6·3 지방선거의 역설: 견고했던 이재명 정부 지지율, 균열의 시작인가? > K-wave Trends

Het grootste kenmerk van deze opiniepeiling is de snelle fluctuatie in de waarderingscijfers die zich onmiddellijk na de lokale verkiezingen voordeden. Volgens een onderzoek van Realmeter bedroeg de positieve evaluatie van de prestaties van president Lee in staatszaken 55,2%, een daling van 3,9 procentpunten ten opzichte van de week ervoor, terwijl de negatieve evaluatie 41,0% bedroeg, een stijging van 4,2 procentpunten. Wat vooral opmerkelijk is, is de dagelijkse trend in de goedkeuringscijfers op en onmiddellijk na de verkiezingsdag, waarbij de positieve beoordeling van 58,8% de dag vóór de verkiezingen kelderde naar 51,8% twee dagen na de verkiezingen. Dit bewijst dat niet alleen de teleurstelling over de verkiezingsresultaten, maar ook administratieve onervarenheid, zoals het gebrek aan stembiljetten op stembureaus, de geloofwaardigheid van de regering rechtstreeks heeft geschaad. Het feit dat de negatieve evaluaties na vijf maanden opnieuw de grens van 40% hebben bereikt, kan een indicator zijn dat het leiderschap bij het besturen van staatszaken in grote mate is verzwakt.

De goedkeuringsscores van de partijen veranderden ook snel, vanaf de verkiezingen, tot een zeer spannende race binnen de foutmarge. De Democratische Partij van Korea noteerde 41,8% en de People Power Party noteerde 41,1%, waardoor de kloof tussen de twee partijen werd verkleind tot slechts 0,7 procentpunt. Hoewel de Democratische Partij de verkiezingen zelf won door twaalf regionale hoofdposities veilig te stellen, slaagde zij er niet in de zeer symbolische burgemeester van Seoel te heroveren en verloor zij op belangrijke slagvelden zoals Pyeongtaek, in de provincie Gyeonggi, waardoor de goedkeuringsscore met 3,1 procentpunten daalde. Aan de andere kant slaagde de People Power Party erin een centraal punt te vormen voor overheidscontroles op basis van Seoul, en haar goedkeuringsscore herstelde zich met 2,6 procentpunten. Deze trend betekent dat kiezers zeer gevoelig zijn voor de politieke implicaties van verkiezingsresultaten, en dat de kracht van de steun voor politieke partijen in realtime verandert, afhankelijk van de oorzaak van de overwinning of de nederlaag.

De belangrijkste hitpoints voor de daling van de goedkeuringscijfers zijn de gematigden en kiezers van in de dertig. Kijkend naar gedetailleerde gegevens per leeftijd, bleek het vertrek van dertigers een verbazingwekkende 10,7 procentpunten te bedragen, wat geïnterpreteerd kan worden als de vermoeidheid van dertigers nu het belangrijkste beleidsstandpunt van de regering via de verkiezingen tot uiting komt. De Democratische Partij van Korea kreeg ook een soortgelijke klap te verduren: de goedkeuringsscore voor dertigers daalde met 7,8 procentpunten. Bovendien werd het vertrek van de gematigden op 6,5 procentpunten geschat, waardoor het een dringende taak werd om het vertrouwen van deze kiezers te herwinnen om leiding te kunnen geven aan de volgende politieke situatie. Terwijl conservatieven en mensen van in de zeventig of ouder zich herenigen met de People Power Party, zal het fenomeen van degenen met relatief flexibele politieke opvattingen die de regering en de regerende partij de rug toekeren, naar verwachting in de toekomst een aanzienlijke last op het bestuur van de regering leggen.

De combinatie van het externe economische klimaat en ongunstige administratieve factoren was ook een katalysator die de daling van de goedkeuringscijfers versnelde. De scherpe stijging van de wisselkoers laat in de week en de toegenomen economische onrust fungeerden als een externe variabele in de daling van de goedkeuringscijfers, en het tekort aan stembiljetten bij lokale verkiezingen deed fundamentele twijfels rijzen over het bestuurlijk vermogen van de regering. Zoals Realmeter analyseerde, leidde de combinatie van deze administratieve fouten en economische onzekerheid tot de theorie van overheidscontroles. Als gevolg hiervan gingen deze verkiezingen verder dan een simpele verandering van persoon of de overwinning of nederlaag van een politieke partij, en werden ze een test voor het daadwerkelijke vermogen van de regering om staatszaken uit te voeren. Omdat het rapport een negatieve richting uitwees, werd de eenheid van het draagvlak verzwakt.

Veranderingen in het publieke sentiment per regio zijn ook een belangrijke sleutel tot het lezen van politieke trends. De daling van 6,9 procentpunten in positieve evaluaties in de regio’s Busan, Ulsan en Gyeongnam voorspelt een scheur in het traditionele politieke landschap, en de kernbases van Incheon, Gyeonggi en Seoul daalden ook met respectievelijk 4,7 procentpunten en 3,4 procentpunten, wat een verzwakking van het algehele draagvlak aantoont. Het feit dat de Democratische Partij op grote slagvelden verloor en de People Power Party haar overwinning in Daegu Mayor en Pyeongtaek handhaafde, toont aan dat de conservatieve klasse zich snel verzamelt te midden van een gevoel van crisis. Deze regionale polarisatie en verschuiving in steun duiden erop dat politieke partijen in de toekomst zeer geavanceerde strategische aanpassingen nodig zullen hebben terwijl ze zich voorbereiden op de volgende tussentijdse verkiezingen en de volgende algemene en presidentsverkiezingen.