Messi scoorde meerdere doelpunten in de tweede groepswedstrijd tegen Oostenrijk en markeerde zijn 18e doelpunt op het WK. Dit record overtrof het vorige record van 16 doelpunten van de Duitse Miroslav Klose, waardoor hij de speler met de meeste doelpunten in de WK-geschiedenis werd. Ondanks de pijnlijke fout om vroeg in de wedstrijd een strafschop te missen, zette hij zijn team op voorsprong door in de 38e minuut van de eerste helft met niet aflatende concentratie het eerste doelpunt te scoren. Vervolgens toonde hij in de verlenging van de tweede helft vasthoudendheid door de bal tot het einde te achtervolgen in een chaotische situatie voor het doel, waarbij hij zijn 18e doelpunt scoorde, waarmee de overwinning werd bezegeld. Het feit dat Messi verantwoordelijk is voor alle vijf doelpunten die Argentinië in dit toernooi scoorde, bewijst dat hij nog steeds de alfa en omega van de Argentijnse aanval is.

De lof voor Messi stroomt binnen, zowel op als buiten het veld, en het is meer dan alleen maar lof: het is een uiting van respect. Bondscoach Lionel Scaloni zei dat hij niet langer verrast was door de prestaties van Messi en sprak zijn dankbaarheid uit voor het feit dat hij tegelijkertijd met hem van het spel kon genieten. Collega-verdediger Nahuel Molina keek niet alleen naar hem op als teamgenoot, maar ook als idool en gids van het team, en bekende dat hij enorm veel geluk had gehad om met hem samen te werken. Toonaangevende buitenlandse media besteden ook aandacht aan zijn prestaties, die zelfs op 39-jarige leeftijd geen tekenen van achteruitgang vertonen. Reuters en de Associated Press benadrukten dat hij een record scoorde in zes opeenvolgende WK-wedstrijden, wat bewijst dat zijn vermogen om de ruimte binnen te dringen en zijn beslissingsmacht nog steeds tot de beste ter wereld behoren.

Dit WK in Noord- en Midden-Amerika wint niet alleen aan belangstelling omdat het Messi's soloprestatie is, maar ook omdat hij in het algemeen in een zeer snel tempo scoort. De cumulatieve score overschreed de 100 doelpunten in slechts 33 wedstrijden sinds de start van het toernooi, het snelste tempo in 68 jaar sinds het WK van 1958 in Zweden. Maar naast deze vuurkracht trekt dit toernooi ook veel aandacht vanwege de bijzonder frequente eigen doelpunten. Er zijn al acht eigen doelpunten gescoord, en gezien het feit dat slechts ongeveer een derde van het hele speelschema is gespeeld, is het zeer waarschijnlijk dat de ploeg het record voor de meeste eigen doelpunten zal verbreken. Dit suggereert dat verdedigers in het moderne voetbal vaak in onvoorspelbare situaties worden geplaatst als gevolg van sterke druk en snelle overgangen tussen aanval en verdediging.

Kijkend naar de concurrentie bestaan er verschillende verhalen naast Messi's recordbrekende optreden. Salah herschreef de geschiedenis door Egypte naar de overwinning te leiden, en de hevige strijd tussen Jordanië en Algerije demonstreerde duidelijk de inherente spanning van het WK. Daarnaast prikkelen factoren buiten het spel, zoals de herplaatsing van de scheidsrechter die vier jaar geleden betrokken was bij het 'Mirakel van Doha', de nostalgie van voetbalfans. Ondanks een reeks eigen doelpunten en een mix van goed en pech, leidt de gigantische zon genaamd Messi de planeet Argentinië en rent zonder aarzeling richting het toernooi. Het WK van dit jaar, dat zich heeft uitgebreid naar 48 landen en het aantal wedstrijden enorm heeft vergroot, zorgt voor meer drama dan ooit tevoren.