De 49e herdenkingsdienst, die strikt werd nageleefd door het Citizen's Cooperation Promotion Agency van het Gwangju Metropolitan Office of Education, werd gehouden onder vier thema's: herinnering, condoleances, troost en toewijding, en het verlangen naar de overledene werd geuit. De scène waar de nabestaanden, vrienden en burgers samenkwamen om de onvervulde droom van de overledene te herdenken, was de hele dag gevuld met tranen. In het bijzonder werd het verhaal bekend van Chae-won, die ervan droomde tijdens haar leven medische noodtechnicus te worden, en op het moment dat de Gwangju Fire Protection Branch van de National Government Employees' Union een ere-brandweercertificaat uitreikte aan de nabestaanden, barstten de aanwezigen opnieuw in tranen uit die ze hadden ingehouden. Behalve dat het simpelweg een plek was om verdriet te delen, viel de poging om opnieuw te bevestigen dat de overledene een waardevol persoon was die de toekomst van onze samenleving zou leiden en om haar volledig te herinneren als 'Chaewon' in plaats van als een 'slachtoffer van het incident' op.

Bij deze herdenkingsdienst werden herdenkingstoespraken gehouden door degenen die speciaal waren voor de overledene, wat de harten raakte van degenen die toekeken. Mijn beste vriendin, Na-Hyeon Kim, uitte haar spijt en verlangen terwijl ze keek naar de lege plek van haar vriendin, van wie ze dacht dat die vijf of tien jaar later nog steeds aan haar zijde zou staan, en haar moeder introduceerde kalm het leven van haar kind, dat de familie altijd aan het lachen maakte omdat haar bijnaam 'Hoop' was. Gele vlinderinsignes gemaakt door de moeder werden één voor één op de harten van rouwenden gehangen. Dit symboliseert het liefdevolle geloof van de nabestaanden dat hun dochter een gele vlinder werd en aan hun zijde bleef dankzij de vlinders die onmiddellijk na het incident naar het toneel vlogen en de vlinderafbeelding die op de urn was gegraveerd. De herdenkingszaal, waar zelfs de hond aanwezig was die al meer dan tien jaar bij hem was, liet duidelijk zien hoeveel liefde hij tijdens zijn leven aan veel mensen had gegeven.

Verschillende figuren, waaronder minister van Gendergelijkheid en Familie Won Min-kyung, die de herdenkingsceremonie bijwoonden, waren het erover eens dat onze samenleving haar zware verantwoordelijkheid volledig moet beseffen. Naast het simpelweg rouwen om de dood van een individu, benadrukt het dat veiligheid tegen misdaad en bescherming van slachtoffers de meest fundamentele verantwoordelijkheden van onze samenleving zijn. De leraar in de klas van de overledene wees er ook op dat het een beschamende fout van de kant van volwassenen was om de normale routine van het thuiskomen van school niet te beschermen, en riep op tot een grondige reorganisatie van het sociale vangnet om te voorkomen dat dergelijke tragedies zich opnieuw zouden herhalen. Dit was een strenge waarschuwing over de structurele tekortkomingen in onze samenleving die er niet in slaagden de overledenen te beschermen, en een stem die benadrukte dat er in de toekomst een praktisch veiligheidsbeleid voor jongeren en vrouwen moet komen.

De stemmen van burgers die oproepen tot zware straffen voor de dader, Jang Yoon-gi (23), worden ook sterker vanaf de 49e ramp. Omdat het eerste proces tegen de dader die wordt beschuldigd van moord en aanranding gepland staat op de 22e, de dag na de herdenkingsdienst, zijn lokale vrouwengroepen en burgers van plan een persconferentie voor de rechtbank te houden en zware straffen te eisen. Gerechtigheid zal de eerste stap zijn in het oplossen van het onrecht van het slachtoffer en een proces dat een krachtige waarschuwingsboodschap zal sturen naar potentiële criminelen. Rouwenden hopen oprecht dat dit proces verder zal gaan dan eenvoudige juridische procedures en de realisatie zal worden van gerechtigheid die ervoor zal zorgen dat nooit meer onschuldige levens zullen worden opgeofferd aan geplande misdaden op deze aarde.