Wen Wen, een cheerleader voor het Taiwanese professionele honkbalteam Chungshin Brothers, heeft onlangs een verschrikkelijk incident meegemaakt waarbij ze werd aangevallen met een wapen in de nek door een mannelijke fan van in de vijftig op een privé-filmlocatie. Het was een urgente situatie die tot meer slachtoffers had kunnen leiden als er op het moment van het incident geen snelle reactie en onderdrukking door de functionarissen ter plaatse was geweest. De crimineel zwaaide met een wapen dat wel 9 cm lang was, en het tafereel veranderde in chaos, met drie mensen in de buurt die probeerden hem gewond te houden. Gelukkig is Wonwon herstellende van een spoedoperatie, maar dit incident schokte het publiek omdat het niet simpelweg een toevallige misdaad was, maar het resultaat van de ‘sasaengfan’-achtige obsessie die de dader had ontwikkeld door het slachtoffer jarenlang aanhoudend te volgen.

Als resultaat van het politieonderzoek kwam aan het licht dat de crimineel iemand was die enorm veel tijd en geld had geïnvesteerd in het volgen van elke beweging van het slachtoffer. Zelfs na zijn arrestatie had hij geen spijt van zijn fouten, maar toonde hij zich eerder vijandig en wekte woede op door te beweren dat het slachtoffer hem zo had gemaakt. Hij gebruikte zelfs irrationele woorden en daden om zijn misdaad te rationaliseren, zoals de organisator van het evenement de schuld geven van de misdaad, waardoor we een idee kregen van hoe ernstig zijn perceptie was vertekend. Hij is naar de aanklager gestuurd op beschuldiging van poging tot moord, maar hij gaat nog steeds door met het afdoen van zijn obsessie als liefde en handhaaft een niet-reflecterende houding, waardoor duidelijk de donkere kant van de fandomcultuur van onze samenleving wordt onthuld.

Als gevolg van dit incident werden grote veranderingen in het beveiligingssysteem om de veiligheid van cheerleaders en atleten te garanderen onvermijdelijk. De club versterkte onmiddellijk haar beveiligingspersoneel en voerde krachtige beschermingsmaatregelen in, waaronder een volledig verbod op ontmoetingen op weg naar huis van het werk of deelname aan privé-evenementen, wat het belangrijkste communicatiekanaal met fans was geweest. Dit suggereert dat de hele Taiwanese professionele honkbalgemeenschap het gevoel van crisis deelt dat secundaire schade niet langer kan worden voorkomen met een veiligheidsbeheersysteem dat uitsluitend afhankelijk is van individuele passie. Vooral omdat de club in kwestie ook veel Koreaanse cheerleaders heeft, vergroot dit incident het bewustzijn van veiligheidskwesties bij ons personeel dat in andere landen werkt.

Ondertussen wordt in de politieke wereld het woord ‘cheerleader’ metaforisch gebruikt en staat het in het middelpunt van de controverse, en de symboliek van dit beroep wordt door onze hele samenleving geconsumeerd. Maar in wezen zijn cheerleaders professionele artiesten en werkers die de sport spannend maken, en hun karakter en fysieke veiligheid moeten voorrang krijgen boven alle andere waarden. Fandom zou de entiteit moeten zijn die een gezonde sportcultuur creëert door middel van gejuich en steun, maar dit incident diende als waarschuwing dat het geweld dat verborgen zit achter de naam ‘fan’ op elk moment de levens van anderen kan bedreigen. Nu is het tijd om een ​​gezond publiek perspectief op sterren te creëren, vergezeld van het opzetten van een gedegen vangnet op clubniveau.