지갑 속 신용카드, ‘편리함’이라는 가면 뒤에 숨겨진 함정들 > K-wave Trends

De eerste toegangspoort tot creditcardongevallen zijn ‘overzeese betalingsgeschillen’. Nu de overzeese markt voor directe aankoop is gegroeid, komt er de laatste tijd schade als gevolg van niet-levering van producten of sluiting van locaties de een na de ander voor, maar het proces om deze problemen op te lossen is zeker niet eenvoudig. Veel consumenten vragen om onmiddellijke terugbetaling bij binnenlandse creditcardmaatschappijen, maar aangezien buitenlandse betalingen de regelgeving van internationale merken zoals Visa of Mastercard volgen in plaats van de binnenlandse wetten, duurt het minstens drie tot vijf maanden om dit probleem op te lossen. Om schade te bewijzen, is er ook het gedoe van het moeten voorbereiden van uitgebreid ondersteunend materiaal, zoals bestelgegevens, gespreksverslagen met de verkoper en betalingsbewijzen. Daarom moet u er verstandig aan doen om, in plaats van spijt te krijgen nadat zich een ongeval heeft voorgedaan, vooraf schade te voorkomen door de diensten ‘Veilige instellingen voor gebruik in het buitenland’ of ‘Realtime betalingsmelding’ te activeren die worden ondersteund door de app van de kaartmaatschappij.

Het tweede waar u op moet letten is de praktijk van het kaartbedrijf om ‘vervangende kaarten uit te geven’. Wanneer de kaart die u gebruikte wordt stopgezet, geeft de kaartmaatschappij automatisch een kaart uit met vergelijkbare voordelen, voor het gemak van de klant. Veel consumenten zien echter de verschillen tussen de voordelen van bestaande kaarten en de voorwaarden van nieuwe kaarten over het hoofd, wat resulteert in onnodige economische verliezen. Kaartmaatschappijen zijn verplicht om via minimaal twee trajecten begeleiding te bieden bij de uitgifte van vervangende kaarten, maar veel consumenten controleren dit niet zorgvuldig. Het is belangrijk om te onthouden dat als de voorwaarden van de nieuwe kaart niet passen bij uw gebruikelijke bestedingspatroon, u deze binnen twintig dagen na uitgifte kunt weigeren. Bovendien zijn er tijdens het vervangen van een kaart regelmatig gevallen waarin automatische communicatie of betalingsgegevens van de energierekening niet worden overgedragen, wat leidt tot achterstallige betalingen. Na het opnieuw uitgeven moet u dus opnieuw controleren of de automatische betalingsitems correct zijn gekoppeld.

De derde valkuil is de ‘revolving’ service die stilletjes wordt ingevoegd bij de uitgifte van creditcards. Revolving lijkt misschien een magische dienst die de onmiddellijke betalingslast vermindert, maar in werkelijkheid is het een leningproduct waarvoor hoge rentetarieven van bijna 15% tot 18% per jaar nodig zijn. Veel consumenten begrijpen het doordraaien ten onrechte als een verplicht abonnementsitem of weten niet eens dat ze zich ervoor hebben aangemeld zonder het te beseffen. Als het doordraaien gedurende een lange periode wordt gehandhaafd, kunnen de overgedragen hoofdsom en kosten een sneeuwbaleffect krijgen en een negatief effect hebben op uw kredietscore. Het is daarom verstandig om via de app van de kaartmaatschappij of gebruiksverklaring direct te controleren of je een abonnement hebt afgesloten op doorlopend verborgen onder de naam ‘partial payment amount carryover Agreement’ en als je voldoende aflossingsmogelijkheden hebt, direct op te zeggen om onnodige rentekosten af ​​te sluiten.

Het vierde probleem is de hoge ‘jaarlijkse terugbetaling’ van premiumkaarten. Veel consumenten denken dat als ze een kaart gebruiken en de voordelen niet prettig vinden, ze op elk moment kunnen opzeggen en het resterende jaarlijkse bedrag terug kunnen krijgen, maar dit is niet de realiteit. Wanneer een kaart wordt geannuleerd, wordt in principe het jaarlijkse bedrag pro rata terugbetaald, maar de basiskosten voor het vervaardigen en verzenden van de kaart zijn uitgesloten van restitutie. Omdat deze initiële kosten zich vooral in het eerste jaar manifesteren, zijn er veel gevallen waarin u, zelfs als u een premiumkaart binnen een paar dagen na uitgifte annuleert, geen cent terugkrijgt van de jaarlijkse basisvergoeding, die kan oplopen tot honderdduizenden gewonnen. Daarom moet u, in plaats van misleid te worden door opvallende voordelen en kaartontwerpen gemaakt van speciale materialen, voorzichtig zijn bij het aanvragen nadat u koelbloedig uw verbruiksschaal en daadwerkelijke bruikbaarheid hebt overwogen.

Het laatste waar we rekening mee moeten houden is de status van het kaartgebruik door minderjarigen die zijn blootgesteld aan financiële misdrijven. Onlangs zijn er gevallen gemeld waarin tieners door de politie werden opgepakt terwijl ze dure goudstaven probeerden te kopen door de verloren kaarten van anderen te bemachtigen, dus het probleem van kaartdiefstal is niet langer het probleem van vreemden. Op deze misdaden staan ​​zware straffen voor het overtreden van de Credit Finance Act, en gebruikers die het verlies van hun kaart niet onmiddellijk melden, hebben ook moeite om aansprakelijkheid voor nalatigheid te vermijden. Omdat een kaart een hulpmiddel is dat het krediet van een individu symboliseert, naast een eenvoudig betaalmiddel, is het belangrijk om niet alleen onmiddellijk bij verlies een verzoek tot opschorting in te dienen, maar ook om stellig te erkennen dat pogingen om de kaart van iemand anders te gebruiken op zichzelf een misdaad is. Financiële instellingen moeten ook de procedures voor identiteitsverificatie bij de uitgifte en het gebruik van kaarten voor minderjarigen versterken en de technische maatregelen om diefstal te voorkomen verder verfijnen.