권력의 정점과 교육의 현장: 중국의 정치적 집중과 한국 교육계의 위기 > K-wave Trends

Het feit dat Tsai Chi, lid van het Permanent Comité, een sleutelfiguur in de Chinese politiek, tegelijkertijd de functie van directeur van de Centrale Partijschool bekleedde, heeft gevolgen die verder gaan dan een simpele verandering van standpunt. Het feit dat hij, die wordt geclassificeerd als de nauwste medewerker van president Xi Jinping, de controle over de Central Party School overnam, die toezicht houdt op de ideologische opleiding en training van hooggeplaatste leidinggevenden van de partij, suggereert dat de ideologische controle en het kerntalentmanagementsysteem van de partij steviger zijn geworden onder het eenmansregime van president Xi. De benoeming van een belangrijk persoon in deze functie, die voorheen werd bekleed door een lid van het Permanent Comité van het Politburo, kan worden geïnterpreteerd als een intentie om de regeringsfilosofie van de partij consequent in te prenten in een snel veranderende interne en externe omgeving. In diplomatieke kringen in Peking is de heersende analyse dat door gelijktijdig toezicht te houden op twee belangrijke assen, het Centraal Bureau en de Centrale Partijschool, de invloed van Tsai Qi binnen de partij vrijwel is verheven tot het niveau van onderbevelhebber.

Aan de andere kant ervaart het Koreaanse onderwijsveld ernstige structurele ontwrichting als gevolg van een gebrek aan leiderschap en buitensporige administratieve lasten. Volgens onlangs vrijgegeven gegevens neemt het aantal gevallen van vervroegde pensionering, waarbij niet alleen wordt gekozen voor managementposities zoals directeuren en vice-directeuren, maar ook voor leraren met een lagere anciënniteit die verantwoordelijk zullen zijn voor de toekomst in de provincie Gyeonggi en in het hele land, snel toe. Dit gaat verder dan een simpele kwestie van individuele beroepskeuze, en bewijst dat scholen niet langer plaatsen zijn waar educatieve waarden worden gerealiseerd, maar zijn verworden tot een moeras van burgerlijke klachten en administratief werk. De lage behandeling van beginnende leraren en de buitensporige werkdruk maken het lerarenberoep minder aantrekkelijk, en de toename van het aantal bestuurders dat een uitweg zoekt door middel van een eervol pensioen in plaats van het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, doet de fundamenten van de schoolorganisatie wankelen.

Conflicten op onderwijsgebied houden rechtstreeks verband met het gebrek aan democratie in leiderschap. Het geval van het willekeurige management van de directeur, dat plaatsvond op een basisschool in Daejeon, is een typisch voorbeeld van het conflict dat ontstaat wanneer de functies van het schoolmanagementcomité en het bibliotheekmanagementcomité, die wettelijke organisaties zijn, worden geneutraliseerd en de legitieme educatieve meningen van leraren worden genegeerd. Het werven van externe instructeurs zonder democratische procedures te doorlopen of zonder toestemming de inhoud van lerarenmessenger te bewerken en te verspreiden, ondermijnt de moraliteit van een onderwijsinstelling enorm. Met name in gebieden waar geen regelgeving bestaat om pesten op de werkvloer te voorkomen, heeft het probleem van de autoriteit van bestuurders die de onderwijscommunicatie blokkeert een ernstig niveau bereikt, waarbij leraren die het slachtoffer zijn geworden, klagen over mentale pijn omdat ze in institutionele blinde vlekken achterblijven.

Te midden van deze chaos zoekt het provinciale onderwijsbureau van Gangwon naar verandering door middel van nieuw leiderschap. De nieuwgekozen hoofdinspecteur van Gangwon, Kang Sam-young, vormt een transitiecommissie en plaatst directeuren en experts op het gebied van onderwijsadministratie met uitgebreide praktijkervaring in de voorhoede om een ​​stabiele beleidsimplementatie na te streven. De door hen voorgestelde 'werkwoordovergangscommissie' bevat de wil om verder te gaan dan het schrijven van routinerapporten en direct te luisteren naar stemmen uit het veld en beleid te concretiseren. Om de belofte van de verkozen president om de nadruk te leggen op een sterke academische achtergrond en loopbaanopleiding te laten slagen, is er dringend behoefte aan een nieuwe vorm van leiderschap die kan breken met de top-down commandostructuur uit het verleden en kan leiden tot nauwe communicatie met schoolleden.

Ondertussen zijn er in sommige gevallen voorbeeldige voorbeelden van horizontale communicatie tussen leerlingen en scholen. De ontmoeting tussen de directeur, de adjunct-directeur en de studentenraad op de Hana High School in Seoul biedt een forum voor communicatie dat de mening van studenten over het schoolmanagement weerspiegelt en wederzijds vertrouwen opbouwt. Zelfs als het een school is die wordt vertegenwoordigd door elite-onderwijs en doorlopende toelating, suggereert dit dat de essentie van een school uiteindelijk afhangt van hoe flexibel bestuurders, studenten en docenten communiceren. Deze pogingen om het dwingende top-down management te doorbreken en de autonome activiteiten van leerlingen te garanderen en dit in het leerplan weer te geven, kunnen een belangrijk alternatief model zijn dat de hierboven genoemde conflicten op het schoolveld kan helen.