De grootste drijvende kracht achter deze stijging in kijkcijfers is de terugkeer van Ma Dong-seok, een personage waarvan men dacht dat het dood was. In het verleden kreeg hij een mysterieus ongeluk tijdens een zakenreis naar Marokko en verloor zijn geheugen, maar keerde terug met een nieuwe identiteit als ‘Martin Jang’ en begon zijn wraak op Chae Hwa-young aan te scherpen. Chae Hwa-young maakte de fatale fout door Ma Dong-seok te accepteren als de redder om haar financiële crisis op te lossen, niet wetende dat dit haar ondergang zou bespoedigen. De psychologische confrontatie tussen de personages die in dit proces worden getoond en de gespannen ontwikkeling van het benaderen van hen terwijl ze hun identiteit verborgen hielden, gaven de kijkers een gevoel van plezier dat hun frustratie wegspoelde. Met name de structuur waarin Oh Jang-mi en Ma Dong-seok, de onderwerpen van wraak, samenwerken om Chae Hwa-young te onderdrukken, fungeert als een sleutelas die de onderdompeling in de tweede helft van het drama maximaliseert.

De ‘digital tracking’-scène, die de technologische spanning toevoegde, was ook een beslissende factor bij het genereren van deze kijkcijfers van 6,1%. Han Young-ja en Kang Baek-ho voerden een gewaagde operatie uit om de mobiele telefoon van Chae Hwa-youngs rechterhand Lee Kang-hyuk te hacken, en deze scène was het hoogtepunt van de uitzending van de dag, met het hoogste aantal kijkers per minuut. Het brak met de ouderwetse methode om boosdoeners eenvoudigweg te straffen en zorgde voor nieuw entertainment voor de kijkers door moderne hacktechnologie in een wraakverhaal te integreren. Lee Kang-hyuk kwam in een situatie terecht waarin al zijn bewegingen aan het licht kwamen zonder te weten dat al zijn bewegingen in de gaten werden gehouden, en dit werd een krachtig wapen om zowel Chae Hwa-young als Lee Kang-hyuk tegelijkertijd onder druk te zetten. Deze ontwikkeling verhoogde het tempo van het stuk nog meer en bracht een gevoel van urgentie over dat de kijkers deed zweten.

Het onderwerp geboortegeheimen en het bijhouden van slush-fondsen, die door het hele drama heen worden geplaatst, maakt op slimme wijze gebruik van de clichés van traditionele dagelijkse drama's en draagt bij aan het plezier. Het wordt onthuld dat Kang Baek-ho de echte opvolger is van Dream Hotel, en de strijd van Chae Hwa-young om het gat in het slush-fonds te vullen benadrukt op dramatische wijze de verwarde relatie tussen de personages. Chae Hwa-young zet haar gewetenloze daden voort, zoals het omkopen van de politie om moordbewijsmateriaal te stelen, maar het netwerk van haar misdaden wordt geleidelijk kleiner. Zo zorgt de verschijning van een slechterik die weigert zijn fouten toe te geven tot het einde ervoor dat kijkers sterkere straffen willen en speelt het een rol bij het verhogen van de verwachtingen voor het einde naar het hoogste niveau.

De door het productieteam gekozen winnende beslissing van ‘verlenging met 20 afleveringen’ wordt deze keer ook beschouwd als een verborgen factor bij het breken van de kijkcijfers. In plaats van simpelweg het verhaal te vergroten, hebben we de dichtheid van het verhaal vergroot en het wraakverhaal van het personage strakker gestructureerd, waardoor er geen ruimte is voor kijkers om af te dwalen. Naast de waarde ervan als Ham Eun-jungs stabiele terugkeer naar het acteren, komt de kwaliteit van het werk zelfs nog meer tot uiting in de richting van de tweede helft, ondersteund door de gepassioneerde vertolkingen van de hoofdrolspelers. De conflictstructuur die sinds het begin van de uitzending is opgebouwd, ziet eindelijk het levenslicht en heeft zich bewezen als het werk dat nog voor het einde de meeste aandacht krijgt. Dit betekent uiteindelijk dat de strategie van het productieteam om precies te begrijpen wat voor soort 'Cider'-ontwikkeling de kijkers wilden, succesvol was.