AI, is ook belangrijk omdat het de informatiekloof overbrugt die wordt veroorzaakt door taalbarrières en een wettelijke basis creëert zodat kinderen en adolescenten met een immigrantenachtergrond zonder discriminatie gebruik kunnen maken van multiculturele gezinsondersteuningscentra. Dit laat zien dat onze samenleving niet langer beperkt is tot één enkele nationalistische denkwijze, maar een sociale basis legt voor leden met verschillende culturele achtergronden om in harmonie samen te leven.

In dit plan is inmiddels ook het voornemen opgenomen om een maatschappelijke discussie op gang te brengen over nieuwe gezinsvormen, zoals buitenechtelijke bevallingen met behulp van kunstmatige voortplantingstechnieken. De regering voert onderzoek uit om ethische en juridische kwesties beter te begrijpen, en werkt ook aan het creëren van een cultuur van gendergelijkheid op de werkplek, zoals het openbaar maken van de loonkloof tussen mannen en vrouwen door de introductie van een systeem voor gelijke openbaarmaking van arbeidsvoorwaarden. Deze reeks beleidsmaatregelen beweegt zich uiteindelijk in de richting van het realiseren van gemeenschapswaarden die worden gedeeld door de natie en de samenleving, in plaats van de verantwoordelijkheid voor de zorg te verschuiven naar een specifiek geslacht of familielid. Hoewel er taken blijven bestaan ​​van discussie in de Nationale Vergadering en sociale consensus in het proces van herziening van de wet en het opzetten van het systeem, bewijst het feit dat we snel reageren op de veranderende behoeften van de tijd dat onze samenleving op weg is naar een volwassener gezinsbeleid.