엔비디아의 ‘잠실 시구’가 쏘아 올린 두산의 화려한 동행과 냉혹한 시장의 셈법 > K-wave Trends

De kern van deze samenwerking is het bouwen van een nieuwe industriestandaard genaamd ‘AI Factory’ door de versnelde computertechnologie van NVIDIA te combineren met de solide productiemogelijkheden van Doosan. Doosan Energy optimaliseert de energievoorzieningsinfrastructuur die essentieel is voor de werking van AI-datacenters door middel van gasturbines en kleine modulaire kerncentrales (SMR's), en Doosan Electronics BG ondersteunt Nvidia's volgende generatie chip 'Vera Rubin'-ecosysteem via met koper bekleed laminaat (CCL), een belangrijk materiaal dat de prestaties van AI-versnellers bepaalt. Deze combinatie evolueert verder dan een relatie van simpelweg het leveren van onderdelen naar een partnerschap dat infrastructuur ontwerpt en bouwt voor het AI-tijdperk. Dit wekt de verwachting dat de energieoplossingen van Doosan zullen worden gecombineerd met het DSX-platform van NVIDIA om de energie-efficiëntie te maximaliseren en tot praktische resultaten te leiden die de operationele efficiëntie van slimme fabrieken vergroten.

Op het gebied van robotica wordt de nauwe samenwerking tussen beide bedrijven steeds concreter. Doosan Robotics versnelt de ontwikkeling van een ‘agent robot’-besturingssysteem dat gebruikmaakt van NVIDIA’s open bibliotheek en edge device-technologie om robots in staat te stellen hun werkomgeving te herkennen en te beoordelen. Met name als de fysieke AI-technologie van NVIDIA wordt toegepast op de uitgebreide locaties voor bouw- en landbouwmachines van Doosan Bobcat, wordt verwacht dat innovatie in autonome werkprocessen die verder gaan dan de bestaande eenvoudige repetitieve taken mogelijk wordt. Dit zal naar verwachting een belangrijk keerpunt zijn voor Doosan om de sprong te maken van een bedrijf dat eenvoudigweg hardware produceert in de robot- en machine-industrie naar een op AI gebaseerd bedrijf voor intelligente oplossingen.

De markt reageerde echter zeer gevoelig en schommelde heen en weer tussen de twee uitersten van verwachtingen en zorgen. Onmiddellijk na de aankondiging van de samenwerking met NVIDIA was het ‘Jensen Huang-effect’ duidelijk zichtbaar: gerelateerde aandelen stegen gedurende een korte periode en braken recordhoogtes, maar dit veranderde al snel in een scherpe daling toen de winstnemende noteringen binnenstroomden. Terwijl beleggers deze omnidirectionele samenwerking verwelkomden als een nieuwe groeimotor, begonnen ze ook op hun hoede te zijn voor de theorie van ‘materiële verdwijning’, die suggereert dat de verwachtingen die al zijn weerspiegeld hun grenzen hebben bereikt. Met name de trends in de aandelenkoersen varieerden tussen aandelen, zelfs binnen dezelfde sector, wat erop wijst dat het investeringssentiment langzaam verschoof van thematische kwesties naar daadwerkelijke bedrijfswaardering.

Achter de scherpe daling van de aandelenkoersen schuilde de realistische variabele van grootschalige terugtrekking van middelen uit de financiële sector. Vorig jaar verkochten zeven financiële instellingen die een price-return swap (PRS)-contract hadden afgesloten met aandelen van Doosan Robotics als onderpand, de resterende 2,1 miljoen aandelen in de vorm van een block deal, waarmee het herstel van hun investering volledig werd voltooid. Dankzij de stijging van de aandelenkoers behaalden ze een aanzienlijke winst van ongeveer 35% van de initiële investering, en door deze verkoop werd het volledige PRS-volume dat vorig jaar werd ondertekend op de markt gebracht. Deze grootschalige verzending deed zorgen rijzen over het overaanbod op de markt, wat uiteindelijk fungeerde als een neerwaartse druk die de kracht van het goede nieuws over de samenwerking met Nvidia compenseerde.

Uiteindelijk zal de nieuwste zet van Doosan Group een schoolvoorbeeld worden van welke strategieën traditionele productiebedrijven moeten volgen om te overleven in het AI-tijdperk. De technologische samenwerking met NVIDIA is een duidelijke prestatie die betekent dat Doosan de belangrijkste toeleveringsketen van toekomstige industrieën heeft betreden. Zoals echter blijkt uit het investeringsherstelproces van financiële instellingen, zijn de groeiwaarde van een bedrijf en de vraag- en aanbodlogica van de kapitaalmarkt op de korte termijn factoren die altijd met elkaar in conflict kunnen komen. Vanuit het perspectief van investeerders is dit een tijd waarin zij een tweeledig perspectief nodig hebben: vertrouwen op de langetermijnvisie en technologische prestaties van het bedrijf, maar zonder hartstocht markttechnische factoren analyseren, zoals grootschalige aandelenveranderingen of vraag- en aanbodproblemen.