De sleutel tot dit diner ligt in de symboliek van het standpunt en het object. Het feit dat de president vertegenwoordiger Song Young-gil alleen ontmoette toen hij terugkeerde naar staatszaken, bewijst het politieke gewicht dat vertegenwoordiger Song binnen de partij heeft. Momenteel is vertegenwoordiger Chung Cheong-rae begonnen zijn macht te versterken door zijn bod voor een tweede termijn te formaliseren en zelfs de partijfunctionarissen te herschikken, maar binnen de pro-Myung-factie zijn er nogal wat kritische meningen over de herbenoeming van vertegenwoordiger Chung. In het bijzonder duiden mensen die dicht bij Rep. Song staan ​​op het ongemak van de president over de acties van vertegenwoordiger Chung, wat suggereert dat de situatie aanzienlijk zou kunnen veranderen als Rep. Song meedoet aan de race om het partijleiderschap. Vertegenwoordiger Song zelf onthoudt zich van iets te zeggen en noemt het 'NCND', maar zijn standpunt dat hij zijn toekomst zal onthullen na zijn zakenreis naar de VS suggereert dat de teerling al is geworpen.

De belangen tussen politieke facties rond de concurrentie om het partijleiderschap worden steeds scherper. Afgevaardigde Chung Cheong-rae verzamelt sterke aanhangers door de volledige afschaffing van de aanvullende onderzoeksrechten van de aanklager aan te voeren als rechtvaardiging voor herbenoeming. Aan de andere kant bekritiseerden partijleiders, waaronder secretaris-generaal Cho Seung-rae, dat het debat waarin de kandidatuur van een specifiek persoon wordt bestreden of gesteund, op zichzelf de kwaliteit van de nationale conventie verlaagt, en riepen ze op tot een wedstrijd waarin het presenteren van een visie centraal staat. In deze trend maakt premier Kim Min-seok zijn aanwezigheid bekend door de verantwoordelijke rol van de partij te benadrukken, en als Rep. Song Young-gil zich aansluit, is de kans groot dat er een structuur van ‘Jeong Cheong-rae versus anti-Jeong Cheong-rae’ zal worden gevormd. Sommigen beweren dat Rep. Song en premier Kim solidair zijn, maar de heersende mening is dat het moeilijk is om vanaf het begin een eenwording tot stand te brengen vanwege de aard van de partijpolitiek.

De beweging van de Honam-gemeenschap kwam ook naar voren als een variabele voor deze nationale conventie. Het feit dat meer dan 100 professoren in de regio's Gwangju en Jeonnam publiekelijk Rep. Song Young-gil hebben gesteund als de volgende partijleider is een politieke boodschap die verder gaat dan alleen het aanbevelen van iemand. Ze uitten hun bezorgdheid over het conflict van vertegenwoordiger Chung Cheong-rae met het Blauwe Huis en de acties van premier Kim Min-seok tijdens het regime van de staat van beleg, en evalueerden de ervaring van Rep. Song en het vermogen om op crises te reageren zeer. Om het gevoel van regionale achterstelling te verlichten dat Honam wordt gemarginaliseerd in de centrale politiek, ondanks dat het de kernbasis van de Democratische Partij is, is er een strategische keuze om de regionale ontwikkeling te stimuleren via Rep. Song, de grootste figuur sinds voormalig president Kim Dae-jung. Dit kan worden geïnterpreteerd als een waarschuwing van het lokale publieke sentiment tegen de reguliere krachten binnen de partij en als een specifieke eis voor de samenstelling van de volgende leiding.

Vanuit beleidsperspectief verheft vertegenwoordiger Song Young-gil een krachtige stem en pleit hij krachtig voor de overdracht van operationele controle in oorlogstijd. Hij aarzelt niet om onconventionele opmerkingen te maken, zoals het definiëren van het herstel van de operationele controle in oorlogstijd als een natuurlijk recht van een soevereine natie en het vergelijken van publieke aarzeling daarover met 'slavengeest'. In reactie hierop bekritiseerde onafhankelijk parlementslid Han Dong-hoon deze bewering als niets meer dan een fantasie van de onafhankelijke factie die veiligheidsrisico's over het hoofd zag, wat leidde tot een fel debat. Op deze manier benadrukt Rep. Song zijn duidelijkheid op het gebied van diplomatie en veiligheid, vooruitlopend op zijn uitdaging voor het partijleiderschap, en maakt hij duidelijk dat hij verder zal gaan dan de simpele concurrentie binnen de partij en het voortouw zal nemen bij het regelen van staatszaken. Het belangrijkste punt om op de komende nationale conventie in de gaten te houden is of een dergelijke harde lijn de steun kan verwerven van de gematigden en de meerderheid binnen de partij.