취임 1주년 이재명 정부의 명과 암: 국정 쇄신 의지와 국제 범죄의 그늘 > K-wave Trends

Op een persconferentie ter gelegenheid van de eerste verjaardag van zijn inauguratie formaliseerde president Lee Jae-myung zijn sprong naar een 'innovatieve en pragmatische regering' en presenteerde hij vier belangrijke nationale doelstellingen: economie, veiligheid en het vestigen van een sociale orde. Er werd met name een economische blauwdruk naar voren gebracht om overtollige belastinginkomsten uit de halfgeleiderindustrie te gebruiken als katalysator voor nationale groei en om de vruchten van de in bepaalde sectoren geconcentreerde groei over het hele land te verspreiden. Bovendien hebben we onze toewijding aan een onafhankelijke nationale defensie duidelijk gemaakt, inclusief de praktische resultaten van de nucleaire overeenkomst tussen de ROK en de VS, de introductie van nucleaire onderzeeërs en de spoedige terugkeer van de operationele controle in oorlogstijd. Deze acties kunnen worden geïnterpreteerd als een uiting van een sterk vertrouwen dat de komende vier jaar een 'tijd van implementatie' zullen zijn die concrete resultaten zal opleveren, gebaseerd op het vermogen van het bedrijf om te reageren op crises van het afgelopen jaar.

De wil van de president om sociaal onrecht te overwinnen kwam het duidelijkst naar voren in dit interview. Het beleid om aandelenkoersmanipulatie en vastgoedcriminaliteit te definiëren als de belangrijkste boosdoeners die het levensonderhoud van de mensen verwoesten en hen streng te straffen is een uiting van de wil om vals spel en privileges uit te roeien die in de hele samenleving voorkomen. President Lee benadrukte dat innovatie onmogelijk is in een samenleving die profiteert van het overtreden van de regels, en benadrukte dat hij een eerlijke orde zou creëren waarop de mensen kunnen vertrouwen door afwijkingen te normaliseren. Dit wordt geïnterpreteerd als onderdeel van een structurele hervorming die verder gaat dan louter strikte wetshandhaving en die tot doel heeft het soevereiniteitsgevoel van het volk te herstellen en de verantwoordingsplicht van overheidsfunctionarissen te versterken.

In tegenstelling tot het vertrouwen in het overheidsbestuur is de uitbreiding van in het buitenland gevestigde criminele organisaties echter een enorme uitdaging voor de overheid. Volgens een rapport van Amnesty International zijn de fraudecomplexen in Cambodja in één jaar tijd met 62% toegenomen, ondanks de aankondiging van de regering van grootschalig optreden. In tegenstelling tot de bewering van de Cambodjaanse autoriteiten dat ze op 250 plekken hardhandig hebben opgetreden, zijn er maar een paar daadwerkelijk hardhandig opgetreden en ontduiken belangrijke criminelen de wet. In deze situatie worden de slachtoffers niet beschermd, maar behandeld als illegale immigranten of komen ze vast te zitten in een vicieuze cirkel waarin ze in andere criminele organisaties terechtkomen.

De realiteit van het criminele complex in Cambodja gaat verder dan simpele veiligheidskwesties en laat paradoxaal genoeg zien hoe belangrijk samenwerking en druk van de internationale gemeenschap zijn. De publieke opinie in binnen- en buitenland, aangewakkerd door de ongelukkige dood van een jonge Koreaanse man, leidde tot een laattijdig onderzoek door de Cambodjaanse regering, maar de verdenking van samenspanning tussen lokale politie en criminele organisaties en het opschepperige onderzoek zijn nog steeds belangrijke kwesties die niet zijn opgelost. Criminele organisaties negeren internationale onderzoeksnetwerken door hun bases naar stedelijke centra te verplaatsen of door te evolueren naar meer geavanceerde methoden. Onze regering bevindt zich ook in een situatie waarin zij al haar diplomatieke capaciteiten moet mobiliseren om haar burgers tegen deze overzeese misdaden te beschermen en een praktisch ondersteuningssysteem moet opzetten om de slachtoffers te beschermen.

Ondertussen maakte president Lee Jae-myung melding van het recente tekort aan stembiljetten voor lokale verkiezingen en bekritiseerde hij scherp de Nationale Verkiezingscommissie, een staatsagentschap, vanwege haar lakse discipline en gebrek aan gevoeligheid voor soevereiniteit. Hij definieerde dit als een ernstig structureel probleem dat de fundamenten van de democratie doet wankelen, los van de theorie van verkiezingsfraude, en gaf opdracht tot de oprichting van een gezamenlijk onderzoekshoofdkwartier om de waarheid aan het licht te brengen. Dit is ook een weerspiegeling van hoe zijn filosofie van het besturen van een staat, ‘respect voor de soevereiniteit van het volk’, in de bestuurlijke praktijk aan het instorten is. Als gevolg hiervan lijkt de president in zijn tweede ambtsjaar momentum te willen veiligstellen via een tweesporenstrategie die de administratieve precisie intern en de internationale criminele samenwerking extern versterkt.