100억 매출의 그늘, ‘인턴’이라는 이름의 무거운 짐 > K-wave Trends

De kern van de controverse ligt in de titel van ‘Project Manager (PM) Intern’ die door Black Paper is aangeworven en de buitensporige omvang van het werk dat daarmee gepaard gaat. Volgens de aankondiging bestond de taak van de stagiair niet alleen maar uit assistent-werk, maar uit taken op algemeen managerniveau, variërend van het plannen van YouTube-inhoud tot het runnen van een team, het opzetten van merkstrategieën voor aangesloten artiesten en het ontwerpen van bedrijfsmodellen met behulp van IP (intellectuele eigendomsrechten). Bovendien gaven ze de voorkeur aan mogelijkheden voor data-analyse en geavanceerde vaardigheden voor videobewerking en het gebruik van ontwerptools, waardoor de sterke indruk ontstond dat ze ervaren talent wilden dat de leiding zou krijgen over de kern van het bedrijf. Het publiek bekritiseerde dat deze reikwijdte van het werk veel groter was dan wat van een stagiair van zes maanden kon worden verwacht, en het vermoeden ontstond dat het bedrijf tegen lage kosten beoefenaars probeerde te werven door de positie van stagiair te lenen.

Het doorslaggevende punt dat publieke verontwaardiging veroorzaakte, is met name het feit dat, hoewel er zo'n hoge werkintensiteit werd geëist, er duidelijk werd verklaard dat er 'geen plan was om over te stappen op voltijdwerkers'. Ondanks dat ze een aanzienlijke periode van zes maanden fulltime moesten werken en nauw betrokken moesten zijn bij de kernprojecten van het bedrijf, veroorzaakte het standpunt van het bedrijf om helemaal geen werkzekerheid te garanderen een groot gevoel van verlies bij werkzoekenden. In tegenstelling tot de manier waarop Byung-jae Yoo de vreugde en het verdriet vertegenwoordigde van degenen die in het verleden nieuw waren in de samenleving, stroomde de kritiek binnen dat zijn bedrijf een dubbele houding aan de dag legde door de capaciteiten van een ervaren functie van nieuwe werknemers te eisen, maar hen geen overeenkomstige behandeling of kansen te bieden. Dit ging verder dan een eenvoudige kwestie van de wervingsmethode en leidde tot de teleurstelling dat de chronische 'passion pay'-praktijk die gangbaar was in de contentproductie-industrie ook duidelijk zichtbaar was in het bedrijf van de ster.

Natuurlijk zijn er tegenargumenten. Onder degenen in de branche zijn er nogal wat meningen dat deze aankondiging van werving buitensporige kritiek is. Dit is een resultaat dat de realistische moeilijkheid weerspiegelt dat ze, vanwege de aard van startups of kleine contentproductiebedrijven, onvermijdelijk een 'multiplayer' nodig hebben waarin planning, productie, operatie en prestatieanalyse in alle aspecten door één persoon worden uitgevoerd. Bovendien is men van mening dat, aangezien de titel PM zelf verschillende betekenissen en reikwijdte van verantwoordelijkheid heeft, afhankelijk van de grootte van het bedrijf of de sector, het moeilijk is om de moeilijkheidsgraad van de baan te bepalen op basis van alleen de titel. Omdat de huidige wervingsmarkt zelf steeds meer de neiging heeft om de voorkeur te geven aan praktijkgericht talent, zijn er enkele voorstanders die beweren dat de inhoud van de aankondiging niet significant afwijkt van het branchegemiddelde.

Ondanks deze praktische excuses is de reden waarom Black Paper de sterke kritiek van het publiek niet kon vermijden, hun ‘symboliek’. Voor een bedrijf dat binnen drie jaar na de oprichting opmerkelijke resultaten heeft geboekt met 35 werknemers en 10 miljard gewonnen omzet binnen drie jaar na de oprichting, wordt verwacht dat het een systematisch wervingssysteem en respect voor talent had moeten ontwikkelen. Het publiek bevestigde opnieuw de donkere kant van de Koreaanse arbeidsmarkt, wanneer succesvolle bedrijven stagiaires eenvoudigweg gebruiken als 'goedkope arbeidskrachten'. Met name het publieke imago van Yoo Byung-jae en het vermogen om zich in te leven in het gewone volk dat hij via uitzendingen had getoond, werden door dit incident ernstig beschadigd, waardoor het een duidelijk voorbeeld werd van hoe nauw het reputatiemanagement en de rekruteringsstrategie van een bedrijf met elkaar verbonden zijn.

Toen de controverse zich verspreidde, reageerde het bedrijf onmiddellijk. In een interview met de media verklaarde CEO Gyu-seon Yoo dat hij de aankondiging van de rekrutering zou herzien of verwijderen met een korte uitleg dat "het op een misleidende manier geschreven lijkt te zijn", en in feite is de aankondiging momenteel verwijderd. Het is echter moeilijk te zeggen dat deze controverse volledig is opgelost door simpelweg de mededeling te verwijderen. Dit komt omdat veel jonge mensen door dit incident opnieuw beseften hoe bedrijven naar stagiaires en de harde realiteit van de contentproductie-industrie kijken. Uiteindelijk suggereert dit incident dat bedrijven zich niet eenvoudigweg moeten verschuilen achter de naam 'industriepraktijk', maar eerst serieus moeten nadenken over transparantie en eerlijkheid in het wervingsproces en de waarde van arbeid.