Uit recentelijk vrijgegeven opiniepeilingen blijkt dat de goedkeuringsscore van president Lee Jae-myung al zes weken op rij is gedaald, en uit een enquête van Gallup Korea bleek dat deze met 51% het laagste niveau sinds zijn aantreden bereikte. Opmerkelijk is het feit dat negatieve evaluaties voor het eerst de symbolische drempel van 40% hebben overschreden, wat bewijst dat er zelfs binnen de kernaanhangers van het regime scheuren ontstaan. Organisaties zoals Realmeter presenteerden een goedkeuringsscore van 46,5% en wezen erop dat de kloof tussen positieve en negatieve evaluaties was verkleind tot binnen de foutmarge. Deze numerieke veranderingen gaan verder dan een simpele beweging van aanhangers en betekenen dat het proces van reorganisatie van het traditionele politieke landschap, waarin gematigden vertrekken en conservatieven zich verenigen, versnelt.

De belangrijkste drijvende kracht achter de daling van de goedkeuringscijfers is de economische crisis van 'drievoudige ontberingen' in het levensonderhoud van het volk, vertegenwoordigd door hoge inflatie, hoge wisselkoersen en hoge rentetarieven. Het publiek voelt geen echte verbetering in hun levenskwaliteit te midden van de aanhoudend hoge inflatie en een onstabiele vastgoedmarkt, en deze ontevredenheid leidt direct tot negatieve evaluaties van de prestaties van overheidszaken. Bovendien heeft het wanbeheer van de stembiljetten door de verkiezingscommissie het politieke landschap hard getroffen, waardoor het wantrouwen in de eerlijkheid toenam, en het politieke conflict tussen de regerende en oppositiepartijen, zoals de afschaffing van de aanvullende onderzoeksrechten van de aanklager, heeft de situatie verergerd, wat heeft geleid tot een aanzienlijk verlies aan momentum voor het besturen van staatszaken. Uiteindelijk reageren burgers gevoeliger op economische instabiliteit die hun portemonnee bedreigt dan op politieke gevechten.

In deze situatie krijgt de aanvullende begroting van de regering om de AI-industrie te bevorderen te maken met sterke terugslag van de oppositiepartij, de People Power Party. De People Power Party heeft scherpe kritiek op de laatste stap van de regering als een 'cash-spreading-truc' om de daling van de goedkeuringscijfers goed te maken, en eist fundamentele maatregelen door middel van innovatie op regelgevingsgebied en het revitaliseren van particuliere investeringen in plaats van een eenmalige financiële injectie. De logica van de oppositiepartij is met name dat het opnieuw afsluiten van de aanvullende begrotingskaart, ondanks het feit dat er nog maar twee maanden geleden een grootschalige subsidie ​​voor schade aan de olieprijs werd uitgevoerd, een onverantwoorde actie is die de begrotingssoliditeit schaadt. Dit creëert een raamwerk waarin de nationale financiën worden gebruikt als een politiek instrument om de goedkeuringscijfers te verdedigen, waardoor de oprechtheid van het regeringsbeleid in twijfel wordt getrokken.

Ook de dynamiek binnen de politieke wereld fluctueert. De Democratische Partij van Korea streeft ernaar steun te verwerven via zaken als investeringen in halfgeleiders van Honam, maar de interne concurrentie op leiderschap lijkt steeds heviger te worden, waarbij voormalig premier Kim Min-seok hoog scoort in een onderzoek naar de voorkeuren voor de volgende partijleider. Aan de andere kant wordt de People Power Party geconfronteerd met de uitdagingen van conflicten binnen de partijen rond de acties van vertegenwoordiger Jang Dong-hyuk en het vertrek van gematigden. Deze politieke chaos, gekoppeld aan de goedkeuringsscore van de president, heeft een directe impact op de goedkeuringsscores van politieke partijen, en kiezers zijn op zoek naar een politieke partij die het vermogen heeft om daadwerkelijk het levensonderhoud van het volk op te lossen in plaats van de eenzijdige dominantie van één partij. Uiteindelijk zal de politieke beweging voorafgaand aan de Nationale Conventie van augustus een belangrijk keerpunt zijn dat de toekomstige richting van de staatszaken zal bepalen.