De mazen in het kindermaaltijdkaartensysteem hebben het chronische wanbeheer van onze welzijnsadministratie blootgelegd. Als resultaat van een gezamenlijk overheidsonderzoek werd bevestigd dat het morele risico een kritiek niveau had overschreden, waarbij kaarten voor ondervoede kinderen werden gebruikt om alcohol en sigaretten te kopen, en zelfs kaarten werden misbruikt op naam van overleden kinderen. Met name het gebrek aan betalingssystemen bij algemene supermarkten is een maas in de wet geworden waardoor sociale begrotingen van hun oorspronkelijke doel worden afgeleid en naar de aankoop van dagelijkse benodigdheden of het gebruik van amusementsfaciliteiten vloeien. De regering heeft nu aangekondigd dat zij het systeem voor het blokkeren van betalingen zal uitbreiden naar algemene supermarkten en het management van aangesloten winkels zal versterken, maar het is moeilijk om de kritiek te vermijden dat het lakse bestuur van de lokale overheid de uitkeringen die naar 150.000 kansarme kinderen zouden moeten gaan, heeft geschaad. We mogen niet vergeten dat echte welvaart niet simpelweg het uitdelen van een kaart is, maar het opzetten van een strak toezichtnetwerk om ervoor te zorgen dat de kaart volledig verbonden is met de maaltijd van elk kind.

Op economisch gebied is er een pijnlijk rapport verschenen: de Koreaanse aandelenmarkt is er niet in geslaagd te worden opgenomen in de MSCI-index voor ontwikkelde landen. Ondanks dat de regering innovatieve maatregelen nam, zoals het openstellen van de valutamarkt om de kapitaalmarkt vooruit te helpen, slaagde zij er niet in om het vertrouwen van mondiale investeerders volledig te winnen. MSCI erkende de inspanningen om het systeem van de Koreaanse markt te verbeteren, maar wees erop dat het wantrouwen van beleggers in het markttoezichtsysteem na de hervatting van de valutabeperkingen en short selling niet is opgelost. De regering is optimistisch dat dit in de toekomst op natuurlijke wijze zal worden geïntegreerd door middel van gestage hervormingen, maar het oordeel van de markt is hardvochtig. Als we niet stoppen bij het simpelweg aankondigen van een routekaart en zorgen voor fundamentele markttransparantie die buitenlandse investeerders daadwerkelijk kunnen ervaren, evenals voor innovatie op regelgevingsgebied, zal de titel van ‘ontwikkelde landenindex’ voorlopig waarschijnlijk een verhaal uit de verre toekomst blijven.

Luisteren naar het publieke sentiment rond de vastgoedmarkt en het bespreken van pensioenhervormingen zijn de plaatsen waar de wil van de regering om beleid te voeren op de proef wordt gesteld. De regering legt de nadruk op communicatie door zich voor te bereiden op een grootschalig nationaal debat voorafgaand aan de omvangrijke vastgoedmaatregelen die in juli zullen worden aangekondigd, maar de onrust op de markt is nog steeds niet opgelost. Nu de stijgende huizenprijzen, de regionale polarisatie en de aanscherping van de regelgeving inzake kredietverstrekking worden voorspeld, zijn de berekeningen van mensen ingewikkelder geworden. Tegelijkertijd heeft de opnieuw geactiveerde pan-ministeriële taakgroep voor pensioenhervormingen een ambitieus plan opgesteld om de meerlaagse structuur te herstellen die nationale, basis-, pensioen- en persoonlijke pensioenen met elkaar verbindt. Het verhogen van de rendementen van fondsen en het waarborgen van de duurzaamheid zijn dringende taken, maar pensioenvraagstukken, waar intergenerationele belangen met elkaar verweven zijn, vereisen een meer verfijnde sociale consensus dan welk ander beleid dan ook. De belangrijkste vraag is of de reeks hervormingen die door de regering worden gepromoot verder zullen gaan dan louter numerieke stabiliteit en zullen leiden tot pensioenzekerheid die de mensen kunnen voelen.

Ondertussen is het conflict tussen de distributiesector en de financiële sector een representatief voorbeeld van hoe de logica van het kapitaal het levensonderhoud en de werkplek van mensen beïnvloedt. De situatie is zeer precair nu de vakbond Homeplus en het management gezamenlijk oproepen om een ​​faillissement te voorkomen en aan te dringen op kredietsteun van Meritz Financial Group, de grootste crediteur. Ondanks de dringende noodzaak om fondsen te werven voor de heropleving van het bedrijf, geven crediteuren prioriteit aan risicoaversie en weigeren ze steun. Bovendien waarschuwt het vermoeden van belastingontduiking ter waarde van 16 biljoen won in verband met vloeibare elektronische sigaretten hoe blinde vlekken in het management tot enorme economische verliezen kunnen leiden. De regering neemt een voorzichtige houding aan en noemt het ontbreken van officiële statistieken als reden, maar als illegale activiteiten misbruik blijven maken van het juridische vacuüm, zal de belastingrechtvaardigheid onvermijdelijk instorten. De rol van het openbaar bestuur bij het balanceren van sociale verantwoordelijkheid en economische belangen is urgenter dan ooit.