De visie van de Canadese regering op dit project is zeer pragmatisch. De introductie van twaalf nieuwe onderzeeërs ter vervanging van de verouderde onderzeeërs van de Victoria-klasse is de grootste defensie-investering sinds de Tweede Wereldoorlog en is een gouden kans voor Canada om zijn binnenlandse scheepsbouwindustrie weer op te bouwen en zijn industriële ecosysteem nieuw leven in te blazen. De Canadese autoriteiten hebben beide partijen zelfs al een voldoende gegeven voor de prestaties van de onderzeeër zelf, en wijzen ook 50% van het beoordelingsgewicht toe aan logistieke ondersteuning en onderhoudscapaciteiten en 15% aan economische voordelen en strategische waarde, en houden de industriële impact nauwlettend in de gaten. Men kan zeggen dat dit het resultaat is van Canada's sterke wil om de fundamenten van zijn economie te verbeteren door niet alleen uitstekende onderzeeërs te kopen, maar deze ook tientallen jaren te onderhouden en te repareren, lokale banen te creëren en technologie over te dragen.

De strategie van Korea kan worden samengevat als ‘uitgebreide pakketdeals’ en ‘agressieve lokalisatie’. Hanwha Ocean doet een beroep op de Canadese regering door te beloven economische kansen te creëren ter waarde van 70 miljard Canadese dollar, 500.000 banen te creëren en 100 miljard dollar bij te dragen aan het bbp in 2044. Met name de uitgebreide zakelijke overeenkomsten (MOU's) die zijn ondertekend met 67 lokale bedrijven, waaronder Blackberry en PCL Construction, zenden een krachtige boodschap uit dat Korea zichzelf zal profileren als een partner van de Canadese industrie, en niet alleen als een exporteur. Bovendien vergroot de alomvattende stimuleringsstrategie van de regering, zoals 'Project Beaver', dat waterstofvrachtwagens en infrastructuur bouwt, de mogelijkheid om orders binnen te halen door te bewijzen dat Korea in staat is tot diepgaande samenwerking met Canada, niet alleen op het gebied van de defensie-industrie, maar ook op het gebied van energie en toekomstige mobiliteit.

De Duitse TKMS vecht terug door ‘kwalitatieve uitmuntendheid’ en ‘NAVO-alliantiesolidariteit’ als wapens te gebruiken. Ze beloven 160 miljard dollar aan economische activiteit en meer dan 650.000 banen te creëren, waarbij ze cijfers presenteren die qua volume niet achterblijven, terwijl ze een strategie van ‘kwalitatieve differentiatie’ gebruiken die de nadruk legt op diepgaande samenwerking met belangrijke bedrijven in plaats van op het aantal partnerschappen. Met name de politieke en diplomatieke banden van Duitsland als lid van de NAVO zijn krachtige wapens. Het voorstel om bewezen ervaring met het ontwerpen van onderzeeëronderhoudsfaciliteiten te delen door middel van samenwerking met Noorwegen herinnert de Canadese marine er voortdurend aan wie haar langdurige, betrouwbare bondgenootpartner is en houdt Korea onder controle in een snel veranderende internationale veiligheidsomgeving.

Vanuit het perspectief van Korea heeft dit project een speciale betekenis omdat het verder gaat dan alleen maar een stijging van de omzet en een bruggenhoofd is voor toegang tot de ‘NAVO-markt’. Zoals minister van Handel, Industrie en Energie Kim Jeong-gwan al zei, is de heersende inschatting dat Korea de overhand heeft wat betreft de objectieve prestaties van onderzeeërs en het pakket industriële samenwerking, maar het is te vroeg om optimistisch te zijn, aangezien de defensie-industrie niet los kan worden gezien van diplomatieke beslissingen. Het ecosysteem van de binnenlandse defensie-industrie maximaliseert het concurrentievermogen door technologische vooruitgang, waarbij Ulsan City onlangs de ontwikkeling van waterstofbrandstofceltechnologie voor onderzeeërs van de volgende generatie heeft versneld in samenwerking met HD Hyundai Heavy Industries en anderen. Als deze technologische trots en economische samenwerkingskaart overeenkomen met de strategische beslissing van Canada, zal Korea een prestatie leveren die een nieuwe mijlpaal zal markeren in de geschiedenis van de mondiale export van onderzeeërs.