‘슈퍼 달러’의 역설: 한국 경제, 펀더멘털의 견고함과 환율의 비명 사이에서 > K-wave Trends

De meest directe en krachtige katalysator voor deze stijging van de wisselkoersen is de grootschalige terugtrekking van geld door buitenlandse investeerders. Dit jaar hebben buitenlanders alleen al op de binnenlandse aandelenmarkt netto voor bijna 120 biljoen won aan aandelen verkocht, waardoor de waarde van de won onder druk kwam te staan. Deze uitverkoop is niet simpelweg een teken van wantrouwen in onze economie, maar heeft meer het karakter van een herbalanceringsproces om de mondiale portefeuille in evenwicht te brengen. Terwijl de KOSPI sterk steeg en de waarde van activa explosief steeg, werd de druk om de won te verkopen gemaximaliseerd toen investeerders winsten realiseerden en hun geld inwisselden voor dollars. Als gevolg hiervan ontstond een ironische situatie, omdat de vraag naar dollars die nodig waren om aandelen te verkopen groter was dan de dollars die verdiend werden met de verkoop van halfgeleiders, waardoor de markt werd overweldigd en de opwaartse druk op de wisselkoers toenam.

Externe geopolitieke risico's en de angst voor verkrapping vanuit de Verenigde Staten zijn ook sleutelfactoren die de hoge wisselkoers aanwakkeren. Naarmate de spanningen in het Midden-Oosten toenemen, is de voorkeur voor de dollar, een veilige activa, wereldwijd toegenomen, wat heeft geleid tot een verzwakking van de valuta's van de opkomende markten, waaronder de won. Bovendien stak de mogelijkheid van aanvullende renteverhogingen door de Federal Reserve (Fed) opnieuw de kop op, omdat de Amerikaanse werkgelegenheidsindicatoren sterker waren dan verwacht. De stijging van de dollarindex leidde uiteraard tot een stijging van de won-dollar-wisselkoers en werd een katalysator voor toenemende volatiliteit op de binnenlandse valutamarkt. Met name de daling van de won is zo steil dat deze vergelijkbaar is met de Russische roebel onder de valuta's van de grote landen, wat de angst op de markt verder aanwakkert.

De regering en de valuta-autoriteiten beschouwden deze stijging van de wisselkoersen niet simpelweg als een resultaat van marktautonomie, maar oordeelden dat het een 'concentratiefenomeen' was dat gepaard ging met speculatieve handel en begonnen hierop te reageren. Relevante ministers, waaronder vicepremier van Economische Zaken Koo Yun-cheol, hebben tijdens een spoedevaluatievergadering een krachtig waarschuwingssignaal afgegeven dat buitensporige volatiliteit niet zal worden getolereerd. In het bijzonder zijn de valuta-autoriteiten van mening dat speculatieve weddenschappen via de offshore NDF-markt marktverstoring veroorzaken, en streven zij naar maatregelen om de transparantie van transacties te versterken en deze op de binnenlandse markt te absorberen. Daarnaast proberen we de orde op de valutamarkt te herstellen door een strikt onderzoek te voorspellen naar het zogenaamde ‘Lead & Lag’-gedrag waarbij export- en importbedrijven opzettelijk de dollarwissel uitstellen in afwachting van een stijging van de wisselkoers.

Wat opmerkelijk is, is dat positieve indicatoren zoals een sterke export en een overschot op de lopende rekening niet goed werken om de wisselkoers te verdedigen. Normaal gesproken, als de export goed is, neemt het aanbod van dollars toe en zou de wisselkoers zich moeten stabiliseren, maar nu hanteren zelfs exporterende bedrijven een strategie om dollars vast te houden in plaats van ze onmiddellijk in gewonnen om te zetten om te profiteren van een hoge wisselkoers. Deskundigen analyseren dat het ‘grijpen naar dollars’ van deze bedrijven het gebrek aan liquiditeit in de markt verdiept en als gevolg daarvan een vicieuze cirkel creëert die de koersstijging vergroot. Hoewel de fundamentele factoren sterk zijn, ondermijnen psychologische factoren en marktonevenwichtigheden in vraag en aanbod de fundamentele factoren van de economie.

Er bestaat grote bezorgdheid dat de aanhoudend hoge wisselkoers niet alleen een probleem zal zijn op de financiële markt, maar diepe littekens zal achterlaten op de reële economie als geheel. Wanneer de wisselkoers stijgt, stijgen de importprijzen, wat direct leidt tot een afname van de koopkracht van huishoudens en een hogere kostendruk voor binnenlandse bedrijven. Met name de druk op de importprijzen in combinatie met de stijging van de internationale olieprijzen maakt de positie van de Bank of Korea bij het beheren van het monetaire beleid nog moeilijker. Het verhogen van de rente om de inflatie onder controle te houden doet zorgen rijzen over een recessie van de binnenlandse vraag, terwijl ingrijpen om de wisselkoers onder controle te houden een dilemma oplevert omdat dit niet vrij kan zijn van controverse over de effectiviteit ervan. Hoewel overheidsinterventie tot op zekere hoogte kan bijdragen aan het beheersen van het tempo van de wisselkoersen, is de heersende inschatting dat er beperkingen zijn bij het keren van de fundamentele trend.