Aan het begin van de competitie begon Iga Sibion Tech, derde op de wereldranglijst, aan een onstuitbare run richting het kampioenschap, waarmee ze haar ongeëvenaarde 'Queen of Clay Court'-status liet zien. Ze overweldigde haar tegenstander met overweldigende vaardigheden uit de eerste ronde en herhaalde haar 2-0 overwinning in de tweede en derde ronde door te pronken met haar unieke solide ritme en perfecte aanvals- en verdedigingsovergangen. Haar verbazingwekkende record van 42 overwinningen en 3 verliespartijen was een indicatie waarom ze de sterkste speler op Roland Garros werd genoemd, en fans voorspelden uiteraard haar vijfde overwinning. Destijds bereikten topspelers zoals Belinda Bencic ook de derde ronde met stabiele prestaties, en de heersende analyse was dat dit toernooi zou uitgroeien tot een monopoliesysteem voor de best geplaatste spelers.

Maar zoals het gezegde luidt dat er geen eeuwige winnaar bestaat in de sportwereld, werd er een drastische verandering in de luchtstroom waargenomen toen de competitie halverwege was. De wedstrijd tegen Marta Kostuk in de ronde van 16 was een pijnlijke tegenslag voor Scibion ​​Tech. Op de dag van zijn 25e verjaardag brak Sibion ​​Tech als eerste in de eerste set en nam een ​​voordelige positie in, maar ging ten onder met een reeks dubbele fouten en fouten. Uiteindelijk bogen ze voor Kostuk 7-5, 6-1 en leden ze de vernedering dat ze voor het eerst sinds 2019 in de achtste finales werden uitgeschakeld. Dit ging verder dan alleen het verliezen van één wedstrijd en stelde haar voor de serieuze taak om er twee opeenvolgende seizoenen niet in te slagen de titel op het gravel te winnen.

De overwinnaar, Marta Kostuk, was werkelijk een sensatie. Zelfs vóór dit toernooi behaalde ze een record van 16 opeenvolgende overwinningen op het gravel door het Rouen-toernooi en de Madrid Open op rij te winnen, en had ze haar beste gravelseizoen sinds Justine Henin in 2005. Kostuk, die haar eerste overwinning in haar carrière behaalde tegen Sibiontech, staat nu in de kwartfinales tegenover Elina Svitolina, de senior van haar land. Ondertussen toonde Alexander Zverev bij het herenenkelspel zijn gezondheid door de kwartfinales te bereiken met een bekwame prestatie, en in het damesenkelspel schreef veteraan Sorana Krstea een drama van menselijke overwinning door voor het eerst in 17 jaar de kwartfinales te bereiken, waarmee een interessante structuur van generatiewisseling en een strijd tussen de machtigen werd voltooid.

Deze French Open ging verder dan louter een toernooi om de winnaar te bepalen, en toonde duidelijk de beslissende invloed aan die generatiewisselingen en psychologische druk in de tenniswereld hebben op overwinningen en verliezen. Zoals Civil Tech in zijn eigen interview na het verlies onthulde, suggereren de buitensporige spanning en lichaamsreactie die tijdens het spel werden gevoeld dat zelfs spelers van wereldklasse niet vrij kunnen zijn van enorme druk. Daarnaast is er een analyse dat externe omgevingsfactoren, zoals de dagelijkse hitte, een obstakel vormen voor het conditiebeheer van spelers en fungeren als een variabele die ervoor zorgt dat sterke spelers uit de rij vallen. Het rode vuil van Roland Garros stelt niet alleen de vaardigheden van de spelers op de proef, maar ook hun mentale weerbaarheid.